Ο Άγιος Ιουλιανός και οι σαράντα μάρτυρες της Γαλατίας

Μέσα σε μια σκοτεινή σπηλιά της Γαλατίας, σαράντα χριστιανοί τελούσαν κρυφά τη θεία λειτουργία, έχοντας επικεφαλής τον πρεσβύτερο Ιουλιανό. Ένας άγγελος Κυρίου δρόσισε τη φωτιά στην πυρακτωμένη σιδερένια κλίνη, όπου τον είχαν ρίξει γυμνό οι δήμιοι του Αντωνίνου. Ζούσε ο Άγιος στα χρόνια του Διοκλητιανού και του Μαξιμιανού, κοντά στην αρχαία πόλη της Άγκυρας, και υπηρετούσε με ζήλο το ποίμνιό του.

Όταν ο νέος ηγεμόνας Αντωνίνος ανέλαβε τη διοίκηση της επαρχίας, κάποιοι του φανέρωσαν ότι σε μια ορεινή σπηλιά κρύβονταν χριστιανοί που τελούσαν τη λατρεία τους. Αμέσως έστειλε στρατιώτες, οι οποίοι συνέλαβαν τον Ιουλιανό και απαίτησαν να τους παραδώσει τα ονόματα των συντρόφων του. Εκείνος όμως αρνήθηκε με γενναιότητα και προτίμησε τον δικό του δρόμο του μαρτυρίου.

Πριν τον οδηγήσουν στο δικαστήριο, στράφηκε προς τη σπηλιά και φώναξε δυνατά στους αδελφούς του. Τους είπε ότι πορεύεται για χάρη του Χριστού χωρίς να τους έχει προδώσει σε κανέναν διώκτη. Τους παρακάλεσε να ζηλώσουν τον δικό του αγώνα και να ακολουθήσουν τα ίχνη του στον δρόμο της θυσίας.

Όταν ο Άγιος στάθηκε μπροστά στον ηγεμόνα Αντωνίνο, εκείνος τον διέταξε να προσφέρει θυσία στα είδωλα της αυτοκρατορίας. Ο Ιουλιανός απάντησε με παρρησία ότι κανείς κλήρος δεν είναι καλύτερος για τους χριστιανούς από τον θάνατο υπέρ της πίστεώς τους. Τότε ο Αντωνίνος πρόσταξε να πυρακτώσουν μια σιδερένια κλίνη και να ξαπλώσουν επάνω της τον γυμνωμένο μάρτυρα.

Ο Άγιος έκανε το σημείο του σταυρού, ανέβηκε ατάραχος και έμεινε αβλαβής μέσα στις φλόγες με τη δύναμη του ουρανού. Ο ηγεμόνας έμεινε έκπληκτος και ρώτησε ποιος είναι και πώς έσβησε τόσο εύκολα τη φωτιά της βασάνου. Ο μάρτυρας απάντησε με απλότητα ότι είναι δούλος του Θεού και ότι το όνομά του είναι Ιουλιανός.

Στη συνέχεια ο ηγεμόνας ρώτησε για τους γονείς του, και ο Άγιος είπε ότι η μητέρα του ζει ως γερόντισσα και ο πατέρας του έχει αναχωρήσει προς τον Κύριο. Αμέσως διέταξαν να φέρουν τη γερόντισσα μητέρα του και προσπάθησαν με απειλές να την κάμψουν για να μεταπείσει τον υιό της. Ο Αντωνίνος της είπε με οργή ότι αν δεν πείσει τον γιο της να θυμιάσει στη θεά, θα παραδώσει το σώμα της σε ατιμωτικά βασανιστήρια.

Η γενναία μητέρα όμως απάντησε ότι, αν μολύνουν το σώμα της παρά τη θέλησή της, αυτό δεν θα της λογιστεί ως αμαρτία ενώπιον του Θεού. Αντιθέτως, θα γίνει για εκείνη αρραβώνας αιώνιας δόξας και μακάριας ανταπόδοσης στην ουράνια βασιλεία. Καταντροπιασμένος από τα λόγια της γερόντισσας, ο ηγεμόνας την άφησε ελεύθερη και καταδίκασε τον Ιουλιανό σε αποκεφαλισμό.

