Oshënar Damianos, mbreti dhe himnist i Gjeorgjisë

Një mbret i kurorëzuar i Gjeorgjisë la fronin dhe mori kasotën, duke i dhënë Kishës himnin e njohur "Sy ei i Ambelos". I njëjti njeri më herët kishte pushtuar kështjellën e Kalandjorit, duke i habitur të gjithë me trimërinë dhe aftësinë e tij ushtarake në betejë. Ky është Shën Damianos, i njohur si Dhimitri i Parë, biri i mbretit të shenjtë Davidi Restauruesi i Gjeorgjisë. I ati e shpalli bashkëmbret dhe e kurorëzoi me duart e veta përpara pushtetarëve të vendit. Ai deklaroi publikisht se Dhimitri, për shkak të mençurisë, maturisë, zotësisë dhe bukurisë së tij, do të sundonte më mirë se ai. Princi i ri arriti lavdi të madhe ndërsa babai i tij jetonte ende në fronin e Gjeorgjisë. Në vitin njëmijë e njëqind e shtatëmbëdhjetë Davidii e dërgoi të luftojë në rajonin e Shirvanit, kundër armiqve të egër të vendit. Aty gjenerali i ri i mahniti njerëzit me zgjuarsinë dhe trimërinë e tij në betejë. Ai pushtoi fortesën e kalasë së Kalandjorit dhe u kthye në atdhe me shumë robër dhe plaçkë të pasur nga fushata fitimtare. Tani mbret, Dhimitri i Parë luftoi pa u lodhur për të mbrojtur trashëgiminë që kishte marrë nga i ati. Ai ruante me kujdes kufijtë e Gjeorgjisë dhe luftoi për t'i zgjeruar ato në të gjitha drejtimet. Shumë zona u ripopulluan gjatë mbretërimit të tij, duke përfshirë Heretin, Somhiti, Tashiri, Javakheti, Artaani dhe vendet kufitare të Taos. Këto vende kishin qenë kryesisht të shkreta kur babai i tij iu bashkua Tiflisit me rajonin Heret-Kakheti. Mbreti i devotshëm nuk u trondit kurrë nga komplotet e errëta të thurura kundër autoritetit të tij. Fillimisht fisnikët e oborrit u ngritën dhe kërkuan që ai të zëvendësohej nga gjysmë vëllai i tij Vakhtang. Kreu i këtij komploti ishte Joanii i Abuletit, i cili joshi shumë zotëra në planin e tij. Atëherë i biri i parëlindur, Davidii u ngrit kundër tij me hidhërim të madh. I plagosur thellë nga sjellja e fëmijës së tij, mbreti nuk mund të duronte më kotësinë e botës dhe të pallateve të saj. Kështu Dhimitri u bë murg në shkretëtirën e Davidi-Garetzi dhe mori emrin e ri Damianos, duke i lënë përgjithmonë pallatet. Ai hoqi dorë nga froni në favor të djalit të tij Davidiit, i cili mbretëroi vetëm gjashtë muaj para vdekjes së tij. Brenda manastirit të Davit-Garejit murgu i ri ushtrua shumë dhe iu përkushtua me zell himnografisë poetike të kishës. Ai kompozoi shumë himne madhështore që pasuruan traditën liturgjike gjeorgjiane të asaj kohe. Ndër to bie në sy himni i njohur për Virgjëreshën me titullin “Sy ei i Ambelos ih alheitini”. Pas vdekjes së parakohshme të të birit, ai u detyrua të lërë qetësinë e vetmitarit dhe qelisë për pak kohë. Ai u kthye në fron, për të mbrojtur interesat e mbretërisë gjeorgjiane në ato orë kritike. Ai ndërhyri në punët e administratës dhe emëroi bashkëregjent një nga djemtë e tij, Gjergjin. Ai gjithashtu përfundoi ndërtimin e Manastirit të famshëm Gelati, një vepër e filluar nga babai i tij, Mbreti i Shenjtë Davidi Restauruesi i Gjeorgjisë. Oshënar Damianos fjeti i qetë në vitin njëmijë e njëqind e pesëdhjetë e shtatë, pas një jete plot mundime dhe fryte shpirtërore. Ai u varros në manastirin e Gelatit, të cilin ai vetë e kishte përfunduar me nderim dhe bujari mbretërore. Kujtimi i tij u nderua herët nga besimtarët e Gjeorgjisë, të cilët panë te ky mbret një njeri të vërtetë të Perëndisë. Në afresket e manastirit Davit-Gareji ruhej më parë një imazh i shenjtorit të shekullit XII. Në shekullin e nëntëmbëdhjetë, udhëtari rus Andrea Muraviev raportoi se e pa afreskun të paprekur dhe e përshkroi atë me admirim. Por sot në muret e manastirit ka mbetur vetëm një zonë e ngushtë në krye të përfaqësimit. Një tjetër afresk i mbretit dhe murgut të devotshëm Demetrius ruhet në tempullin e Matshvarisit. Ky fshat sot quhet Latali dhe ndodhet në rajonin malor të Svanetit. Kështu, Oshënar Damianos mbetet në kujtesën e Kishës si mbret, murg dhe himnist i Hyjlindëses. Jeta e tij tregon se si një sundimtar ishte në gjendje të kombinonte përgjegjësinë e pushtetit me dashurinë e thellë për Krishtin dhe Kishën e Tij.