Σωσάννα η Παρθενομάρτυς της Ρώμης

Μέσα στο ίδιο το παλάτι των Καισάρων, ένας Άγγελος με εκτυφλωτικό φως στάθηκε φρουρός της παρθενίας μιας νέας γυναίκας. Ο γιος του Διοκλητιανού, που είχε έρθει να την ατιμάσει, έφυγε τρέμοντας μέσα στη νύχτα και ομολόγησε στον πατέρα του το θαύμα. Η αγία Σωσάννα ζούσε στη Ρώμη, στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού και του συνάρχοντά του Μαξιμιανού του επονομαζόμενου Γαλερίου.

Ήταν θυγατέρα του πρεσβυτέρου Γαβινίου και ανιψιά του αγίου Γαΐου, επισκόπου της Ρώμης, που είχε αναλάβει τον θρόνο της Εκκλησίας εκείνη την ταραγμένη εποχή. Η οικογένειά της καταγόταν από αρχοντικό γένος και είχε στενούς δεσμούς συγγένειας με τον ίδιο τον αυτοκράτορα. Ο Διοκλητιανός όμως αρνιόταν να αναγνωρίσει τη συγγένεια αυτή, επειδή οι δύο αδελφοί ομολογούσαν με παρρησία το όνομα του Χριστού.

Ο πρεσβύτερος Γαβίνιος ανέθρεψε την κόρη του με βαθιά πίστη και θερμό φόβο Θεού. Της χάρισε μάλιστα και ικανή κοσμική παιδεία, ώστε να γνωρίζει καλά τα γράμματα και τη σοφία της εποχής. Η Σωσάννα ξεχώριζε για τη σύνεση και την ομορφιά της, μα η εσωτερική της λάμψη ξεπερνούσε κάθε εξωτερικό χάρισμα.

Είχε ταχθεί ολόψυχα στον ουράνιο Νυμφίο της Χριστό. Όταν ο Διοκλητιανός άκουσε για τη φήμη της νέας, αποφάσισε να την δώσει νύφη στον γιο του Μαξιμιανό. Έστειλε λοιπόν στον Γαβίνιο τον εξάδελφό του Κλαύδιο, άνδρα ονομαστό της αυλής, για να μεταφέρει την αυτοκρατορική πρόταση.

Ο Κλαύδιος παρουσιάστηκε με μεγαλοπρέπεια και μίλησε για την τιμή που έφερνε στον οίκο τους η συγγένεια με τον αυτοκρατορικό θρόνο. Ο Γαβίνιος, μαζί με τον αδελφό του επίσκοπο, κάλεσαν τη Σωσάννα και της φανέρωσαν με δάκρυα την αυτοκρατορική επιθυμία. Η νέα απάντησε με σταθερότητα ότι ήταν αφιερωμένη στον Χριστό και δεν μπορούσε να σκεφτεί καν σαρκικό γάμο.

Δήλωσε πως προτιμούσε το μαρτυρικό στεφάνι από κάθε επίγεια δόξα και βασιλική συγγένεια. Ο πατέρας και ο θείος της δόξασαν τον Θεό για το γενναίο φρόνημα της κόρης τους εκείνη την ώρα. Μετά από τρεις ημέρες ο Κλαύδιος επέστρεψε για να πάρει οριστική απάντηση από τους δύο αδελφούς.

Όταν θέλησε να ασπαστεί τη Σωσάννα ως συγγενής, εκείνη απομακρύνθηκε λέγοντας πως τα χείλη του ήταν μολυσμένα από τις ειδωλικές θυσίες. Τα λόγια της παρθένου άγγιξαν την καρδιά του ισχυρού αξιωματούχου της αυτοκρατορικής αυλής. Ο Κλαύδιος συγκλονίστηκε από τη χάρη του Θεού και ζήτησε αμέσως να καθαριστεί με το άγιο βάπτισμα.

