Άγιος Τερέντιος και η συνοδεία του

Σαράντα Χριστιανοί στάθηκαν μαζί στην Καρθαγένη της Αφρικής και προτίμησαν τον θάνατο από την άρνηση του Χριστού. Όταν τα ειδωλολατρικά αγάλματα έπεσαν με κρότο μετά την προσευχή τους, ο ναός σωριάστηκε ολόκληρος στα ερείπια. Η συγκλονιστική αυτή ομολογία συνέβη στα χρόνια του αυτοκράτορα Δεκίου, γύρω στα διακόσια πενήντα μετά Χριστόν.

Ο ηγεμόνας της Αφρικής Φουρτουνιανός είχε λάβει αυστηρή διαταγή να αναγκάσει όλους τους υπηκόους να θυσιάσουν στα είδωλα του κράτους. Συγκέντρωσε λοιπόν τον λαό στην πλατεία και έστησε μπροστά στα μάτια όλων φοβερά όργανα βασανισμού. Πολλοί τρόμαξαν από τη θέα τους και υποχώρησαν στην απαίτηση του ηγεμόνα.

Σαράντα όμως Χριστιανοί, με επικεφαλής τον Τερέντιο, στάθηκαν ατάραχοι και ομολόγησαν με παρρησία την πίστη τους στον Σωτήρα. Ο Φουρτουνιανός παραξενεύτηκε από το θάρρος τους και τους ρώτησε πώς άνθρωποι ώριμοι και λογικοί δέχονται ως Θεό εκείνον που οι Ιουδαίοι σταύρωσαν σαν κακούργο. Τότε σήκωσε τη φωνή του ο Τερέντιος και μίλησε εκ μέρους όλων με σταθερότητα και θεολογική σαφήνεια.

Σαράντα Χριστιανοί στάθηκαν αδίστακτοι στην Καρθαγένη της Αφρικής και προτίμησαν τον αποκεφαλισμό από την άρνηση του Χριστού. Όταν φύσηξαν προς το ειδωλολατρικό ναό, τα αγάλματα έπεσαν με κρότο και ολόκληρο το κτίσμα σωριάστηκε στα ερείπια. Ο ασεβής αυτοκράτορας έστειλε διάταγμα σε όλες τις επαρχίες, ώστε να εξαναγκαστούν όλοι οι Χριστιανοί να θυσιάσουν στα είδωλα.

Όποιος αρνιόταν θα παραδιδόταν σε δικαστήριο και θα θανατωνόταν με σκληρό θάνατο. Όταν το διάταγμα έφτασε στα χέρια του ηγεμόνα της Αφρικής Φουρτουνιανού, εκείνος συγκέντρωσε αμέσως τον λαό στην πλατεία της πόλης. Έστησε μπροστά στα μάτια όλων φοβερά όργανα βασανισμού και απαίτησε από τους πάντες ανεξαιρέτως να προσφέρουν θυσία στους θεούς.

Πολλοί τρόμαξαν από τη θέα των οργάνων και υποχώρησαν αμέσως, αρνούμενοι την πίστη τους από φόβο. Σαράντα όμως πιστοί στάθηκαν ατάραχοι και ομολόγησαν με παρρησία την πίστη τους στον Σωτήρα Χριστό. %$ Άγιος Τερέντιος και η συνοδεία του $%

Όταν φύσηξαν προς το ειδωλολατρικό τέμενος, τα αγάλματα έπεσαν με κρότο και ολόκληρο το κτίσμα σωριάστηκε στα ερείπια. Ο ασεβής αυτοκράτορας έστειλε διάταγμα σε όλες τις επαρχίες, ώστε να αναγκαστούν οι Χριστιανοί να θυσιάσουν στα είδωλα. Όποιος αρνιόταν θα παραδιδόταν σε δικαστήριο και θα θανατωνόταν με σκληρό και φρικτό θάνατο.

Πολλοί τρόμαξαν από τη θέα των οργάνων και υποχώρησαν αμέσως, ώστε να αρνηθούν την πίστη τους από φόβο. Ο ηγεμόνας Φουρτουνιανός θαύμασε το θάρρος των ομολογητών και τους ρώτησε με ειρωνεία πώς δέχονται ως Θεό τον σταυρωμένο. Πώς είναι δυνατόν, έλεγε, άνθρωποι ώριμοι και λογικοί να προσκυνούν εκείνον που οι Ιουδαίοι σταύρωσαν ως κακούργο.

