Ο Οσιομάρτυρας Βάδιμος και η Σιωπηλή Γενναιότητα της Πίστης

Στην πλούσια Βιθλαπάτα της Περσίας ένας νέος από επίσημο γένος μοίρασε όλα του τα υπάρχοντα στους φτωχούς και έχτισε μοναστήρι έξω από την πόλη του. Ο ίδιος άνθρωπος, ύστερα από χρόνια ασκητικής ζωής στο βουνό, θα πέθαινε από το χέρι ενός χριστιανού που λύγισε στα βασανιστήρια και αρνήθηκε τον Χριστό. Ο Βάδιμος καταγόταν από την περσική πόλη Βιθλαπάτα και ανήκε σε οικογένεια που ζούσε με άνεση και κοινωνική προβολή.

Όταν όμως φωτίστηκε από τη διδασκαλία του Ευαγγελίου, αποφάσισε να αφήσει πλούτη και κοσμικό μέλλον για χάρη του Χριστού. Μοίρασε όλη του την περιουσία στους ανήμπορους και τους πεινασμένους της περιοχής. Έπειτα έχτισε έξω από την πόλη ένα μοναστήρι όπου ζούσε με νηστεία, προσευχή και αδιάλειπτη μελέτη του θείου θελήματος.

Ανέβαινε συχνά σε ένα ερημικό βουνό για να προσευχηθεί μόνος, και εκεί αξιώθηκε να δει τη δόξα του Θεού του Ιακώβ. Έγινε ιερέας και εργάστηκε με ζήλο για τη διάδοση του Ευαγγελίου ανάμεσα στους Πέρσες συμπατριώτες του. Γύρω του συγκεντρώθηκε μια μικρή συνοδεία επτά μαθητών, τους οποίους προετοίμαζε να γίνουν εργάτες του χριστιανικού φωτισμού στην πατρίδα τους.

Ο βίος του ήταν καθαρός από κάθε πάθος, και η φιλαργυρία δεν έβρισκε καμία θέση μέσα στην ψυχή του. Η υπερηφάνεια ταπεινωνόταν μπροστά του, ενώ η πραότητα και η φτώχεια έγιναν αληθινές συντρόφισσές του στη ζωή. Στην καρδιά του κατοικούσε η ομόνοια και η ειρήνη, και οι πνευματικοί του καρποί έθρεφαν όσους τον πλησίαζαν με δίψα για τον Θεό.

Εκείνα τα χρόνια ο βασιλιάς Σαπώρ ο Δεύτερος εξαπέλυσε σκληρό διωγμό εναντίον των χριστιανών της αυτοκρατορίας του. Κάποιοι κατήγγειλαν τον Βάδιμο ότι αποσπούσε πολλούς Πέρσες από την πάτρια θρησκεία του πυρός και του ηλίου. Οι στρατιώτες του βασιλιά συνέλαβαν τον άγιο μαζί με τους επτά μαθητές του και τους έκλεισαν στη φυλακή.

Εκεί πέρασαν τέσσερις ολόκληρους μήνες δεμένοι με βαριές αλυσίδες και δοκιμάστηκαν καθημερινά με σκληρά και ανελέητα βασανιστήρια. Όμως ο Βάδιμος παρέμενε στήριγμα όλων των φυλακισμένων χριστιανών της Περσίας. Την ίδια εποχή ένας άρχοντας ονόματι Νιρσάν, διοικητής της πόλης Αρίας, βρισκόταν επίσης φυλακισμένος επειδή ήταν χριστιανός και αρνήθηκε αρχικά να προσκυνήσει τον ήλιο.

Δεν άντεξε όμως τα βασανιστήρια και υποσχέθηκε στον Σαπώρ ότι θα έκανε ο,τιδήποτε του ζητούσε για να γλιτώσει τη ζωή του. Ο βασιλιάς χάρηκε με την υποταγή του και του πρότεινε μια φοβερή συμφωνία προδοσίας. Αν ο Νιρσάν σκότωνε με τα ίδια του τα χέρια τον Βάδιμο, θα ελευθερωνόταν και θα έπαιρνε ολόκληρη την περιουσία του μάρτυρα.

Ο δειλός άρχοντας δέχτηκε αμέσως αυτή τη συμφωνία, για να γλιτώσει νέα βασανιστήρια. Έφεραν λοιπόν τον δεμένο Βάδιμο μπροστά του και του έδωσαν γυμνό σπαθί στα χέρια του. Όμως ο Νιρσάν, βλέποντας τον άγιο γέροντα, κυριεύτηκε από φόβο και έμεινε ακίνητος σαν πέτρα.

Ο μάρτυρας τον κοίταξε με συμπόνια και του είπε με λυπημένη φωνή. Φτάνει τόσο μακριά η κακία σου, Νιρσάν, ώστε όχι μόνο αρνείσαι τον Θεό αλλά σκοτώνεις και τους δούλους του. Εγώ είμαι πρόθυμος να πεθάνω για τον Χριστό, αλλά θλίβομαι που πρόκειται να δεχτώ τον θάνατο από τα χέρια σου.

Τι θα κάνεις την ημέρα της Κρίσης μπροστά στον αιώνιο Θεό, ταλαίπωρε. Ο Νιρσάν όμως δεν συγκινήθηκε από αυτά τα λόγια, αλλά σκλήρυνε την καρδιά του σαν σίδερο και ύψωσε το σπαθί. Τα χέρια του έτρεμαν τόσο πολύ που δεν μπόρεσε να αποκεφαλίσει τον άγιο με ένα χτύπημα.

Χρειάστηκαν πολλά και αλλεπάλληλα χτυπήματα μέχρι να κόψει τελικά την τίμια κεφαλή του. Ο όσιος Βάδιμος στεκόταν όρθιος σαν πέτρινη κολώνα και παρέδωσε την ψυχή του στον Θεό την όγδοη ημέρα του Απριλίου. Οι ειδωλολάτρες που παρακολουθούσαν θαύμασαν την υπερφυσική υπομονή του μάρτυρα και περιφρόνησαν τον δειλό εκτελεστή του.

Το ιερό λείψανο πετάχτηκε έξω από την πόλη, αλλά ευλαβείς χριστιανοί το πήραν κρυφά και το έθαψαν με τιμή. Η θεία δίκη δεν άργησε να φτάσει τον προδότη Νιρσάν, ο οποίος βασανισμένος από τη συνείδησή του αυτοκτόνησε ρίχνοντας τον εαυτό του πάνω σε ξίφος. Οι επτά μαθητές του αγίου παρέμειναν στη φυλακή για τέσσερα ολόκληρα χρόνια, μέχρι τον θάνατο του βασιλιά Σαπώρ.

Έπειτα αφέθηκαν ελεύθεροι και συνέχισαν να ομολογούν ελεύθερα την πίστη τους στον Χριστό.