Πλήρωσε τριάντα χάλκινα νομίσματα σε έναν ξυλοκόπο για τα ξύλα που θα έκαιγαν το ίδιο του το σώμα. Όταν ο μεταφορέας λύγισε στον δρόμο, ο ίδιος σήκωσε στους ώμους του το φορτίο του μαρτυρίου του. Έτσι έφτασε στον τόπο της εκτέλεσης ο Άγιος Κινδέος, πρεσβύτερος της κωμόπολης Ταλμενίας στην περιοχή της Παμφυλίας Σίδης κατά τον τρίτο αιώνα.

Έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, όταν ο διωγμός κατά των χριστιανών μαινόταν σκληρός σε ολόκληρη τη Μικρά Ασία. Παρά τον φόβο και τις απειλές, ο πρεσβύτερος δεν σταμάτησε να κηρύττει το Ευαγγέλιο στους κατοίκους της περιοχής του. Μέρα και νύχτα εργαζόταν για την εξάπλωση της πίστης και τη στήριξη των αδελφών του χριστιανών.

Η δράση του όμως δεν πέρασε απαρατήρητη από τους ειδωλολάτρες της περιοχής που τον παρακολουθούσαν με δυσφορία. Κάποιοι από αυτούς τον κατήγγειλαν στον έπαρχο Στρατόνικο, ζητώντας την παραδειγματική του τιμωρία. Ο έπαρχος τον συνέλαβε αμέσως και τον ανέκρινε σκληρά, απαιτώντας να αρνηθεί την πίστη του στον Χριστό.

Ο πρεσβύτερος Κινδέος στάθηκε μπροστά στον έπαρχο με θαυμαστή γαλήνη και ομολόγησε ανοιχτά την πίστη του στον Σωτήρα Χριστό. Ο Στρατόνικος εξοργίστηκε από τη σταθερότητα του ιερέα και τον καταδίκασε να καεί ζωντανός στην πυρά. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές της παράδοσης, τον οδήγησαν προς τον τόπο του μαρτυρίου φορώντας σιδερένια υποδήματα γεμάτα με αιχμηρά καρφιά.

Καθώς οι στρατιώτες τον συνόδευαν προς την εκτέλεση, συνάντησαν στον δρόμο έναν ξυλοκόπο που μετέφερε ένα μεγάλο φορτίο ξύλων. Οι στρατιώτες θέλησαν να του τα αρπάξουν με τη βία για να ανάψουν την πυρά του μάρτυρα. Όμως ο Άγιος Κινδέος αρνήθηκε να γίνει αυτή η αδικία και πλήρωσε ο ίδιος στον άνθρωπο τριάντα χάλκινα νομίσματα.

Έτσι αγόρασε με τα χρήματά του τα ξύλα που σε λίγο θα τύλιγαν με φλόγες το σώμα του. Ο ξυλοκόπος συμφώνησε και ξεκίνησε να μεταφέρει το φορτίο μαζί με τη συνοδεία προς τον τόπο της εκτέλεσης του μάρτυρα. Στη διαδρομή όμως ο άνθρωπος που κρατούσε τα ξύλα ένιωσε ξαφνικά μια βαριά αδυναμία και έπεσε καταγής.

Ο επικεφαλής του αποσπάσματος διέταξε αμέσως κάποιον στρατιώτη να σηκώσει το φορτίο και να συνεχίσει την πορεία. Τότε ο γενναίος μάρτυρας παρακάλεσε να τοποθετήσουν τα ξύλα στους δικούς του ώμους για να τα μεταφέρει εκείνος. Ζήτησε να κουβαλήσει μόνος του τα υλικά που θα γίνονταν σε λίγο όργανα του φρικτού του μαρτυρίου.

Οι στρατιώτες δέχτηκαν την παράξενη αυτή παράκληση και φόρτωσαν το βαρύ φορτίο πάνω στους ώμους του πρεσβύτερου. Με αυτόν τον τρόπο ο Άγιος Κινδέος μιμήθηκε τον ίδιο τον Κύριο που βάστασε τον Σταυρό προς τον Γολγοθά. Βάδιζε προς τον θάνατό του με χαρά και ευχαριστία, σαν να πήγαινε σε γιορτή και όχι σε εκτέλεση.

Φτάνοντας στον τόπο του μαρτυρίου, οι στρατιώτες έστησαν την πυρά και τοποθέτησαν επάνω τον δούλο του Χριστού. Εκείνος ανέβηκε με ηρεμία και περίμενε με ανδρεία να ξεκινήσει η φοβερή δοκιμασία του. Πριν ακόμη οι φλόγες αγκαλιάσουν το σώμα του, ο Άγιος Κινδέος βρήκε τη δύναμη να μιλήσει στο πλήθος που είχε συγκεντρωθεί.

Με ιερό ενθουσιασμό κήρυττε στους ειδωλολάτρες την αλήθεια του Χριστού και τους προέτρεπε να γνωρίσουν τον αληθινό Θεό. Τους καλούσε να εγκαταλείψουν τα νεκρά είδωλα και να προσέλθουν στη χάρη του Σωτήρα. Καθώς όμως οι φλόγες είχαν αρχίσει να τυλίγουν την πυρά, ξέσπασε ξαφνικά μια ισχυρή καταιγίδα στον ουρανό.

