Ο βοσκός μάρτυρας Θεμιστοκλής της Λυκίας

Ένας απλός βοσκός των Μύρων της Λυκίας παρέδωσε τον εαυτό του στους διώκτες, για να σώσει έναν άγνωστο χριστιανό που τον είχε εμπιστευτεί. Όταν τον οδήγησαν στο δικαστήριο, στάθηκε με την κάπα και το ραβδί του και απάντησε με λόγια παρμένα από τις Άγιες Γραφές. Ο νεαρός Θεμιστοκλής έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Δεκίου, όταν ο διωγμός εναντίον των χριστιανών μάστιζε ολόκληρη την αυτοκρατορία.

Ο διοικητής της Λυκίας, ο Ασκληπιός, είχε διατάξει να συλληφθεί ένας χριστιανός ονόματι Διοσκουρίδης, που είχε καταφύγει στα βουνά. Ο Θεμιστοκλής έβοσκε εκείνη την ώρα τα πρόβατά του στις πλαγιές κοντά στην πόλη. Ο κυνηγημένος Διοσκουρίδης έφτασε λαχανιασμένος και τον παρακάλεσε να τον κρύψει από τους ανθρώπους του διοικητή.

Ο νεαρός βοσκός δέχτηκε χωρίς δισταγμό και τον έκρυψε σε ασφαλές μέρος μέσα στο όρος. Λίγα λεπτά αργότερα έφτασαν οι στρατιώτες και ρώτησαν τον βοσκό αν είδε τον φυγάδα να περνά από εκεί. Ο Θεμιστοκλής τους κοίταξε με καλοσύνη, νομίζοντας πως κάθε άνθρωπος κρύβει μέσα του την ίδια αγάπη για τον πλησίον.

Τους μίλησε γαλήνια και τους ζήτησε να δείξουν έλεος στον κυνηγημένο αδελφό τους. Τους είπε με ηρεμία να αφήσουν τον άνθρωπο εκείνο να φύγει και να μην τον παραδώσουν στον σκληρό δικαστή. Πρόσθεσε πως, αν και είναι χριστιανός, δεν παύει να είναι άνθρωπος, όπως και οι ίδιοι οι στρατιώτες.

Όμως τα λόγια της ειρήνης δεν μαλάκωσαν την καρδιά τους, αλλά αύξησαν τον θυμό και την οργή τους. Του απάντησαν πως, αν αρνιόταν να τους παραδώσει τον φυγάδα, θα έπαιρναν εκείνον στη θέση του Διοσκουρίδη. Ο βοσκός χαμογέλασε και τους δήλωσε πως δέχεται με χαρά να συλληφθεί στη θέση του αδελφού του.

Είπε πως όλοι όσοι πιστεύουν στον Χριστό είναι ένα σώμα και υπηρετούν τον ίδιο Κύριο. Οι στρατιώτες τον έδεσαν αμέσως και τον οδήγησαν στην πόλη των Μύρων, μπροστά στο δικαστήριο του Ασκληπιού. Στάθηκε εκεί ντυμένος με τη φτωχή κάπα του βοσκού και κρατώντας ακόμη το ξύλινο ραβδί του.

Όλοι οι παρευρισκόμενοι έμειναν έκπληκτοι από τη σοφία των απαντήσεών του, που έμοιαζαν με ζωντανό νερό από την πηγή των Γραφών. Η απλότητα του βοσκού κρύφθηκε για λίγο και φάνηκε η βαθιά πίστη που έθρεφε την ψυχή του από μικρός. Ο διοικητής της Λυκίας τον ρώτησε αυστηρά πού είχε κρύψει τον χριστιανό που τον αναζητούσαν οι άνθρωποί του.

Του υποσχέθηκε πως, αν έλεγε την αλήθεια, θα γλίτωνε τη ζωή του και θα έφευγε ελεύθερος. Ο Θεμιστοκλής απάντησε πως γνωρίζει μία άλλη ζωή και μία άλλη αλήθεια, που είναι ο ίδιος ο Χριστός. Θύμισε στον δικαστή τον λόγο του Κυρίου, ότι ο ίδιος είναι η οδός και η αλήθεια και η ζωή.

