Όταν οι Πέρσες κυρίευσαν την ξακουστή Καρχηδόνα, ανάμεσα στους αιχμαλώτους βρέθηκε και ένα μικρό κορίτσι, η Ιουλία, κόρη του ευγενούς Αναλσώνα. Την μετέφεραν στην παλαιστινιακή Συρία και την πούλησαν σκλάβα σε έναν ειδωλολάτρη έμπορο, που δεν γνώριζε τον αληθινό Θεό. Το κοριτσάκι, αν και βρισκόταν στα χέρια απίστου κυρίου, κρατούσε σταθερά την αγία πίστη στον Χριστό, που είχε γνωρίσει από τα σπάργανα.

Προσευχόταν αδιάκοπα, νήστευε με αυστηρότητα και διατηρούσε όλες τις χριστιανικές συνήθειες που είχε διδαχθεί από νωρίς. Όταν έγινε νεαρή κοπέλα, φύλαξε με προσοχή την παρθενία της και έζησε με σωφροσύνη και εγκράτεια μέσα στο ξένο σπίτι. Υπηρετούσε τον κύριό της με πιστότητα και ειλικρίνεια, όχι ως ανθρωπάρεσκη δούλη, αλλά σαν να βρισκόταν μπροστά στα μάτια του ίδιου του Θεού.

Εκτελούσε με σύνεση όσα της ανέθεταν, αρκεί να μην αντιστρατεύονταν στη χριστιανική της συνείδηση. Σε όσα όμως αντέβαιναν στον Χριστό, κανείς δεν μπορούσε να την αναγκάσει με τη βία. Ο κύριός της προσπαθούσε επίμονα να την μεταπείσει στην ειδωλολατρία και τη συνήθεια της παγανιστικής ζωής.

Όμως εκείνη προτιμούσε χίλιες φορές τον θάνατο, παρά να αρνηθεί τον Χριστό ή να χάσει την αγνότητα της ψυχής της. Αρχικά ο κύριός της σκέφτηκε να την αφανίσει, βλέποντας την εμμονή της στην πίστη του Χριστού. Όταν όμως παρατήρησε την υποδειγματική εργατικότητα και τους ευγενικούς της τρόπους, τη λυπήθηκε και άρχισε να τη θαυμάζει βαθιά.

Έβλεπε την ταπείνωσή της, την πραότητά της και την αυστηρή νηστεία που τηρούσε με ακρίβεια. Νήστευε κάθε ημέρα της εβδομάδας, εκτός από το Σάββατο και την Κυριακή, σύμφωνα με την παράδοση της Εκκλησίας. Τον ελεύθερο χρόνο της δεν τον σπαταλούσε σε αργία ή ξεκούραση, αλλά σε θερμές προσευχές προς τον ουράνιο Πατέρα.

Διάβαζε επίσης πνευματικά βιβλία, καθώς είχε μάθει γράμματα από την παιδική της ηλικία στο σπίτι της οικογένειάς της. Σπάνια ξάπλωνε για ύπνο, ακόμη και αργά τη νύχτα, αφιερώνοντας τις ώρες της στην προσευχή και την περισυλλογή. Η όψη της ήταν πάντοτε χλωμή και αδυνατισμένη από τους κόπους και τη σκληρή εγκράτεια του σώματος.

Ο κύριός της θαύμαζε όλα όσα έβλεπε και άρχισε σιγά σιγά να την αγαπά και να την σέβεται με ειλικρίνεια. Έτσι ο Θεός προστάτευε πατρικά τη δούλη του και μαλάκωνε την καρδιά του αλλόπιστου εμπόρου με αόρατη χάρη. Όταν η Ιουλία πέρασε τα είκοσι χρόνια της ζωής της, ο κύριός της αποφάσισε ένα μεγάλο εμπορικό ταξίδι στη Γαλατία.

Πήρε μαζί του την πιστή του δούλη, γιατί έβλεπε πως κάτω από τη φροντίδα της η περιουσία του ευλογιόταν και αύξανε διαρκώς. Ο Θεός ευλογούσε το σπιτικό του ειδωλολάτρη χάρη στην παρουσία της Ιουλίας, όπως κάποτε ευλόγησε το σπίτι του Πετεφρή για χάρη του Ιωσήφ. Το πλοίο τους πλησίασε τα παράλια της Κορσικής και ο έμπορος αποφάσισε να σταματήσει για ξεκούραση και ανεφοδιασμό.