Είπε πως αν ο ηγεμόνας άφηνε την πλάνη των ειδώλων, θα γνώριζε τη δύναμη του Εσταυρωμένου και θα τον λάτρευε. Διότι ο Χριστός είναι Υιός Θεού εύσπλαχνος και ελεήμων, που κατέβηκε στη γη με την ευδοκία του Πατρός. Ένωσε τη θεότητά του με την ανθρώπινη φύση και υπέμεινε εκούσια τον Σταυρό για τη σωτηρία ολόκληρου του κόσμου.

Ο ηγεμόνας απείλησε ότι θα κάψει τα σώματά τους και θα τους εξολοθρεύσει, αν δεν υπακούσουν αμέσως. Όμως ο Τερέντιος απάντησε ότι οι δούλοι του Χριστού δεν φοβούνται τις απειλές κανενός ανθρώπου. Δεν είναι τόσο αδύναμοι, ώστε να εγκαταλείψουν την αθάνατη ζωή και να προσκυνήσουν άψυχα αγάλματα φτιαγμένα από ανθρώπινα χέρια.

Οργισμένος ο ηγεμόνας διέταξε να γυμνώσουν τους ομολογητές και να τους οδηγήσουν στον ναό των ειδώλων. Τα αγάλματα ήταν στολισμένα με χρυσό, ασήμι και πολύτιμα υφάσματα, για να εντυπωσιάζουν τους ανθρώπους. Μέσα στον ναό ο Φουρτουνιανός τους πρόσταξε να θυσιάσουν στον δυνατό θεό Ηρακλή, εξυμνώντας τη δύναμή του.

Ο Τερέντιος όμως απάντησε ότι οι θεοί του είναι πέτρα και ξύλο, χαλκός και σίδερο, στολισμένα μόνο για παραπλάνηση. Δεν βλέπουν, δεν μιλούν, δεν ακούν και δεν περπατούν, γιατί είναι έργα ανθρώπινων χεριών. Όμοιοι με αυτά γίνονται όσοι τα κατασκευάζουν και όσοι στηρίζουν την ελπίδα τους σε άψυχα κατασκευάσματα.

Ο ηγεμόνας θύμωσε και διέταξε να φυλακιστούν χωριστά ο Τερέντιος, ο Αφρικανός, ο Μάξιμος και ο Πομπήιος. Τους υπόλοιπους τριάντα έξι, με επικεφαλής τον Ζήνωνα, τον Αλέξανδρο και τον Θεόδωρο, τους οδήγησε στο δικαστήριο. Εκεί τους πίεσε ξανά να προσφέρουν θυσία στον μεγάλο θεό Ηρακλή για να γλιτώσουν τη ζωή τους.

Οι Άγιοι όμως απάντησαν με μια φωνή ότι είναι Χριστιανοί και ποτέ δεν θα προσκυνήσουν ακάθαρτα είδωλα. Ο ηγεμόνας πρόσταξε να τους χτυπήσουν αλύπητα με ραβδιά, ξερά νεύρα και ροζιασμένα κλαδιά μέχρι θανάτου. Οι υπηρέτες κουράστηκαν και αλλάχτηκαν πολλές φορές, ώσπου τελείωσαν τα κλαδιά και τα νεύρα της μάστιγας.

Τα σπλάχνα των μαρτύρων φάνηκαν από τις πληγές, όμως τα πρόσωπά τους έλαμπαν φωτεινά και χαρούμενα. Όλοι θαύμαζαν την ακατάβλητη υπομονή και την ανδρεία αυτών των ομολογητών της αληθινής πίστεως. Μετά τη φρικτή μαστίγωση, ο ηγεμόνας πρόσταξε να πυρώσουν σιδερένιες λόγχες και να καίνε τους ώμους τους.

Στις πληγές τους έχυναν ξύδι ανακατεμένο με αλάτι και τις έτριβαν με τραχιά μάλλινα ράκη. Οι Άγιοι σήκωσαν τα μάτια τους στον ουρανό και επικαλέστηκαν τον Θεό που έσωσε τους τρεις Παίδες. Θυμήθηκαν τον Δανιήλ μέσα στον λάκκο των λεόντων και τον Μωυσή που γλίτωσε από τα χέρια του Φαραώ.

Παρακάλεσαν τον Κύριο να ακούσει τη δέηση των δούλων του και να τους λυτρώσει από τα μεγάλα αυτά δεινά. Στη συνέχεια ο ηγεμόνας διέταξε να τους κρεμάσουν ψηλά και να ξύσουν τις πλευρές τους με σιδερένιους όνυχες. Όταν το αίμα έτρεχε ποτάμι από τα πλευρά τους, οι Άγιοι δεν λύγισαν ούτε στιγμή.