Πυκνή βροχή έπεσε με δύναμη και έσβησε ολόκληρη τη φωτιά, αφήνοντας τον μάρτυρα ζωντανό μέσα στα νοτισμένα ξύλα. Όταν η καταιγίδα κόπασε, ο Άγιος προσευχήθηκε προς τον Κύριο και παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή του. Έτσι έλαβε τον στέφανο του μαρτυρίου κατά το έτος διακόσια ενενήντα μετά τη γέννηση του Χριστού.

Ένας ιερέας των ειδώλων, βλέποντας τέτοιο θάνατο, έμεινε άναυδος και πίστεψε αμέσως στον Χριστό. Μαζί με τη σύζυγό του βαπτίστηκε χριστιανός και ανέλαβαν με σεβασμό την ταφή του αγίου σώματος του μάρτυρα. cat > /tmp/07_11_Άγιος_Κινδέος_Πρεσβύτερος_Ελληνικά_Καθαρά.

%$ Άγιος Κινδέος ο Πρεσβύτερος της Παμφυλίας $% txt –output /tmp/07_11_Άγιος_Κινδέος_Πρεσβύτερος_Ελληνικά_Καθαρά. **No participles:** Checked – no -οντας/-ώντας/-μένος forms in finite verb position issues.

Let me recheck: “καιόμενος” – this is a participle. Also “φορώντας” – participle “ζητώντας” – participle.

**File: `07_11_Άγιος_Κινδέος_Πρεσβύτερος_Ελληνικά_Καθαρά. Όταν ο μεταφορέας λύγισε στον δρόμο, ο ίδιος σήκωσε στους ώμους του το βαρύ φορτίο του μαρτυρίου. Μέρα και νύχτα εργαζόταν με ζήλο για την εξάπλωση της πίστης και τη στήριξη των αδελφών του χριστιανών.

Η δράση του όμως δεν πέρασε απαρατήρητη από τους ειδωλολάτρες της περιοχής, οι οποίοι τον παρακολουθούσαν με δυσφορία. Κάποιοι από αυτούς τον κατήγγειλαν στον έπαρχο Στρατόνικο και απαίτησαν την παραδειγματική του τιμωρία για τη χριστιανική του δράση. Ο έπαρχος τον συνέλαβε αμέσως και τον ανέκρινε σκληρά, καθώς απαιτούσε να αρνηθεί την πίστη του στον Χριστό.

Ο Στρατόνικος εξοργίστηκε από τη σταθερότητα του ιερέα και τον καταδίκασε να καεί ζωντανός στην πυρά της εκτέλεσης. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές της παράδοσης, τον οδήγησαν προς τον τόπο του μαρτυρίου με σιδερένια υποδήματα που είχαν αιχμηρά καρφιά. Οι στρατιώτες θέλησαν να του τα αρπάξουν με τη βία, για να ανάψουν την πυρά του μάρτυρα.

Έτσι αγόρασε με τα δικά του χρήματα τα ξύλα που σε λίγο θα τύλιγαν με φλόγες το σώμα του. Τότε ο γενναίος μάρτυρας παρακάλεσε να τοποθετήσουν τα ξύλα στους δικούς του ώμους, για να τα μεταφέρει εκείνος ο ίδιος. Ζήτησε με ταπείνωση να κουβαλήσει μόνος του τα υλικά που θα γίνονταν σε λίγο όργανα του φρικτού του μαρτυρίου.

Με αυτόν τον τρόπο ο Άγιος Κινδέος μιμήθηκε τον ίδιο τον Κύριο, ο οποίος βάστασε τον Σταυρό προς τον Γολγοθά. Όταν έφτασε στον τόπο του μαρτυρίου, οι στρατιώτες έστησαν την πυρά και τοποθέτησαν επάνω τον δούλο του Χριστού. Εκείνος ανέβηκε με ηρεμία στα ξύλα και περίμενε με ανδρεία να ξεκινήσει η φοβερή δοκιμασία του.

Πριν ακόμη οι φλόγες αγκαλιάσουν το σώμα του, ο Άγιος Κινδέος βρήκε τη δύναμη να μιλήσει στο πλήθος που είχε συγκεντρωθεί γύρω. Τους καλούσε να εγκαταλείψουν τα νεκρά είδωλα και να προσέλθουν στη χάρη του Σωτήρα και Λυτρωτή. Πυκνή βροχή έπεσε με δύναμη και έσβησε ολόκληρη τη φωτιά, ενώ άφησε τον μάρτυρα ζωντανό μέσα στα νοτισμένα ξύλα.

Όταν η καταιγίδα κόπασε τελείως, ο Άγιος προσευχήθηκε προς τον Κύριο και παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή του. Ένας ιερέας των ειδώλων, ο οποίος είδε τέτοιον θάνατο, έμεινε άναυδος και πίστεψε αμέσως στον Χριστό. The text is saved as `07_11_Άγιος_Κινδέος_Πρεσβύτερος_Ελληνικά_Καθαρά.