Κοντά στο λιμάνι βρισκόταν συγκεντρωμένο πλήθος ειδωλολατρών, που τελούσε εορτή και πρόσφερε θυσίες στους δαίμονες των βωμών. Ο έμπορος βγήκε στην ακτή με όλους τους υπηρέτες του και αγόρασε ένα παχύ μοσχάρι για τη θυσία. Το πρόσφερε μαζί με τους ντόπιους στα είδωλα και άρχισε ευχαρίστηση γεμάτη ποτό, χορό και αμαρτωλό γλέντι.

Η αγία Ιουλία όμως έμεινε μόνη μέσα στο πλοίο, μακριά από αυτήν τη βλάσφημη γιορτή. Στενοχωριόταν και έκλαιγε σιωπηλά στα βάθη της καρδιάς της για την πλάνη και την απώλεια εκείνων των ταλαίπωρων ανθρώπων. Κάποιος από τους ειδωλολάτρες ανέβηκε στο πλοίο και είδε την κοπέλα να αναστενάζει και να δακρύζει σιωπηλά.

Κατάλαβε αμέσως πως ήταν χριστιανή και έσπευσε να ειδοποιήσει τον αρχιερέα της θυσίας. Εκείνος κάλεσε τον έμπορο και τον ρώτησε γιατί δεν είχαν κατέβει όλοι οι άνθρωποί του στη γιορτή. Ο έμπορος εξήγησε πως η νεαρή του δούλη ήταν πεισματική χριστιανή και καμία απειλή ή κολακεία δεν την έκαμπτε.

Ο αρχιερέας τού πρόσφερε τέσσερις δικές του δούλες ή χρήματα για να την παραδώσει σε εκείνον. Όμως ο έμπορος αρνήθηκε, λέγοντας ότι η υπηρεσία της ξεπερνούσε κάθε υλική αξία και πολύτιμο αγαθό. Τότε οι ειδωλολάτρες ετοίμασαν μεγάλο συμπόσιο και μέθυσαν τον έμπορο μαζί με όλη τη συνοδεία του.

Μόλις ο κύριος της Ιουλίας έπεσε σε βαθύ ύπνο, οι άπιστοι ανέβηκαν κρυφά στο πλοίο. Άρπαξαν τη μάρτυρα και την οδήγησαν δεμένη μπροστά στον σκληρό αρχιερέα της ασέβειας. Εκείνος της υποσχέθηκε ελευθερία και πλούσια λύτρα, αρκεί να προσέφερε θυσία στα είδωλα.

Η αγία απάντησε ότι μόνη της ελευθερία ήταν η υπηρεσία στον Χριστό και πως απεχθανόταν τη βλάσφημη πλάνη τους. Τότε ο τύραννος διέταξε να την χτυπήσουν δυνατά στα μάγουλα μπροστά σε όλο το πλήθος. Η μάρτυρας απάντησε με θάρρος ότι ακολουθούσε τον Κύριο, που είχε δεχθεί ραπίσματα και φτυσίματα για χάρη της.

Αντί για φτυσίματα, ζητούσε να κυλούν δάκρυα στο πρόσωπό της για την αγάπη του Νυμφίου της Χριστού. Ο μανιασμένος δικαστής διέταξε να την τραβήξουν από τα μαλλιά και να την γυμνώσουν μπροστά σε όλους τους ειδωλολάτρες. Στη συνέχεια άρχισαν να την μαστιγώνουν σκληρά σε όλο το σώμα της με ανηλεή χτυπήματα.

Εκείνη, ενώ δεχόταν τα κτυπήματα, ομολογούσε δυνατά τον Χριστό με γαλήνη και πνευματική χαρά. Έλεγε πως ο Δεσπότης της φόρεσε ακάνθινο στεφάνι και υπέμεινε τη σταύρωση για τη σωτηρία του κόσμου. Επιθυμούσε λοιπόν να γίνει μέτοχος και μιμήτρια εκείνων των αγίων παθημάτων, για να δοξαστεί μαζί Του στη Βασιλεία των ουρανών.

Έπειτα ο τύραννος διέταξε να της κόψουν τους παρθενικούς μαστούς με μαχαίρι. Η μάρτυρας τα υπέμεινε όλα με ανδρεία, από φλογερή αγάπη για τον γλυκύτατο Νυμφίο της. Στη συνέχεια ο δικαστής, βιαζόμενος πριν ξυπνήσει ο κύριός της, ετοίμασε σταυρό και την κάρφωσε επάνω του.

Καθώς η αγία κρεμόταν στον σταυρό και πλησίαζε στο τέλος, ξύπνησε ο κύριός της και έτρεξε τρομαγμένος. Όταν την είδε σταυρωμένη, λύπη ασήκωτη πλημμύρισε την καρδιά του, αλλά τίποτε δεν μπορούσε πια να γίνει. Η αγία ψυχή της λυτρώθηκε από τα δεσμά του σώματος και πέταξε προς τον ουρανό σαν λευκότατη περιστερά.

