Δάκρυα άρχισαν να τρέχουν από τα μάτια της Παναγίας μέσα στον ναό της Γεννήσεως του Χριστού, ενώ ο λοιμός θέριζε ολόκληρη την περιοχή του Πσκωφ. Όταν η θαυματουργή εικόνα έφτασε στα τείχη της πόλης, τα δάκρυα ξεκίνησαν ξανά, ακόμη πιο άφθονα, μπροστά στον πρίγκιπα και τον λαό. Στον δέκατο πέμπτο αιώνα, μέσα στα όρια της ηγεμονίας του Πσκωφ, βρισκόταν ένα μικρό χωριό με το όνομα Τσιρσκ ή Τσερσκ.

Στον τοπικό ναό της Γεννήσεως του Χριστού φυλασσόταν μια ιερή εικόνα της Θεοτόκου, η οποία ανήκε στον τύπο της Οδηγήτριας. Τα γεγονότα τοποθετούνται στα χρόνια της βασιλείας του τσάρου Βασιλείου του Πρώτου της Μόσχας, όταν τον θρόνο του Νόβγκοροντ και του Πσκωφ κατείχε ο αρχιεπίσκοπος Συμεών. Εκείνη την εποχή ξέσπασε στην ευρύτερη περιοχή μια φοβερή θανατηφόρα επιδημία, που σκόρπισε τον θρήνο και την απελπισία στους κατοίκους.

Ο λαός βυθίστηκε στη θλίψη και έψαχνε παντού παρηγοριά για τη βαριά δοκιμασία που τον είχε βρει. Όλοι κατέφευγαν με δάκρυα στον Θεό και στη Βασίλισσα των Ουρανών, ζητώντας έλεος και σωτηρία από τη μάστιγα. Στις δεκαέξι Ιουλίου του έτους χίλια τετρακόσια είκοσι συνέβη ένα μεγάλο θαυμαστό σημείο, που στήριξε τους πιστούς και έδωσε θάρρος στους ολιγόψυχους κατοίκους.

Μέσα στον ναό της Γεννήσεως του Χριστού, στο χωριό Τσιρσκ, οι παρευρισκόμενοι είδαν με τα μάτια τους δάκρυα να κυλούν από το πρόσωπο της Παναγίας. Η είδηση του θαυμαστού γεγονότος διαδόθηκε γρήγορα στα γύρω χωριά και έφτασε στα αυτιά όλων των πιστών της περιοχής. Πλήθος ανθρώπων άρχισε να συρρέει στον μικρό ναό, για να προσκυνήσει με ευλάβεια τη νεοδοξασμένη και θαυματουργή εικόνα.

Σύντομα η φήμη του θαύματος έφτασε και στον πρίγκιπα Θεόδωρο του Πσκωφ, ο οποίος συγκινήθηκε βαθιά από όσα άκουσε. Ο ευσεβής ηγεμόνας έστειλε αμέσως ιερείς στο Τσιρσκ μαζί με πολλούς ευγενείς και ευλαβείς άνδρες της αυλής του. Τους έδωσε σαφή εντολή να παραλάβουν την ιερή εικόνα και να τη μεταφέρουν με κάθε τιμή στην πόλη του Πσκωφ.

Εκείνοι με ευλάβεια και επισημότητα υπάκουσαν στην προσταγή του πρίγκιπα και ξεκίνησαν την ιερή αυτή αποστολή. Όλος ο τόπος συγκινήθηκε από την προοπτική να υποδεχθεί τη χαριτόβρυτη εικόνα της Θεοτόκου. Όταν έγινε γνωστό στο Πσκωφ ότι η αγία εικόνα πλησίαζε τα τείχη, ο πρίγκιπας Θεόδωρος βγήκε για την υποδοχή της.

Μαζί του ξεχύθηκε όλος ο κλήρος και ο πιστός λαός, για να τιμήσει την έλευση της Μητέρας του Θεού. Εκείνη τη συγκλονιστική στιγμή της συναντήσεως συντελέστηκε ένα νέο και εκπληκτικό θαύμα μπροστά στα μάτια όλων των παρευρισκομένων. Δάκρυα άρχισαν πάλι να αναβλύζουν από τα μάτια της Παναγίας, με τρόπο μάλιστα πολύ πιο άφθονο από την πρώτη φορά.

Όλος ο κόσμος που στεκόταν εκεί έγινε αυτόπτης μάρτυρας του θαύματος και βυθίστηκε σε ιερό φόβο. Οι άνθρωποι έπεσαν στη γη με δάκρυα και κραυγές μετανοίας, καθώς έτρεμαν μπροστά στο μυστήριο που έβλεπαν. Φώναζαν με όλη τους τη δύναμη: Κύριε ελέησον, Παναγία Δέσποινα, μη μας εγκαταλείψεις, αλλά βοήθησε και σώσε εμάς τους αναξίους δούλους σου.

Η ιερή λιτανεία σταμάτησε εκεί όπου είχε συντελεστεί το θαυμαστό σημείο και οι ιερείς που μετέφεραν την εικόνα τέλεσαν αμέσως δέηση ευχαριστίας. Έτσι η εισοδος της εικόνας έγινε γεγονός βαθιά μυστηριακό για ολόκληρη την πόλη. Στη συνέχεια η θαυματουργή εικόνα της Θεοτόκου εισήλθε με μεγαλοπρέπεια στην πόλη του Πσκωφ και τοποθετήθηκε στον περίλαμπρο μητροπολιτικό ναό της Ζωοδόχου Τριάδος.

Εκεί παραμένει μέχρι και σήμερα ως πολύτιμος θησαυρός και προστάτιδα ολόκληρης της πόλης και των κατοίκων της. Κάθε χρόνο, την εορτή της Μεσοπεντηκοστής, η ιερή εικόνα εξέρχεται από τον καθεδρικό ναό της Αγίας Τριάδος για μια λαμπρή λιτανεία. Οι πιστοί τη μεταφέρουν με ευλάβεια γύρω από την πόλη, ζητώντας την προστασία και την ευλογία της Παναγίας στις ζωές τους.

Ακόμη και σήμερα η συνήθεια αυτή διατηρείται ζωντανή και αποτελεί κορυφαία στιγμή της λατρευτικής ζωής στο Πσκωφ. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην πίσω όψη της σεβάσμιας εικόνας υπάρχει μια εξαιρετική αγιογραφική παράσταση. Εκεί εικονίζονται ο άγιος απόστολος και ευαγγελιστής Λουκάς, ο πρώτος αγιογράφος της Θεοτόκου κατά την παράδοση της Εκκλησίας μας.