Άγιος Αντίπας, ο Επίσκοπος Περγάμου

Οι δαίμονες παραπονέθηκαν στους ιερείς τους ότι δεν άντεχαν άλλο τη φωτεινή παρουσία του γέροντα Επισκόπου της Περγάμου και ζητούσαν την εξόντωσή του. Ο ίδιος ο Χριστός τον ονόμασε «πιστόν μάρτυρά μου» στην Αποκάλυψη, μέσα από το στόμα του Ιωάννη του Θεολόγου, εξορίστου στην Πάτμο. Ο Άγιος Αντίπας υπήρξε σύγχρονος των Αποστόλων και χειροτονήθηκε από αυτούς πρώτος Επίσκοπος της Εκκλησίας της Περγάμου.

Έζησε στα δύσκολα χρόνια του αυτοκράτορα Δομιτιανού, όταν ο διωγμός κατά των Χριστιανών είχε φουντώσει σε όλη την αυτοκρατορία. Ποίμανε το λογικό ποίμνιό του με ευσέβεια, σύνεση και αρετή, μέσα σε μια πόλη γεμάτη ειδωλολατρικούς ναούς και σκοτεινές λατρείες. Η Πέργαμος ήταν τόπος όπου, όπως λέει η Αποκάλυψη, βρισκόταν ο θρόνος του σατανά και κυριαρχούσε η πλάνη.

Ο Άγιος όμως έλαμπε ανάμεσα στους ανθρώπους σαν φως μέσα στο σκοτάδι και σαν χρυσάφι μέσα στο καμίνι. Με το κήρυγμά του και τη ζωή του οδηγούσε πολλούς ειδωλολάτρες στη γνώση του αληθινού Θεού. Οι δαίμονες, που οι Έλληνες θεωρούσαν θεούς, έφευγαν από την πόλη και δεν δέχονταν πια τις θυσίες των ιερέων τους.

Όταν οι δαίμονες αποκάλυψαν σε όνειρα στους ιερείς τους τι ακριβώς συνέβαινε, εκείνοι ξεσηκώθηκαν με οργή εναντίον του γέροντα Επισκόπου. Οι ειδωλολάτρες τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν με τη βία στον ηγεμόνα της πόλης για να δικαστεί δημόσια. Εκείνος προσπάθησε αρχικά με ήρεμο τρόπο να τον πείσει να αρνηθεί τον Χριστό και να θυσιάσει στα είδωλα.

Του είπε ότι η αρχαία θρησκεία των εθνικών είναι πολύ παλαιότερη και πιο σεβαστή από την καινούργια πίστη των ψαράδων και των απλών ανθρώπων. Ο Άγιος Αντίπας απάντησε με την ιστορία του Κάιν, η οποία αποστόμωσε τον ηγεμόνα. Του θύμισε ότι ο Κάιν, αν και υπήρξε ένας από τους προπάτορες του ανθρώπινου γένους, παραμένει για πάντα μισητός εξαιτίας της αδελφοκτονίας του.

Με τον ίδιο τρόπο, του εξήγησε, η αρχαιότητα της ειδωλολατρίας δεν την κάνει ούτε σεβάσμια ούτε αληθινή ενώπιον του Θεού. Οι Χριστιανοί, πρόσθεσε, έλαβαν πια την πλήρη αποκάλυψη της Αλήθειας μέσα από τον σαρκωμένο Λόγο του Θεού. Ο γέροντας Ιεράρχης μίλησε με ηρεμία, παρρησία και βαθιά πίστη μπροστά στους κατηγόρους του.

Ακούγοντας αυτά τα λόγια, ο ηγεμόνας και οι παρόντες ειδωλολάτρες έγιναν έξω φρενών και αποφάσισαν τον φρικτό θάνατό του. Τον έσυραν στον ναό της Αρτέμιδος, όπου βρισκόταν ένα χάλκινο ομοίωμα βοδιού, το οποίο χρησιμοποιούσαν για τις θυσίες. Αφού το πύρωσαν καλά στη φωτιά, έριξαν μέσα τον Άγιο Αντίπα για να βρει εκεί τραγικό τέλος.

Μέσα στο πυρωμένο εκείνο καμίνι ο Ιεράρχης σήκωσε τα μάτια του στον ουρανό και προσευχήθηκε με μεγάλη θέρμη. Ευχαρίστησε τον Θεό που τον αξίωσε να πάθει για το όνομά Του και να γραφτεί στις δέλτους των μαρτύρων. Παρακάλεσε τον Χριστό όσοι επικαλούνται το όνομά του να βρίσκουν θεραπεία από κάθε ασθένεια, και ιδιαίτερα από τους πόνους των δοντιών.

Ζήτησε ακόμη όλοι όσοι τιμούν με ευλάβεια την ετήσια μνήμη του να λαμβάνουν άφεση αμαρτιών και θεϊκή ευσπλαχνία κατά την ημέρα της Κρίσεως. Αφού έλαβε αυτή την υπόσχεση από τον Κύριο, παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή του στα χέρια του Θεού. Το ιερό λείψανό του ενταφιάστηκε με τιμές στην Εκκλησία της Περγάμου από τους ευσεβείς Χριστιανούς.

Από τον τάφο του ξεπηδούσε για πολλά χρόνια ευωδιαστό μύρο με θαυματουργικές ιδιότητες, που γιάτρευε κάθε ανθρώπινη ασθένεια. Οι Χριστιανοί της πόλης αλλά και πολυάριθμοι προσκυνητές έρχονταν από παντού για να τιμήσουν τον μάρτυρα και να λάβουν τη χάρη του. Μερικά χρόνια μετά το μαρτύριο του Αγίου, ο Ευαγγελιστής Ιωάννης αξιώθηκε μεγάλης αποκαλύψεως στο νησί της Πάτμου.

Εκεί ο ίδιος ο Χριστός του μίλησε για τις επτά Εκκλησίες της Μικράς Ασίας και έδωσε μήνυμα στον επίσκοπο καθεμιάς. Προς την Εκκλησία της Περγάμου ο Κύριος έστειλε λόγια παρηγοριάς και αναφέρθηκε ονομαστικά στον πιστό μάρτυρά του. Είπε ότι γνωρίζει τα έργα της Εκκλησίας εκείνης και τον τόπο όπου κατοικεί, εκεί όπου βρίσκεται ο θρόνος του σατανά.

Πρόσθεσε ότι οι πιστοί κρατούν σταθερά το όνομά του και δεν αρνήθηκαν την πίστη ακόμη και τις ημέρες που ο πιστός μάρτυς Αντίπας θανατώθηκε ανάμεσά τους. Η μαρτυρία αυτή έγινε στεφάνι αιώνιας δόξας για τον γέροντα Επίσκοπο. Έτσι το όνομα του Αγίου Αντίπα έμεινε χαραγμένο στις σελίδες της Αποκαλύψεως, μαζί με την αγία ζωή και το ένδοξο μαρτύριό του, για να εμπνέει πάντοτε τους Χριστιανούς.