Όλοι όσοι παρευρίσκονταν είδαν την παράδοξη όψη και οι δήμιοί της είδαν αγγέλους γύρω από το άγιο σώμα. Φόβος μεγάλος έπεσε τότε επάνω σε όλο το πλήθος των ασεβών και τράπηκαν σε άτακτη φυγή. Το άγιο λείψανο παρέμεινε μόνο του στον σταυρό, φυλαγμένο όμως από τους αγγέλους του Θεού.

Σε κοντινό νησάκι, που λεγόταν τότε Μαργαρίτα και αργότερα Γοργόνα, βρισκόταν ένα ανδρικό κοινόβιο μοναστήρι. Άγγελος Κυρίου φανερώθηκε στους μοναχούς και τους αποκάλυψε όλα όσα είχαν συμβεί με την αγία Ιουλία. Τους πρόσταξε να αποπλεύσουν αμέσως και να παραλάβουν με ευλάβεια το πολυβασανισμένο σώμα της μάρτυρος.

Οι μοναχοί υπάκουσαν αμέσως και έφθασαν στο μέρος, όπου βρήκαν τα πάντα ακριβώς όπως τους είχε προαναγγείλει ο άγγελος. Κατέβασαν με ευλάβεια το τίμιο σώμα από τον σταυρό και το τύλιξαν σε καθαρό λευκό σάβανο. Βρήκαν επίσης τους κομμένους παρθενικούς μαστούς της κοντά σε έναν βράχο και τους τοποθέτησαν στη θέση τους.

Μετέφεραν με ευλάβεια το λείψανο στο πλοίο και επέστρεψαν με ασφάλεια στο μοναστήρι της Γοργόνας. Εκεί ενταφίασαν την αγία μέσα στον ναό με μεγάλη τιμή, δοξάζοντας τον ενισχυτή των μαρτύρων Χριστό. Στον τάφο της άρχισαν αμέσως να γίνονται θαύματα και θεραπείες σε κάθε λογής ασθένειες των πιστών.

Στον τόπο του μαρτυρίου της οι χριστιανοί έχτισαν μικρό ναό, γιατί ο χώρος ήταν στενός και απόκρημνος λόφος. Εκεί όπου είχαν πεταχθεί οι μαστοί της, ανέβλυσε από κάτω από τον βράχο πηγή με θαυματουργό νερό. Όσοι ασθενείς έπιναν ή λούζονταν με εκείνο το νερό, λάμβαναν θεραπεία από τον φιλάνθρωπο Κύριο.

Ο βράχος επίσης κάθε χρόνο, την ημέρα της μνήμης της, ανέδιδε σταγόνες σαν γάλα και αίμα. Φανέρωναν έτσι την παρθενία και το μαρτύριό της, την αγνότητα και το χυμένο αίμα για τον Χριστό. Οι πιστοί αλείφονταν με τις σταγόνες αυτές από το πρωί έως το βράδυ και λάμβαναν θαυμαστή ίαση.

Μετά από πολλά χρόνια ο μικρός ναός της αγίας παλαίωσε και άρχισε εν μέρει να καταρρέει από τον χρόνο. Οι κάτοικοι αποφάσισαν να χτίσουν μεγαλύτερο ναό σε άλλη, πιο ευρύχωρη τοποθεσία κοντά στο αρχικό σημείο. Ετοίμασαν λίθους, τούβλα, ασβέστη και όλα τα αναγκαία υλικά για τη νέα οικοδομή του μνημείου.

Όμως το επόμενο πρωί βρήκαν όλο το υλικό μεταφερμένο πίσω, στη θέση όπου βρισκόταν ο παλιός ναΐσκος. Παραξενεύτηκαν πολύ, αλλά το μετέφεραν ξανά στο νέο σημείο και το ίδιο επαναλήφθηκε την επόμενη νύχτα. Οι φύλακες είδαν τότε μια λαμπρή κοπέλα να φορτώνει τα υλικά σε ένα κάρο, τραβηγμένο από φωτεινά βόδια.

Κατάλαβαν αμέσως ότι η αγία ήθελε να ανεγερθεί ο ναός της στον αρχικό τόπο του μαρτυρίου της. Αυτοί εκπλήρωσαν με χαρά το θέλημά της και έκτισαν τον νέο ναό στο ίδιο ευλογημένο μέρος. Πολλά άλλα θαύματα έγιναν στα δύο νησιά, την Κορσική και τη Γοργόνα, με τις πρεσβείες της αγίας.