Κρεμασμένος όλη νύχτα με σχοινιά από τις μασχάλες, στεκόταν όρθιος μπροστά σε ανοιχτό Τετραευάγγελο και προσευχόταν χωρίς ποτέ να ξαπλώσει. Ο Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Παρθένιος, άνθρωπος με βαθιά ελληνική παιδεία, ταπεινωνόταν και πήγαινε να ζητήσει συμβουλή από έναν εντελώς αγράμματο ασκητή. Ο Όσιος Ιωακείμ γεννήθηκε στο χωριό Σκιαδά, στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του Ερυμάνθου, κοντά στη σημερινή Τριταία της Αχαΐας.

Οι γονείς του τον αρραβώνιασαν σε νεαρή ηλικία, παρά τη θέλησή του, με μια ευσεβή κοπέλα από το ίδιο χωριό. Η καρδιά όμως του νέου φλεγόταν για τη μοναχική ζωή και δεν άντεχε άλλη πορεία. Έτσι άφησε γονείς και αρραβωνιαστικιά και έφυγε για το μοναστήρι της Χρυσοπηγής, πάνω από το χωριό Δίβρη της Ηλείας.

Εκεί προέκοψε τόσο πολύ στην αρετή, ώστε ο ηγούμενος τον έκρινε άξιο να λάβει το μέγα αξίωμα της ιεροσύνης. Ζούσε ταπεινά μέσα στην αδελφότητα και κέρδιζε καθημερινά την αγάπη των πατέρων. Όταν εκοιμήθη ο γέροντάς του, οι μοναχοί τον εξέλεξαν ομόφωνα νέο ηγούμενο της ιεράς μονής.

Σύντομα όμως ο Όσιος έφυγε για τη Μονή των Νοτενών, κοντά στη γενέτειρά του, αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Οι πατέρες εκείνης της αδελφότητας τον υποδέχθηκαν με χαρά και τον ανέδειξαν καθηγούμενο της μονής τους. Δεν πέρασαν όμως πολλά χρόνια και ο πόθος της ησυχίας τον τράβηξε προς τη βαθιά μοναξιά της ερήμου.

Παραιτήθηκε από το αξίωμα και αποσύρθηκε σε ένα μικρό σπήλαιο που υπήρχε κοντά στο μοναστήρι. Εκεί επιδόθηκε σε σκληρή άσκηση, με συνεχείς προσευχές, νηστείες και ολονύκτιες αγρυπνίες, χωρίς ποτέ να αναζητήσει ανάπαυση. Τροφή του ήταν χυλός από αλεύρι βρασμένο με μέλι ή άγρια χόρτα της γης βρασμένα στο νερό.

Φοβόταν πάντα μήπως φανερωθεί ο αγώνας του, γιατί έλεγε πως η φανερή αρετή χάνεται, όπως κλέπτεται ο φανερός θησαυρός. Γι’ αυτό όλες τις νύχτες κοιμόταν όρθιος, δεμένος με σχοινιά από τις μασχάλες, με το Ευαγγέλιο ανοιχτό μπροστά του. Αν και ποτέ δεν έμαθε γράμματα, κατανοούσε την Αγία Γραφή και τους Πατέρες με τέτοιο βάθος, που εξέπληττε όσους τον πλησίαζαν.

Έτσι έφθασε σε άνδρα τέλειο και σε μέτρο πνευματικής ωριμότητας, γύρω στα μέσα του δέκατου όγδοου αιώνα μετά Χριστόν. Όταν κατάλαβε πως πλησίαζε η ώρα της εκδημίας, κάλεσε τους πατέρες της μονής και τους νουθέτησε πατρικά. Τους δίδαξε πώς να πολιτεύονται και να ζουν ειρηνικά, σύμφωνα με το ιερό πολίτευμα του μοναχικού βίου.

Έπειτα έκανε το σημείο του σταυρού και παρέδωσε το πνεύμα του στα χέρια του Χριστού με βαθιά ησυχία. Τον ενταφίασαν με ευλάβεια στον νάρθηκα του ιερού ναού της μονής, ανάμεσα στους αγαπημένους του πατέρες. Λίγα χρόνια αργότερα ο Μητροπολίτης Παρθένιος θέλησε να γίνει η ανακομιδή των τιμίων λειψάνων του Οσίου.

Όταν άνοιξαν τον τάφο, το σώμα βρέθηκε ακέραιο και ευωδίαζε, στάθηκε δε σχεδόν όρθιο, όπως το λείψανο του αγίου Σπυρίδωνος. Πλήθος χριστιανών και Τούρκων έτρεχαν στο ιερό σκήνωμα και έβρισκαν θεραπεία. Στα χρόνια όμως της επιδρομής των Τουρκαλβανών στον Μωριά, μετά τα Ορλωφικά, το λείψανο διαλύθηκε και η αγία κάρα κλάπηκε από τη μονή.

Αποθηκεύω το αρχείο και τρέχω τον validator. cat > /tmp/07_03_Όσιος_Ιωακείμ_ο_Νέος_Θεοφόρος_Ελληνικά_Καθαρά. %$ Όσιος Ιωακείμ ο Νέος ο Θεοφόρος των Νοτενών $%

Σημείωση: Δεν έχω εκτελέσιμο περιβάλλον εδώ για να τρέξω τον validator. Παραδίδω το κείμενο για να το επικυρώσει το Optiko Text Validator 2 Auto Sections, μαζί με το αρχείο πηγής. Αν προκύψει κάποια αποτυχία (π.

χ. μήκος πρότασης ή ενότητας), θα διορθώσω άμεσα. **Αρχείο προς παράδοση:** `07_03_Όσιος_Ιωακείμ_ο_Νέος_Θεοφόρος_Ελληνικά_Καθαρά.