Στη συνέχεια αρνήθηκε με σταθερότητα να προσκυνήσει τα μάταια είδωλα και ήλεγξε την απάτη των ψεύτικων θεών. Είπε στον Ασκληπιό πως αν επιθυμεί να τον βασανίσει, ας τον βασανίσει χωρίς δισταγμό και χωρίς φόβο. Δήλωσε πως παραδίδει με χαρά τον εαυτό του στον θάνατο για χάρη του Χριστού και για τη σωτηρία του Διοσκουρίδη.

Πρόσθεσε πως όλα μπορεί να τα κάνει με τη δύναμη του Χριστού, που του χαρίζει αντοχή και θάρρος. Ο διοικητής εξαγριώθηκε από τα λόγια αυτά και διέταξε αμέσως να αρχίσουν τα φρικτά μαρτύρια του βοσκού. Άρχισαν να ξεσχίζουν τα μέλη του και να τον μαστιγώνουν με αγριότητα και σκληρότητα.

Τον χτυπούσαν με μαστίγια στην κοιλιά, μέχρι που τα σπλάχνα του βγήκαν προς τα έξω από τις πληγές. Στη συνέχεια τον κρέμασαν σε μια ψηλή κολώνα και άρχισαν να ξύνουν τις σάρκες του με σιδερένια χτένια. Παρά τους αφάνταστους πόνους, η χαρά του μάρτυρα μεγάλωνε διαρκώς και το πρόσωπό του ακτινοβολούσε φως ουράνιο.

Καθώς τον οδηγούσαν στον τόπο όπου θα του έκοβαν την κεφαλή, μίλησε στον Ασκληπιό με θριαμβευτική φωνή. Του είπε πως μέσα από το Ξύλο του Σταυρού φανερώθηκε η ζωή στους ανθρώπους και σώθηκε ολόκληρος ο κόσμος. Πρόσθεσε πως ο δαίμονας γκρεμίστηκε και η λατρεία των ειδώλων καταστράφηκε από τη δύναμη του Σταυρού.

Ο Χριστός δοξάστηκε από όλο το σύμπαν ως Κύριος ουρανού και γης και αληθινός Θεός όλων. Βλέποντας τη θριαμβευτική στάση του μάρτυρα, ο διοικητής τον κατέβασε από την κολώνα με μεγάλο θυμό. Διέταξε να τον σύρουν μέσα στα αγκάθια έξω από τα τείχη της πόλης, ώσπου να παραδώσει το πνεύμα.

Έτσι ο άγιος έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου το διακόσια πενήντα ένα μετά τη Γέννηση του Σωτήρα. Οι πιστοί έθαψαν το σώμα και έμπηξαν το ραβδί του στο χώμα του τάφου, και εκείνο φύτρωσε και έγινε αμυγδαλιά με θαυματουργικούς καρπούς. **File: `12_21_Άγιος_Θεμιστοκλής_Μύρων_Λυκίας_Ελληνικά_Καθαρά.

%$ Ο βοσκός μάρτυρας Θεμιστοκλής της Λυκίας $% Η απλότητα του βοσκού κρύφθηκε για λίγο και φάνηκε η βαθιά πίστη που έθρεφε την ψυχή του από τα νεανικά του χρόνια. Ο Χριστός δοξάστηκε από όλο το σύμπαν ως Κύριος ουρανού και γης και αληθινός Θεός όλων των ανθρώπων.

Διέταξε να τον σύρουν μέσα στα αγκάθια έξω από τα τείχη της πόλης, ώσπου να παραδώσει το πνεύμα του. Οι πιστοί έθαψαν το σώμα του και έμπηξαν το ραβδί στο χώμα του τάφου, και εκείνο φύτρωσε και έγινε θαυματουργική αμυγδαλιά. Το τελικό κείμενο παραδίδεται ως αρχείο `.

txt` με το όνομα **`12_21_Άγιος_Θεμιστοκλής_Μύρων_Λυκίας_Ελληνικά_Καθαρά.