Όταν γεννήθηκε ο Ελισσαίος, η χρυσή δάμαλη της Σιλώ μούγκρισε τόσο δυνατά, ώστε ο βρυχηθμός της ακούστηκε μέχρι την Ιερουσαλήμ. Ένας ιερέας φωτισμένος από το Πνεύμα ανήγγειλε τότε πως γεννήθηκε προφήτης που θα συντρίψει τα είδωλα και τους ισχυρούς. Καταγόταν από την Αβελμεολά, γιος του Σαφάτ, από τη φυλή του Ρουβήμ, και έζησε στον ένατο αιώνα προ Χριστού.

Από νεαρή ηλικία διατηρούσε παρθενική αγνότητα και εργαζόταν με τους βόες του στα χωράφια του πατέρα του. Όταν όργωνε με δώδεκα ζευγάρια βόδια, παρουσιάστηκε εμπρός του ο προφήτης Ηλίας, που είχε λάβει εντολή από τον Κύριο στο όρος Χωρήβ. Ο μεγάλος προφήτης έριξε επάνω του τη μηλωτή του και του φανέρωσε την κλήση.

Ο Ελισσαίος άφησε αμέσως κάθε έργο, ζήτησε μόνο να αποχαιρετήσει τους γονείς του και επέστρεψε. Έσφαξε το ζευγάρι των βοδιών, έκοψε το άροτρο για ξύλα, ψήτε το κρέας και πρόσφερε γεύμα στους γείτονες. Αμέσως μετά ακολούθησε τον Ηλία και υπηρέτησε με αφοσίωση τον δάσκαλό του, μαθαίνοντας τα μυστήρια του Θεού και προετοιμαζόμενος για το μεγάλο προφητικό έργο.

Όταν έφτασε ο καιρός να αναληφθεί ο Ηλίας στους ουρανούς με πύρινο άρμα, στράφηκε στον μαθητή και τον ρώτησε τι δώρο επιθυμούσε από τον Θεό. Ο Ελισσαίος δεν ζήτησε γήινα αγαθά, ούτε υγεία, ούτε μακροζωία, παρά μόνο διπλή τη χάρη του Αγίου Πνεύματος που αναπαυόταν στον δάσκαλο. Ήθελε με τον λόγο και τα θαύματα να επαναφέρει τον λαό από τη λατρεία του Βάαλ στον αληθινό Θεό.

Ο Ηλίας του απάντησε πως, αν δει την αρπαγή του, θα λάβει το αίτημά του. Καθώς βάδιζαν μαζί συνομιλώντας, εμφανίστηκε πύρινο άρμα με φλογερούς ίππους, που τους χώρισε, και ο Ηλίας ανέβηκε με ανεμοστρόβιλο στα ουράνια. Ο μαθητής φώναξε με σπαραγμό «πατέρα μου, πατέρα μου, το άρμα του Ισραήλ και ο ιππέας του», και έσχισε τα ρούχα του από τη λύπη.

Τότε έπεσε από ψηλά η μηλωτή του δασκάλου και τον σκέπασε ως σημείο της διπλής χάριτος. Έφτασε στον Ιορδάνη, χτύπησε τα νερά με τη μηλωτή και πέρασε στεγνός. Οι μαθητές των προφητών στην Ιεριχώ τον αναγνώρισαν ως δοχείο του πνεύματος του Ηλία και τον προσκύνησαν με σεβασμό.

Στην Ιεριχώ θεράπευσε τα μολυσμένα νερά με αλάτι μέσα σε καινούργιο αγγείο, και η γη της πόλης έγινε ξανά καρποφόρα. Όταν ανέβαινε προς τη Βαιθήλ, παιδιά τον χλεύαζαν για τη φαλάκρα του, και η οργή του Θεού επέτρεψε να βγουν δύο αρκούδες που κατασπάραξαν σαράντα δύο από αυτά. Αργότερα, σε εκστρατεία τριών βασιλέων εναντίον των Μωαβιτών, ο στρατός κινδύνευσε να χαθεί από τη δίψα στην έρημο της Εδώμ.

Ο προφήτης ζήτησε ψάλτη, και όταν εκείνος ανέπεμπε ψαλμούς του Δαβίδ, κατέβηκε το Πνεύμα του Κυρίου και προφήτευσε άφθονο νερό και νίκη επί των εχθρών. Ευεργέτησε επίσης μια χήρα προφητικού μαθητή που κινδύνευε να χάσει τα παιδιά της στους δανειστές. Της είπε να συγκεντρώσει άδεια αγγεία από τους γείτονες και να γεμίσει από το μικρό της δοχείο με λάδι.

Το λάδι έρρεε σαν πηγή, γέμισαν όλα τα αγγεία, και πούλησε την περίσσεια. Έτσι ξεπλήρωσε το χρέος και διασφάλισε άνετη διαβίωση για εκείνη και τους γιους της που της είχαν απομείνει. Στη Σωνάμ μια ευσεβής και πλούσια γυναίκα τον φιλοξενούσε τακτικά και του ετοίμασε ιδιαίτερο δωμάτιο με κρεβάτι, τραπέζι και λυχνάρι.

Από ευγνωμοσύνη ο προφήτης παρακάλεσε τον Κύριο να της δώσει γιο, αν και ο σύζυγός της ήταν γέρος, και η γυναίκα γέννησε παιδί. Όταν αργότερα το αγόρι πέθανε ξαφνικά από πόνο στο κεφάλι, η μητέρα ανέβηκε στον Κάρμηλο και έπεσε στα πόδια του ανθρώπου του Θεού. Ο Ελισσαίος εισήλθε στο δωμάτιο, προσευχήθηκε, έσκυψε επάνω στο νεκρό σώμα, ένωσε τα χείλη, τα μάτια και τα μέλη του με του παιδιού και του μετέδωσε ζωή.