Ο επίσκοπος Γάιος τον κατήχησε με προσοχή και βεβαιώθηκε για την ειλικρίνεια της μετανοίας του πριν προχωρήσει. Την ίδια νύχτα ο Κλαύδιος ήρθε με τη γυναίκα του Πρεπεδίγνα και τους δύο γιους του, τον Αλέξανδρο και τον Κούφιο. Ο επίσκοπος τους βάπτισε όλους μαζί και ο πρεσβύτερος Γαβίνιος έγινε ανάδοχός τους με μεγάλη χαρά.

Όταν ο Κλαύδιος ανέβηκε από την κολυμβήθρα, ομολόγησε πως είδε φως δυνατότερο από τον ήλιο να τον περιλούζει εκείνη τη στιγμή. Έπειτα κοινώνησε με όλη την οικογένειά του τα άχραντα Μυστήρια από τα χέρια του αγίου ποιμένα της Ρώμης. Από τότε άρχισε να πουλά την περιουσία του και να την μοιράζει στους φτωχούς και στους κρυμμένους χριστιανούς.

Πήγαινε νύχτα στις φυλακές, έπλενε τα πόδια των ομολογητών και τους ενίσχυε με τροφή και ενδύματα. Λίγο αργότερα ο αδελφός του Μάξιμος, σταλμένος από τον αυτοκράτορα να εξετάσει την αργοπορία, βρήκε τον Κλαύδιο μέσα σε τρίχινο σάκο να προσεύχεται θερμά. Ακούγοντας την εξιστόρηση της μεταστροφής, συγκινήθηκε βαθιά και ζήτησε να γνωρίσει τον αληθινό Θεό.

Μέσα σε λίγες ημέρες ο Μάξιμος βαπτίστηκε από τον επίσκοπο και διένειμε όλα τα υπάρχοντά του στους ενδεείς. Όταν ο Διοκλητιανός πληροφορήθηκε ότι όλοι οι συγγενείς του είχαν γίνει χριστιανοί, κυριεύθηκε από οργή και πικρία. Έκρυψε όμως τη στενοχώρια του από τη σύζυγό του Ειρήνη, η οποία ήταν μυστικά πιστή στον Χριστό.

Κάλεσε τον στρατηγό Ιούλιο, σκληρό ειδωλολάτρη, και διέταξε την άμεση σύλληψη όλων εκτός του επισκόπου Γαΐου. Τον πρεσβύτερο Γαβίνιο μαζί με τη θυγατέρα του τους κράτησαν φρουρούμενους σε ξεχωριστό τόπο φυλακής. Τον Κλαύδιο, τον Μάξιμο, την Πρεπεδίγνα και τα δύο παιδιά τους τους εξόρισαν στην πόλη της Όστιας κοντά στη Ρώμη.

Εκεί τους έκαψαν ζωντανούς και έριξαν τη στάχτη τους μέσα στη θάλασσα για να εξαφανιστεί κάθε ίχνος τους. Έτσι αξιώθηκαν ένδοξου μαρτυρικού τέλους όλα αυτά τα ευλογημένα μέλη της ίδιας οικογένειας. Έπειτα από πενήντα πέντε ημέρες ο αυτοκράτορας έστειλε τη Σωσάννα στη βασίλισσα, ελπίζοντας να την μεταπείσει με γυναικεία λόγια.

Η Ειρήνη όμως υποδέχθηκε την παρθένο με σεβασμό και στήριξε ολόψυχα την απόφασή της να μείνει νύμφη του Χριστού. Πληροφόρησε μάλιστα τον σύζυγό της ότι κανείς δεν μπορούσε να μετακινήσει τη νέα από την αγία της απόφαση. Ο Διοκλητιανός εξαγριώθηκε και έδωσε άδεια στον γιο του να τη βιάσει μέσα στο πατρικό της σπίτι.

