Ασφαλείς ενδείξεις βεβαιώνουν πως το μεγαλοπρεπές παρεκκλήσι, αριστερά της εισόδου του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού των Αγίων Θεοδώρων, στεγάζει ως σήμερα τον τάφο του.

Για το σύνολο των διδαχών του, τους ακούραστους αγώνες του υπέρ της ενότητας της Εκκλησίας και τη συμβολή του στον θρίαμβο της Ορθοδοξίας, η Εκκλησία μας τον συγκατέλεξε ανάμεσα στους αγίους της.

Όρισε δε η μνήμη του να εορτάζεται με λαμπρότητα στις είκοσι Ιουνίου κάθε έτους.

Ο βίος του παραμένει φωτεινό παράδειγμα ιεράρχη, που συνδυάζει την ησυχαστική εμπειρία με την πρακτική μέριμνα για την Εκκλησία.

Από τη σκήτη του Μαγουλά ως τον Οικουμενικό Θρόνο και τα χώματα των Σερρών, η πορεία του είναι μια συνεχής μαρτυρία πίστεως.

Δεν δίστασε ποτέ να συγκρουστεί με αυτοκράτορες, όταν η αλήθεια και η νομιμότητα κινδύνευαν μέσα στην αυτοκρατορία.

Δεν δίστασε ούτε να αφορίσει ολόκληρο Πατριαρχείο, όταν αυτό αποσπάστηκε αυθαίρετα από την Αγία του Χριστού Εκκλησία.

Με τα συγγράμματά του στη Φιλοκαλία τροφοδοτεί ακόμη και σήμερα την προσευχή και τον αγώνα των ορθοδόξων πιστών.

Η μορφή του ενώνει τους ησυχαστές πατέρες με τους μεγάλους αγωνιστές των δογματικών αγώνων του δέκατου τέταρτου αιώνα.

Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του ως πρόμαχο της Ορθοδοξίας και ποιμένα ακούραστο στην αλήθεια.