Το παιδί ζεστάθηκε, άνοιξε τα μάτια του και επέστρεψε στη μητέρα του ζωντανό. Λίγο αργότερα, σε εποχή λιμού στα Γάλγαλα, οι μαθητές του δηλητηριάστηκαν από άγριο καρπό που έβαλαν στο φαγητό. Ο προφήτης έριξε λίγο αλεύρι στο καζάνι, και η τροφή έγινε άβλαβη.

Με είκοσι μικρά κρίθινα ψωμιά χόρτασε εκατό άντρες και περίσσεψαν αρκετά κομμάτια, κατά τον λόγο του Κυρίου που εκπληρώθηκε στα χέρια του. Ο Σύρος στρατηγός Νεεμάν, διάσημος για τη γενναιότητά του, υπέφερε από βαριά λέπρα και ήρθε στη Σαμάρεια αναζητώντας θεραπεία. Ο προφήτης τον διέταξε να βυθιστεί επτά φορές στον Ιορδάνη, και ο στρατηγός βγήκε με σώμα καθαρό σαν νέου παιδιού.

Όταν ο Νεεμάν θέλησε να προσφέρει πλούσια δώρα, ο Ελισσαίος αρνήθηκε σταθερά κάθε αμοιβή. Όμως ο υπηρέτης του ο Γιεζί, κυριευμένος από φιλαργυρία, έτρεξε κρυφά πίσω από τον στρατηγό και πήρε ασήμι και ιμάτια. Όταν επέστρεψε, ο προφήτης τον έλεγξε με δύναμη πνεύματος και η λέπρα του Νεεμάν πέρασε επάνω του και στους απογόνους του για πάντα.

Άλλοτε πάλι, καθώς οι μαθητές έκοβαν ξύλα στον Ιορδάνη, έπεσε στο νερό σιδερένιο τσεκούρι δανεικό. Ο Ελισσαίος έριξε ένα κομμάτι ξύλο, και το βαρύ σίδερο επέπλευσε στην επιφάνεια. Πολλές φορές ακόμη φανέρωνε στον βασιλέα του Ισραήλ τα κρυφά σχέδια του βασιλέως της Συρίας, σώζοντας τον στρατό από ενέδρες.

Με την ασυνήθιστη διορατικότητά του διέγνωθε ακόμη και τους λόγους που λέγονταν μέσα στους κοιτώνες ξένων αρχόντων. Ο βασιλιάς της Συρίας εξοργίστηκε και έστειλε μεγάλη δύναμη να συλλάβει τον προφήτη στη Δωθαΐμ. Όταν ο τρομαγμένος υπηρέτης είδε τον στρατό να περικυκλώνει την πόλη, ο Ελισσαίος προσευχήθηκε και άνοιξαν τα μάτια του νέου, ο οποίος αντίκρισε όλο το βουνό γεμάτο πύρινους ίππους και άρματα γύρω από τον άγιο.

Έπειτα ζήτησε από τον Κύριο να τυφλώσει τους Συρίους, τους οδήγησε ο ίδιος στη Σαμάρεια και διέταξε τον βασιλέα να τους φιλέψει αντί να τους σκοτώσει. Σε μεγάλη πολιορκία της Σαμάρειας, όταν ο λιμός ήταν τόσο σκληρός ώστε μητέρες έτρωγαν τα παιδιά τους, ο Ιωράμ θέλησε να αποκεφαλίσει τον προφήτη. Όμως ο άγιος προείπε ότι την επόμενη ημέρα θα πωλείτο άφθονο σιτάρι και κριθάρι στις πύλες της πόλης.

Τη νύχτα ο Θεός γέμισε τους Συρίους με πανικό από φανταστικό θόρυβο αρμάτων, και εκείνοι έφυγαν αφήνοντας τα πάντα στο στρατόπεδο. Ένας αξιωματούχος που είχε αμφισβητήσει τον λόγο του Θεού πέθανε ποδοπατημένος στις πύλες, ακριβώς όπως ο προφήτης είχε προαναγγείλει με πνεύμα ακριβείας. Με τη χάρη του Θεού ο Ελισσαίος προφήτευσε επταετή λιμό στη γη του Ισραήλ και προείδε τον θάνατο του Άδερ, βασιλέως της Συρίας.

Έχρισε τον Αζαήλ βασιλιά της Συρίας και τον Ιηού βασιλιά του Ισραήλ, ώστε εκείνος να εξολοθρεύσει τον ασεβή οίκο του Αχαάβ και τους ιερείς του Βάαλ. Διακόνησε ως προφήτης για περισσότερα από εξήντα πέντε χρόνια κάτω από έξι βασιλείς, από τον Αχαάβ έως τον Ιωάς. Στα γεράματά του, ενώ ήταν βαριά άρρωστος στη Σαμάρεια, τον επισκέφθηκε ο βασιλιάς Ιωάς και έκλαιγε λέγοντας «πατέρα μου, το άρμα του Ισραήλ και οι ιππείς του».

Ο προφήτης διέταξε τότε τον βασιλιά να τοξεύσει προς τη Συρία και του προανήγγειλε νίκες, όσες όμως ήταν οι φορές που χτύπησε τη γη με τα βέλη. Κοιμήθηκε εν ειρήνη και ενταφιάστηκε με τιμές μεγάλες. Ένα χρόνο αργότερα έφεραν να θάψουν έναν νεκρό, αλλά Μωαβίτες επιδρομείς εμφανίστηκαν.