Φτάνοντας μαζί με τους στρατιώτες στον τόπο της εκτέλεσης, ο μάρτυρας ζήτησε λίγο χρόνο για να προσευχηθεί στον Κύριό του. Ευχαρίστησε τον Θεό για τη δύναμη που του χάρισε και παρακάλεσε για όσους θα έπαιρναν χώμα από τον τάφο του να λάβουν συγχώρηση και απαλλαγή από τα πάθη τους. Ζήτησε επίσης να μην πέσει στα χωράφια τους καμιά ακρίδα και κανένα βλαβερό έντομο ή αρπακτικό πτηνό.

Φωνή από τον ουρανό τον κάλεσε στη βασιλεία, την άκουσαν οι σαράντα και έτρεξαν, ομολόγησαν τον Χριστό και αποκεφαλίστηκαν όλοι μαζί. I'll save this as the file `09_12_Άγιος_Ιουλιανός_Γαλατίας_Ελληνικά_Καθαρά. %$ Ο Άγιος Ιουλιανός και οι σαράντα μάρτυρες της Γαλατίας $%

Ένας άγγελος Κυρίου δρόσισε τη φωτιά στην πυρακτωμένη σιδερένια κλίνη, όπου τον είχαν ρίξει γυμνό οι δήμιοι του ηγεμόνα Αντωνίνου. Ζούσε ο Άγιος στα χρόνια του Διοκλητιανού και του Μαξιμιανού, κοντά στην αρχαία πόλη της Άγκυρας, και υπηρετούσε με ζήλο το μικρό ποίμνιό του. Εκείνος όμως αρνήθηκε με γενναιότητα και προτίμησε για τον εαυτό του τον δρόμο του προσωπικού μαρτυρίου.

Τους είπε πως πορεύεται για χάρη του Χριστού, χωρίς να τους έχει προδώσει σε κανέναν από τους διώκτες. Όταν ο Άγιος στάθηκε μπροστά στον ηγεμόνα Αντωνίνο, εκείνος τον διέταξε να προσφέρει θυσία στα είδωλα της ειδωλολατρικής αυτοκρατορίας. Τότε ο Αντωνίνος πρόσταξε να πυρακτώσουν μια σιδερένια κλίνη και να ξαπλώσουν επάνω της τον γυμνωμένο μάρτυρα του Χριστού.

Ο ηγεμόνας έμεινε έκπληκτος και ρώτησε ποιος είναι και πώς έσβησε τόσο εύκολα τη φωτιά της φοβερής βασάνου. Στη συνέχεια ο ηγεμόνας ρώτησε για τους γονείς του, και ο Άγιος είπε ότι η μητέρα του ζει ως γερόντισσα και ο πατέρας του έχει ήδη αναχωρήσει προς τον Κύριο. Αμέσως διέταξαν να φέρουν τη γερόντισσα μητέρα του και προσπάθησαν με απειλές να την κάμψουν, ώστε να μεταπείσει τον υιό της.

Ο Αντωνίνος της είπε με οργή ότι, αν δεν πείσει τον γιο της να θυμιάσει στη θεά, θα παραδώσει το σώμα της σε ατιμωτικά βασανιστήρια. Αντιθέτως, θα γίνει για εκείνη αρραβώνας αιώνιας δόξας και μακάριας ανταπόδοσης μέσα στην ουράνια βασιλεία. Καταντροπιασμένος από τα λόγια της γερόντισσας, ο ηγεμόνας την άφησε ελεύθερη και καταδίκασε τον Ιουλιανό σε αποκεφαλισμό με ξίφος.

Ευχαρίστησε τον Θεό για τη δύναμη που του χάρισε και παρακάλεσε για όσους θα έπαιρναν χώμα από τον τάφο του, να λάβουν συγχώρηση και απαλλαγή από τα πάθη τους. Ζήτησε ακόμη να μην πέσει ποτέ στα χωράφια τους καμιά ακρίδα και κανένα βλαβερό έντομο ή αρπακτικό πτηνό του ουρανού. Φωνή από τα ύψη τον κάλεσε στη βασιλεία, την άκουσαν οι σαράντα και έσπευσαν, ομολόγησαν τον Χριστό μπροστά στους στρατιώτες και αποκεφαλίστηκαν όλοι μαζί.