Παχώμιος Τσέρνιγκωφ, ο ιερομάρτυρας της Ρωσίας

Μια νύχτα, ένα νεαρό παιδί προσπάθησε να κάψει το μάτι του με κερί, παίρνοντας τοις μετρητοίς τον λόγο του Ευαγγελίου. Το έγκαυμα ήταν τόσο βαρύ, ώστε χρειάστηκε χειρουργική επέμβαση για να σωθεί η όρασή του. Αυτό το παιδί ήταν ο Πέτρος Κεδρώφ, μετέπειτα Άγιος Παχώμιος, Αρχιεπίσκοπος Τσέρνιγκωφ της Ρωσίας.

Γεννήθηκε στις τριάντα Ιουλίου του χίλια οκτακόσια εβδομήντα έξι στην πόλη Γιαράνσκ της επαρχίας Βυάτκα. Ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Αγίου Ιερομάρτυρος Αβερκίου και ξεχώριζε από μικρός για την ταπείνωση και την πραότητά του. Αγαπούσε με όλη του την ψυχή την Εκκλησία και ζούσε με βαθιά απλότητα και ευλάβεια.

Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του φοίτησε στη θεολογική ακαδημία του Καζάν, όταν διευθυντής εκεί ήταν ο Επίσκοπος Αντώνιος Χαροποβίτσκιυ. Εκεί καλλιέργησε την αγάπη του για την πατερική παράδοση και τη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας. Ο νεαρός Πέτρος ένιωθε ότι ο λόγος του Χριστού δεν είναι σχήμα λόγου, αλλά οδηγία ζωής.

Αυτή η απόλυτη πιστότητα στο Ευαγγέλιο τον σημάδεψε για πάντα και έγινε ο πυρήνας της ποιμαντικής του πορείας στα δύσκολα χρόνια που θα ακολουθούσαν. Το χίλια οκτακόσια ενενήντα εννέα ο Πέτρος εντάχθηκε στις τάξεις του ιερού κλήρου και αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στην Εκκλησία. Το χίλια εννιακόσια δεκαέξι εξελέγη Επίσκοπος Σταροντούμπ της επαρχίας Τσέρνιγκωφ, ενώ τον επόμενο χρόνο αναδείχθηκε Αρχιεπίσκοπος Τσέρνιγκωφ.

Η ποιμαντορία του συνέπεσε με την επικράτηση του σοβιετικού καθεστώτος και τους πρώτους σκληρούς διωγμούς εναντίον της Εκκλησίας. Οι αρχές αποφάσισαν να τον συλλάβουν την ώρα που τελούσε τη Θεία Λειτουργία, όμως το πλήθος των πιστών εμπόδισε με το σώμα του τη σύλληψη. Ο Αρχιεπίσκοπος είχε τη συνήθεια να παραμένει πολλή ώρα μέσα στο ιερό βήμα, όταν τελείωναν οι Ακολουθίες.

Εκεί τον συνέλαβαν για πρώτη φορά οι αστυνομικές δυνάμεις του καθεστώτος. Η ίδια σκηνή επαναλήφθηκε πολλές φορές μέσα στα επόμενα χρόνια της θητείας του. Αυτός έγινε ένας συνεχής εφιάλτης που υπονόμευε σταδιακά την εσωτερική ειρήνη της ψυχής του.

Εκείνη την εποχή μια αθεϊστική επιτροπή επιστημόνων αναλάμβανε να αποφαίνεται για την αγιότητα των ιερών λειψάνων. Πολλά από αυτά τα ιερά λείψανα τα πετούσαν με ασέβεια στα σκουπίδια ή τα έκαιγαν δημόσια. Ο Αρχιεπίσκοπος Παχώμιος έζησε από κοντά τη σκηνή της έρευνας για τα λείψανα του Αγίου Θεοδοσίου του Τσέρνιγκωφ.

Όταν άνοιξαν τη λειψανοθήκη, ο Αρχιεπίσκοπος δεν επέτρεψε σε κανέναν ασεβή να πλησιάσει το ιερό σκήνωμα. Οι αρχές πήραν τότε τα λείψανα και τα τοποθέτησαν σε μουσείο ως απλό εκθετήριο εναντίον της πίστης. Από εκεί όμως οι πιστοί Χριστιανοί τα μετέφεραν κρυφά, σώζοντάς τα από τη βεβήλωση.

Για τον λόγο αυτό ο Αρχιεπίσκοπος Παχώμιος συνελήφθη ξανά και υπέστη νέες κακουχίες στις φυλακές του καθεστώτος. Μετά την απελευθέρωσή του, το χίλια εννιακόσια είκοσι τρία, βρήκε καταφύγιο στη μονή του Αγίου Δανιήλ, στη Μόσχα. Εκεί όμως τον συνέλαβαν ξανά και τον έκλεισαν στη φυλακή Μπουτύρκι της Μόσχας με βαριές κατηγορίες.

Τον καταδίκασαν σε τριετή εξορία σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως, μαζί με άλλους αντιφρονούντες της εποχής. Το χίλια εννιακόσια είκοσι επτά, μαζί με τον αδελφό του Επίσκοπο Αβέρκιο, υπέγραψε επιστολή κατά της κρατικής θρησκείας. Στην επιστολή καταδίκαζε την προσπάθεια των κρατούντων να αποϊεροποιήσουν την Εκκλησία και να την υποτάξουν στο κράτος.

Ο Άγιος συνελήφθη ξανά και εξορίστηκε στην Κουζέμα, όπου έζησε σε άθλιες συνθήκες στέρησης. Αφέθηκε ελεύθερος για λίγο, αλλά το χίλια εννιακόσια τριάντα τον συνέλαβαν με κατηγορίες επαναστατικής και εκκλησιαστικής δραστηριότητας. Το μαρτυρικό τέλος του Αγίου Ιερομάρτυρος Παχωμίου συνέβη το χίλια εννιακόσια τριάντα επτά, στεφανώνοντας μια ζωή ολοκληρωτικής αφιέρωσης.

cat > /tmp/05_15_Άγιος_Παχώμιος_Τσέρνιγκωφ_Ελληνικά_Καθαρά. txt –output /tmp/05_15_Άγιος_Παχώμιος_Τσέρνιγκωφ_Ελληνικά_Καθαρά. **`05_15_Άγιος_Παχώμιος_Τσέρνιγκωφ_Ελληνικά_Καθαρά.