Όσιοι Γεώργιος ο Γραφέας και Σάββας του Χαχούλι

Δώδεκα ολόκληρα χρόνια έζησαν αιχμάλωτοι στην Κωνσταντινούπολη, ύστερα από τις ψευδείς κατηγορίες του αυτοκράτορα Βασιλείου του Δευτέρου εναντίον του προστάτη τους άρχοντα. Στα χέρια τους ανδρώθηκε ο μικρός Γεώργιος, εκείνος που αργότερα θα γινόταν ο μεγάλος Γεώργιος του Αγίου Όρους και θα φώτιζε ολόκληρη τη Γεωργία. Οι δύο όσιοι αδελφοί, ο Γεώργιος ο Γραφέας και ο Σάββας, ήταν αδέλφια του Ιακώβου, του πατέρα του νεαρού Γεωργίου.

Και οι δύο ασκήτεψαν στην ξακουστή μονή του Χαχούλι, στη νότια Γεωργία, γεμάτοι θεία χάρη και πνευματικά χαρίσματα. Ο μεγαλύτερος αδελφός, ο Γεώργιος, υπηρετούσε ως πνευματικός σύμβουλος στην αυλή του βασιλιά Βαγκράτ του Τρίτου Κουροπαλάτη. Μαζί με τον ίδιο τον βασιλιά εργαζόταν με ζήλο για την παραγωγή εκκλησιαστικών κειμένων και ιερών μεταφράσεων.

Η εποχή αυτή έμεινε στην ιστορία ως η Χρυσή Εποχή των Γεωργιανών Γραμμάτων, γεμάτη αντιγραφές και μεταφράσεις. Ο νεότερος αδελφός, ο Σάββας, μνημονεύεται ως δίκαιος και άμεμπτος άνθρωπος από τον φημισμένο εκκλησιαστικό άνδρα Γεώργιο τον Μικρότερο. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, οι δύο αδελφοί ήταν πλούσιοι τόσο σε πνευματικές ευλογίες όσο και σε υλικά αγαθά.

Όταν οι δύο όσιοι πατέρες έμαθαν για την ευσέβεια του μικρού ανιψιού τους, του νεαρού Γεωργίου, σκέφτηκαν να τον φέρουν κοντά τους. Ζήτησαν από τον αδελφό τους Ιάκωβο να οδηγήσει το παιδί στο Χαχούλι, στην περιοχή του Κλαρτζέτι. Με μεγάλη χαρά ο Ιάκωβος έφερε τον γιο του στους θεοφοβούμενους αδελφούς του, για να ανατραφεί κοντά τους.

Εκείνη την εποχή ένας ευγενής με το όνομα Πέρης Τζοτζικίσδζε κυβερνούσε το χωριό Τβαρτσατάπι. Ήταν παντρεμένος με την κόρη του βασιλιά Βαγκράτ του Τρίτου και επιθυμούσε έναν έμπειρο πνευματικό οδηγό στο παλάτι του. Σκέφτηκε λοιπόν να καλέσει έναν συνετό και μορφωμένο μοναχό, ώστε να γίνει δάσκαλος και πνευματικός πατέρας της οικογένειάς του.

Διάλεξε γι' αυτή τη θέση τον όσιο Γεώργιο, αναγνωρίζοντας μέσα του σπάνια χαρίσματα και αρετές. Με μεγάλη δυσκολία και απροθυμία ο σεβάσμιος πατέρας δέχτηκε τελικά να αναλάβει αυτή τη βαριά αποστολή. Του ανέθεσαν την ευθύνη για όλες τις πνευματικές αλλά και τις κοσμικές υποθέσεις του παλατιού.

Ο όσιος Γεώργιος του Χαχούλι πήρε μαζί του και τον μικρό ανιψιό του στο αρχοντικό του Πέρη. Ένα χρόνο μετά την εγκατάστασή τους στο παλάτι, ξέσπασε ξαφνικά μια μεγάλη συμφορά πάνω στο σπιτικό του Πέρη. Ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Βασίλειος ο Δεύτερος έστρεψε εναντίον του ψευδείς κατηγορίες και έδωσε εντολή να εκτελεστεί.

Η σύζυγός του και όλοι όσοι βρίσκονταν στην αυλή του συνελήφθησαν χωρίς έλεος από τους αυτοκρατορικούς στρατιώτες. Ανάμεσα στους αιχμαλώτους βρισκόταν ο όσιος Γεώργιος του Χαχούλι μαζί με τον νεαρό ανιψιό του Γεώργιο. Όλοι μαζί οδηγήθηκαν με συνοδεία στην Κωνσταντινούπολη, μακριά από την αγαπημένη τους πατρίδα.

Έμειναν στη βυζαντινή πρωτεύουσα για δώδεκα ολόκληρα χρόνια, υπομένοντας τη δοκιμασία της αιχμαλωσίας με υπομονή και πίστη. Τελικά, ύστερα από τόσα χρόνια στέρησης, οι αιχμάλωτοι πήραν επιτέλους την άδεια να γυρίσουν στα χώματά τους. Όταν ο όσιος Γεώργιος του Χαχούλι επέστρεψε στη Γεωργία, σκέφτηκε αμέσως το μέλλον του ανιψιού του.

Τον έστειλε λοιπόν στη μονή του Χαχούλι και τον εμπιστεύτηκε στα στοργικά χέρια του αδελφού του Σάββα. Έτσι ο νεαρός Γεώργιος συνέχισε την πνευματική του ανατροφή κοντά στον δεύτερο όσιο θείο του. Οι δύο άγιοι πατέρες κοιμήθηκαν με ειρήνη στα μέσα του ενδέκατου αιώνα, αφήνοντας πίσω τους πλούσια πνευματική κληρονομιά.