Ο Θεός τους στήριζε και τους έδινε άρρητη δύναμη και υπερφυσική αντοχή στα φρικτά αυτά μαρτύρια. Ο ηγεμόνας τους ρώτησε αν τα βάσανα τους έβαλαν μυαλό ή αν επιμένουν στην αφροσύνη τους. Τότε οι Άγιοι ύψωσαν τα μάτια στον ουρανό και προσευχήθηκαν με όλη τη δύναμη της καρδιάς τους.

Ζήτησαν από τον παντοδύναμο Θεό, που κάποτε έριξε φωτιά στα Σόδομα, να γκρεμίσει τον ασεβή ναό. Έκαναν τότε το σημείο του σταυρού στο μέτωπό τους και φύσηξαν προς την κατεύθυνση του ειδωλολατρικού ναού. Αμέσως τα αγάλματα έπεσαν με τρομερό κρότο και έγιναν σκόνη μπροστά στα έκπληκτα μάτια όλων.

Στη συνέχεια κατέρρευσε και ολόκληρο το οικοδόμημα του ναού μέχρι των θεμελίων του. Οι μάρτυρες είπαν στον ηγεμόνα να δει με τα μάτια του τη δύναμη των θεών του. Εκείνος όμως, εξοργισμένος για την καταστροφή, πρόσταξε να αποκεφαλιστούν αμέσως οι τριάντα έξι ομολογητές του Χριστού.

Οι Άγιοι χάρηκαν με την απόφαση και βάδισαν χαρούμενοι προς τον τόπο της εκτέλεσης δοξάζοντας τον Θεό. Γονάτισαν πρόθυμα και τέντωσαν τους τραχήλους τους κάτω από το ξίφος για χάρη του αγαπημένου τους Χριστού. Οι πιστοί παρέλαβαν τα τίμια λείψανά τους και τα ενταφίασαν με ευλάβεια σε άγιο τόπο.

Μετά τον αποκεφαλισμό αυτών των τριάντα έξι, ο ηγεμόνας έφερε μπροστά του τον Τερέντιο και τους τρεις συντρόφους του. Τους έδειξε τα νεκρά σώματα και τους πίεσε για άλλη μια φορά να θυσιάσουν στα είδωλα. Εκείνοι απάντησαν ότι είναι Χριστιανοί και έχουν στηρίξει την ελπίδα τους ολοκληρωτικά στον Σωτήρα Χριστό.

Δεν θα προσκυνούσαν ποτέ τους δαίμονες και δεν φοβούνταν καθόλου τα βασανιστήρια του ασεβούς ηγεμόνα. Τότε εκείνος διέταξε να τους ρίξουν ξανά στη φυλακή με βαρειά σιδερένια κολάρα στον τράχηλο. Έδεσε χέρια και πόδια με αλυσίδες και τους ξάπλωσε επάνω σε σιδερένιες τρίαινες στο δάπεδο.

Απαγόρευσε σε όλους να μπαίνουν στη φυλακή, ώστε να μην μπορέσει κανείς να τους δώσει τροφή. Τα μεσάνυχτα έλαμψε ένα ουράνιο φως μέσα στη σκοτεινή φυλακή και άγγελος Κυρίου φάνηκε στους μάρτυρες. Άγγιξε τα δεσμά τους και αμέσως έπεσαν τα σίδερα και εμφανίστηκε μπροστά τους μια τράπεζα γεμάτη φαγητά.

Οι Άγιοι ευχαρίστησαν τον Χριστό και πήραν δύναμη με την ουράνια τροφή που τους έστειλε ο Κύριος. Οι φύλακες είδαν το φως και βρήκαν τους μάρτυρες χαρούμενους, ώστε ειδοποίησαν αμέσως τον έκπληκτο ηγεμόνα. Το πρωί εκείνος διέταξε να φέρουν μάγους και γόητες με δηλητηριώδη φίδια και έρποντα ζώα στη φυλακή.

Όμως τα φίδια σύρθηκαν ήρεμα γύρω στα πόδια των μαρτύρων και δεν τους πείραξαν καθόλου. Πέρασαν έτσι τρεις μέρες και τρεις νύχτες μέσα στη φυλακή με τα ερπετά υμνώντας ασταμάτητα τον Θεό. Όταν οι μάγοι άνοιξαν την πόρτα του κελιού, τα φίδια όρμησαν με μανία και τους θανάτωσαν επιτόπου.

Ο εξαγριωμένος Φουρτουνιανός διέταξε τότε να αποκεφαλιστούν αμέσως ο Τερέντιος και οι τρεις σύντροφοί του έξω από την πόλη. Οι πιστοί παρέλαβαν τα τίμια λείψανά τους και τα ενταφίασαν με ευλάβεια σε δύο μίλια έξω από την Καρθαγένη. **Filename: `04_10_Άγιος_Τερέντιος_και_Συνοδεία_Ελληνικά_Καθαρά.