Όταν διαδόθηκε στους Πέρσες πως ο Παύλος ήταν πλουσιότατος, εκείνοι έσπευσαν με απειλές προς το πρόσωπό του.

Του ζήτησαν είτε να αρνηθεί τον Χριστό μαζί με τις παρθένες είτε να παραδώσει αμέσως όλους τους θησαυρούς του.

Ο πρεσβύτερος προτίμησε τα γήινα πλούτη από την αιώνια ζωή και δέχτηκε χωρίς δισταγμό τη θρησκεία των Περσών.

Οι άγιες όμως παρθένες απάντησαν σταθερά πως προτιμούσαν χίλιες φορές τα βασανιστήρια και τον θάνατο από την άρνηση του Χριστού.

Δεν δέχτηκαν να ακολουθήσουν το προδοτικό παράδειγμα εκείνου που είχαν τιμήσει ως πνευματικό τους πατέρα.

Τότε ο Παύλος πήρε ο ίδιος το σπαθί και αποκεφάλισε με τα χέρια του τις πέντε αφιερωμένες ψυχές.

Η φιλαργυρία τον είχε μεταβάλει σε δήμιο των πνευματικών του παιδιών μέσα σε λίγες μόνο ώρες.

Δεν πρόλαβε όμως να χαρεί ούτε για μια ημέρα τον πλούτο που απέκτησε με τόσο φοβερό τρόπο.

Το επόμενο κιόλας βράδυ οι Πέρσες τον έπνιξαν για να αρπάξουν όλα τα χρήματα.

Οι πέντε παρθένες έλαβαν από τον Χριστό τα άφθαρτα στεφάνια της δόξας τους περίπου το τριακόσια σαράντα έξι.