Όταν η Σωσάννα οδηγήθηκε πίσω στο σπίτι της, έπεσε με δάκρυα στο πάτωμα και παρακαλούσε τον Σωτήρα της να σπεύσει σε βοήθεια. Την ίδια νύχτα μπήκε κρυφά ο Μαξιμιανός, μα είδε επάνω της Άγγελο Κυρίου να ακτινοβολεί ουράνιο φως. Έντρομος έφυγε αμέσως από τον οίκο και διηγήθηκε στον πατέρα του όσα είδαν τα μάτια του.

Ο αυτοκράτορας έστειλε άλλον αξιωματούχο, τον Κούρτιο, να ερευνήσει την υπόθεση και να επιβεβαιώσει το γεγονός. Κι εκείνος όμως, μόλις πάτησε στον οίκο της παρθένου, τον κυρίευσε φόβος και έτρεξε να γλιτώσει στο παλάτι. Τότε ο Διοκλητιανός διέταξε τον Μακεδόνιο, άσπονδο ειδωλολάτρη, να εξαναγκάσει την κόρη να θυσιάσει στα είδωλα.

Ο Μακεδόνιος έφερε ένα μικρό χρυσό είδωλο του Διός και της παρήγγειλε να το προσκυνήσει αμέσως. Η αγία φύσηξε προς το είδωλο και ζήτησε από τον Χριστό να μη δουν τα μάτια της το διαβολικό όργανο. Αμέσως το είδωλο εξαφανίστηκε από τα χέρια του ειδωλολάτρη, σαν να το άρπαξε αόρατο χέρι.

Σε λίγο μπήκε υπηρέτης και ανήγγειλε πως το είδωλο βρισκόταν πεταμένο έξω στον δρόμο. Ο Μακεδόνιος, κατάκοπος από θυμό, ξέσχισε τα ενδύματα της παρθένου και την χτυπούσε ανελέητα με ραβδιά. Εκείνη αναφωνούσε δοξολογώντας τον Κύριο και έλεγε πως πρόσφερε τον εαυτό της θυσία στον Χριστό.

Ο Μακεδόνιος ανέφερε στον αυτοκράτορα την ακλόνητη πίστη της παρθένου και την περιφρόνησή της προς τα είδωλα. Τότε ο Διοκλητιανός διέταξε να της κόψουν αμέσως το κεφάλι μέσα στο ίδιο της το σπίτι. Έτσι η αγία Σωσάννα αποκεφαλίστηκε και η ψυχή της ανέβηκε χαρούμενη στον φωτεινό νυμφώνα του ουρανίου Νυμφίου της.

Η βασίλισσα Ειρήνη πήρε κρυφά μέσα στη νύχτα το τίμιο σώμα της μάρτυρος και το ετοίμασε με αρώματα. Μάζεψε επίσης με το ίδιο της το κάλυμμα κεφαλής το αίμα που είχε χυθεί στο δάπεδο εκείνη την ώρα. Το σώμα της παρθένου το έθαψε με ευλάβεια στο κοιμητήριο του αγίου Αλεξάνδρου, όπου αναπαύονταν πολλοί μάρτυρες.

Το αίμα της το φύλαξε σε αργυρή λειψανοθήκη μέσα στον προσωπικό της κοιτώνα, όπου προσευχόταν κρυφά νύχτα και ημέρα. Ο άγιος πάπας Γάιος καθαγίασε το δωμάτιο όπου χύθηκε το αίμα και το ανέδειξε σε ναό. Εκεί τελούσε τη Θεία Λειτουργία προς δόξαν του Θεού και των αθλητών της πίστεως.

Λίγο αργότερα μαρτύρησε και ο πρεσβύτερος Γαβίνιος, ο πατέρας της αγίας, με γενναιότητα ψυχής. Έπειτα στεφανώθηκε με το μαρτυρικό τέλος και ο επίσκοπος Γάιος, παραστάθηκε στον θρόνο της Αγίας Τριάδος.