Στον μακρινό βορρά της Αλάσκα, μέσα στον Καθεδρικό Ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, φυλάσσεται μία από τις πιο σεβάσμιες εικόνες ολόκληρης της βόρειας αμερικανικής ηπείρου. Η εικόνα αποδίδεται στον φημισμένο αγιογράφο Βλαντίμιρ Λούκιτς Μποροβικόφσκι, προστατευόμενο της αυτοκράτειρας Αικατερίνης της Δεύτερης, που σπούδασε στην Ακαδημία Τεχνών της Αγίας Πετρούπολης. Ο σπουδαίος αυτός ζωγράφος, γνωστός για τα εξαιρετικά πορτρέτα του, φιλοτέχνησε επίσης πολλές εικόνες για τον περίφημο Καθεδρικό Ναό της Παναγίας του Καζάν στη ρωσική πρωτεύουσα.

Η συγκεκριμένη εικόνα της Θεοτόκου ζωγραφίστηκε επάνω σε καμβά, ακολουθώντας πιστά το αγαπημένο εικονογραφικό πρότυπο της Παναγίας του Καζάν. Οι διαστάσεις της φτάνουν περίπου τα ενενήντα ένα επί σαράντα τέσσερα εκατοστά, μέγεθος ιδανικό για την προβολή της μέσα στον ναό. Μια εξαιρετικά λεπτοδουλεμένη ασημένια επένδυση, η γνωστή ως ρίζα, καλύπτει με σεβασμό την Παναγία και τον μικρό Χριστό.

Στο επάνω μέρος της σύνθεσης διακρίνεται και η μορφή του Θεού Πατρός, ο οποίος ευλογεί την Μητέρα και τον Υιό από ψηλά. Η συνολική εικόνα συνδυάζει τον λεπτό λυρισμό της ρωσικής τέχνης με το βαθύ ορθόδοξο φρόνημα της εκκλησιαστικής παράδοσης. Έτσι αποτελεί ένα μοναδικό κειμήλιο πίστης και τέχνης για ολόκληρη την ορθόδοξη Αμερική.

Ο Καθεδρικός Ναός του Αρχαγγέλου Μιχαήλ έλαβε την εικόνα ως τιμητικό δώρο από τους εργάτες της Ρωσοαμερικανικής Εταιρείας το χίλια οκτακόσια πενήντα. Η προσφορά αυτή έγινε μόλις δύο χρόνια μετά την ολοκλήρωση του ναού, σε μια εποχή ιδιαίτερα δύσκολη για τη μικρή ορθόδοξη κοινότητα της Σίτκα. Παρά τους πενιχρούς τους μισθούς, οι απλοί αυτοί άνθρωποι έδωσαν με ανοιχτή καρδιά ό,τι μπορούσαν, για να στολίσουν το νεόκτιστο σπίτι του Θεού.

Η γενναιοδωρία τους έγινε ένα τάμα ολόκληρης κοινότητας προς την Παναγία, σύμβολο πίστης και ευγνωμοσύνης μέσα στα πάγη του Βορρά. Με τα χρόνια, πολλά θαύματα συνδέθηκαν με τη χαριτόβρυτη αυτή εικόνα της Παναγίας της Σίτκα. Πιστοί από διάφορα μέρη της Αλάσκα και της Αμερικής έσπευδαν να γονατίσουν μπροστά της, ζητώντας παρηγοριά στις θλίψεις τους.

Η παράδοση της εκκλησίας στη Σίτκα διασώζει πως το βλέμμα της Θεοτόκου χάρισε αποκατάσταση της υγείας σε όσους προσευχήθηκαν με πίστη ενώπιόν της. Η εικόνα έγινε σιγά σιγά πνευματικό καταφύγιο για τους κατοίκους, αλλά και προσκυνηματικός προορισμός για επισκέπτες ορθοδόξους από όλη την υφήλιο. Έτσι η Παναγία της Σίτκα συνεχίζει να ευλογεί απλόχερα τους πιστούς που την επικαλούνται.

Το γαλήνιο βλέμμα της Θεοτόκου χαρακτηρίζει την εικόνα από την πρώτη στιγμή που τη συναντά κανείς μέσα στον ναό. Έχει χαρακτηριστεί από τους μελετητές ως μαργαριτάρι της ρωσικής εκκλησιαστικής τέχνης, με ανέκφραστη γλυκύτητα, καθαρότητα και αρμονία. Όπως έχει γραφτεί, το πάνσεπτο πρόσωπο της Μητέρας του Θεού με το θείο βρέφος στην αγκαλιά της είναι ζωγραφισμένο τόσο λεπτεπίλεπτα και καλλιτεχνικά.

Όσο περισσότερο το ατενίζει κανείς, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να αποσπάσει το βλέμμα του από τη γλυκύτητα της θείας μορφής. Στην αρχή η εικόνα ήταν τοποθετημένη στο κεντρικό τέμπλο του Καθεδρικού Ναού του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στη Σίτκα της Αλάσκα. Σήμερα βρίσκεται μόνιμα στο αριστερό άκρο του τέμπλου, σε ξεχωριστή θέση τιμής και προσκυνήματος για τους πιστούς.

Εκεί υποδέχεται τους προσκυνητές με τη μητρική της σιωπή, σαν να τους περιμένει προσωπικά τον καθένα ξεχωριστά. Η μνήμη της εορτάζεται στις οκτώ Ιουλίου, ημέρα κατά την οποία ο μικρός ναός γεμίζει με προσευχές και δοξολογίες. Η Παναγία της Σίτκα παραμένει σύνδεσμος Ρωσίας και Αμερικής, μαρτυρία της ορθόδοξης ιεραποστολής στις παγωμένες εσχατιές.