Oshënar Gerasimi Mikrayannanitis, melodioz i Shenjtoreve

Më shumë se dy mijë shërbime të shenjta dolën nga kallami i një asketi të përulur në vetminë e Mikra Shëns Anne. Pak para se të jepte frymën e fundit, shqiptoi tre herë emrin e Shën Nektarit dhe e zuri gjumi me ëmbëlsinë e pikturuar në fytyrë. Oshënar Gerasimi Mikrayannanitis lindi në Droviani, Epiri i Veriut në vitin 1933 dhe emri i tij laik ishte Anastasios Grekas. Nga babai i tij Joani mori rreptësinë ndaj vetes dhe nga nëna e tij Athina devotshmërinë e thellë dhe të pahijshme. Ai frekuentonte kishën e fshatit dhe kapelat e maleve, pasi e donte lutjen që në moshë të vogël. Ai ishte një fëmijë inteligjent dhe kishte një kujtesë të mirë, ndaj bënte përparim të shpejtë në letra. Mësimet bazë i mori në Pire dhe Athinë, ku u njoh personalisht me Shën Nektarin e Pentapolisit. Ky takim shënoi shpirtin e tij përgjithmonë dhe shënoi rrugën e tij të përkushtimit ndaj Krishtit. Më pesëmbëdhjetë gusht 1923 ai hipi në një anije nga Pireu për në malin Athos. Ai mbërriti në Kalivin e Pararendësit të Shenjtë, në vetminë e Mikra Shëns Anne dhe iu nënshtrua plakut Meletios Ioannidis. Ai më vonë e përshkruan vendin e praktikës së tij si një shkretëtirë e shenjtëruar në një shpat kanion të fqinjit qiellor Athos. Dhjetë kasolle asketike përbënin vetminë, ku murgjit litodietë kultivuan mjaltin më të ëmbël të virtytit asketik dhe filozofisë qiellore. Pas një viti provë të frytshme, ai u bë murg më 20 tetor 1924. Prerja e tij e flokëve u bë gjatë vigjiljes në kujtim të Shën Gerasimi të Kefalinisë, pas së cilës ai u emërua. Pesë vjet më vonë plaku i tij u nis për në botë dhe murgu i ri mbeti vetëm në shkretëtirë. Prania e Zotit më pas u bë edhe më e dukshme për të dhe shpirti i tij gjeti strehim në lutje. Studioi pandërprerë dhe pa ngopur, me vëmendje e dëshirë për të vërtetën e Etërve. Pas rreth njëzet vjet vetmie ai fitoi rreth tij një rrethim të vogël baballarësh të mirë dhe të zellshëm. Heshtja e tij kishte thellësi dhe fjala e tij kishte ëmbëlsi dhe fuqi mësimore për ata që i afroheshin. Plaku i bekuar i mësoi vizitorët dhe vartësit e tij me heshtjen dhe me fjalët e tij. Ai e konsideronte heshtjen si nënën e koncepteve më të mençura dhe burimin e njohurive të brendshme të Zotit. Fjalimi i tij ishte gjithmonë i kujdesshëm, i bukur, udhëzues dhe i dobishëm për këdo që ishte i bekuar ta dëgjonte. Të ftuarit u mahnitën nga ëmbëlsia dhe fisnikëria shpirtërore e bisedës me të. Ai vetë thoshte se e vetmja gjë që Zoti i Madhëruar nuk mund të bëjë është të bashkohet me njeriun e papastër. Por aty ku ra në sy dhe u bë i njohur kudo ishte vepra e tij e pasur himnografike. Kur kompozoi kanunin e parë në Hyjlindëse, rreth nëntëmbëdhjetë e njëzet e gjashtë, fillimisht ia tregoi të moshuarit. Pastaj e çoi te Kaliniku i burgosur i Katunakisë, i cili jetoi dyzet vjet me lutje mendore dhe ndriçim hyjnor. Ai asket i urtë e lavdëroi rregullin dhe rekomandoi përulësi dhe kujdes ndaj kurtheve të të ligut. Që nga ai moment Gerasimi iu përkushtua me gjithë zemër artit të shenjtë të himnografisë nëpërmjet lutjes dhe studimit. Ai thoshte se çdo gjë që bën ia ka borxh lutjes, e cila fjalët e ftohta i kthen në të gjalla. Para çdo vepre ai thoshte një lutje të zjarrtë dhe të improvizuar, e cila i jepte ndriçim dhe frymëzim. Vepra e tij himnografike vlerësohet në më shumë se dy mijë sekuenca të shenjta të cilësisë së parë. Më njëzet e pesë qershor 1963, gjatë sundimit të Patriarkut Athenagoras, Patriarkana Ekumenike e shpërbleu për kontributin e tij në kremtimet e mijëvjeçarit të Malit Athos. Më njëzet e tetë dhjetor 1968 u nderua me një medalje argjendi nga Akademia e Athinës për veprën e tij të madhe. I ishte lutur Hyjlindëses që të ruante mendjen deri në fund, për të mos lodhur askënd pranë. Në të vërtetë, ai e ruajti kthjelltësinë deri në frymën e tij të fundit dhe u varros më shtatë dhjetor të nëntëmbëdhjetë e nëntëdhjetë e një. Ai u largua me emrin e shenjtorit mrekullibërës Nektarios në buzë, të cilit i kishte kompozuar një nga shërbesat e tij më të bukura. Më 10 janar, dy mijë e njëzet e tre, Sinodi i Shenjtë i Patriarkanës Ekumenike e përfshiu zyrtarisht në Librin e Shenjtë të Kishës Orthodhokse. Do ta ruaj këtë në një skedar për dorëzim. 12_07_Oshënar_Gerasimi_Mikragiannanitis_Himnograf. txt