Ο γιατρός που έθαβε τους μάρτυρες στη νύχτα της Αιγύπτου

Νύχτα στην Αίγυπτο, και ένας γιατρός σηκώνει στους ώμους του τα σώματα των μαρτύρων, που είχαν πεταχτεί στον κάμπο για τροφή των θηρίων. Ο Νίκανδρος, αν και τρομοκρατημένος από τα φοβερά βασανιστήρια, τύλιγε με καθαρά σεντόνια τα τίμια λείψανα και τα ενταφίαζε σε κρυφό τόπο. Έζησε στην Αίγυπτο στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού και ασκούσε με αφοσίωση το επάγγελμα του ιατρού.

Η πίστη του στον Χριστό όμως τον οδηγούσε σταθερά στις φυλακές, εκεί όπου βασανίζονταν οι ομολογητές της αληθινής πίστεως. Επισκεπτόταν τους δεσμώτες μάρτυρες, περιποιόταν με προσοχή τις πληγές τους και τους πρόσφερε την αναγκαία τροφή για να αντέξουν. Όταν κάποιος από αυτούς παρέδιδε την ψυχή του, ο ευλαβής γιατρός αναλάμβανε ο ίδιος την ταφή του σώματος.

Έβρισκε στα μαρτύρια εκείνα μια εικόνα ζωντανής πίστεως, που τον γέμιζε θαυμασμό και ιερή συγκίνηση. Με δάκρυα στα μάτια συνόδευε τους κεκοιμημένους ομολογητές και τους απέδιδε την τελευταία τιμή. Έβλεπε πως οι μάρτυρες χάριζαν το αίμα τους για τον Χριστό, και ένιωθε χρέος ιερό να τιμήσει τα σώματά τους.

Ζούσε με φόβο, αλλά και με ακατάλυτη αγάπη για τους αδελφούς του. Μια ημέρα ο Νίκανδρος αντίκρισε στον κάμπο σκορπισμένα τα λείψανα πολλών αγίων μαρτύρων, αφημένα στην οργή των άγριων θηρίων. Δεν τόλμησε όμως να τα πλησιάσει με το φως της ημέρας, γιατί φοβόταν μήπως τον συλλάβουν οι διώκτες της πίστεως.

Ο ίδιος αναγνώριζε τη σωματική του αδυναμία και τρόμαζε στην ιδέα των φρικτών βασανιστηρίων που υπέμεναν οι μάρτυρες. Δεν είχε ακόμη λάβει την ουράνια ενίσχυση που θα τον έκανε ατρόμητο μπροστά στους τυράννους. Περίμενε λοιπόν με υπομονή να πέσει η νύχτα και να σκεπάσει με το σκοτάδι της κάθε του κίνηση.

Όταν τα άστρα φάνηκαν στον ουρανό, ξεκίνησε για τον τόπο όπου κείτονταν τα τίμια λείψανα των αθλητών. Σήκωνε ένα ένα τα σώματα στους ώμους του και τα μετέφερε σε μέρος κρυφό και ασφαλές. Τα τύλιγε με σεβασμό σε καθαρά σεντόνια και τα παρέδιδε στη γη με προσευχή και κατάνυξη.

Όμως ένας ειδωλολάτρης τον παρακολούθησε την ώρα που τελούσε αυτό το άγιο έργο της αγάπης. Έσπευσε αμέσως στον τοπικό άρχοντα και κατήγγειλε τον ευσεβή ιατρό για τη χριστιανική του δράση. Έτσι η μυστική του διακονία αποκαλύφθηκε δημόσια, και ο Νίκανδρος βρέθηκε στα χέρια των διωκτών.

Οι στρατιώτες συνέλαβαν τον Νίκανδρο και τον οδήγησαν μπροστά στον σκληρό δικαστή για να απολογηθεί. Εκείνος τον υπέβαλε αμέσως σε φοβερά βασανιστήρια, με την ελπίδα να τον λυγίσει και να τον αναγκάσει να αρνηθεί τον Χριστό. Όμως ο γιατρός, που άλλοτε τρόμαζε στην ιδέα των μαρτυρίων, στάθηκε τώρα γενναίος και χαρούμενος.

Η θεία χάρη τον είχε επισκεφθεί και τον είχε μεταμορφώσει σε αδάμαστο ομολογητή της πίστεως. Όλα όσα φοβόταν παλαιότερα, τα υπέμενε τώρα με ψυχική γαλήνη και ουράνια αγαλλίαση. Ο τύραννος έβλεπε μπροστά του έναν άνθρωπο σταθερό σαν ακλόνητο στύλο και αμετακίνητο σαν βουνό.

Διέταξε τότε να τον γδάρουν ζωντανό και έπειτα να καύσουν το δέρμα του με αναμμένες λαμπάδες. Τέλος, οι δήμιοι αποκεφάλισαν τον μάρτυρα κατά το έτος τριακόσια πέντε μετά Χριστόν στην Αίγυπτο. Έτσι ο άγιος απέβαλε τον παλαιό και γήινο άνθρωπο και ενδύθηκε τον νέο και ουράνιο.

Η τίμια κεφαλή του ενώθηκε για πάντα με την τιμιότερη Κεφαλή του σώματος της Εκκλησίας, τον ίδιο τον Χριστό. Συμβασιλεύει αιώνια με τα τάγματα των μαρτύρων, δοξάζοντας την Παναγία Τριάδα. Saving as `03_15_Άγιος_Νίκανδρος_ο_εν_Αιγύπτω.