Οι Άγιοι Μάρτυρες Ιωνάς και Βαραχήσιος

Δύο αδέλφια από ένα μικρό περσικό χωριό άφησαν το σπίτι τους και βάδισαν προς τη φυλακή, για να στηρίξουν εννέα δεσμώτες χριστιανούς που περίμεναν τον θάνατο. Λίγες ημέρες αργότερα ο ένας πριονιζόταν στη μέση και ο άλλος δεχόταν λιωμένο μέταλλο στο στόμα, στα αυτιά και στα ρουθούνια. Οι Άγιοι Ιωνάς και Βαραχήσιος κατάγονταν από την Περσία και ζούσαν στα χρόνια του βασιλιά Σαπώρ, που εξαπέλυσε σκληρό διωγμό κατά των χριστιανών.

Πατρίδα τους ήταν ένα χωριό με το όνομα Ιασά, όπου περνούσαν τη ζωή τους με πίστη και ευσέβεια. Όταν έμαθαν ότι στην πόλη Βαραβώχ κρατούνταν χριστιανοί μέσα σε σκοτεινή φυλακή, ξεκίνησαν αμέσως το ταξίδι. Εκεί βρήκαν τους Αγίους Ζανιθά, Λάζαρο, Μαρουθά, Ναρσή, Ηλία, Μαρίνο, Αβίβ, Σιβενθίνο και Σάββα, που υπέμεναν τη φρίκη του δεσμωτηρίου.

Τα δύο αδέλφια στάθηκαν δίπλα τους και τους ενίσχυαν με λόγια θερμά και παρηγορητικά. Τους έλεγαν να μείνουν σταθεροί στην ομολογία του Χριστού και να μη λυγίσουν, ακόμη και αν χρειαζόταν να θυσιάσουν τη ζωή τους. Η παρουσία τους έγινε φως στη φυλακή και θάρρος για όλους τους κρατουμένους.

Πολύ γρήγορα οι φύλακες αντιλήφθηκαν τι συνέβαινε και συνέλαβαν τους δύο αδελφούς ως ταραξίες. Οι Άγιοι οδηγήθηκαν στους τρεις Πέρσες άρχοντες Μασδράθ, Σιρώθ και Μαρμισή, οι οποίοι ανέλαβαν προσωπικά την ανάκριση. Εκείνοι τους ζητούσαν επίμονα να αρνηθούν τον Χριστό και να προσκυνήσουν τον ήλιο, τη φωτιά και το νερό.

Οι μάρτυρες ομολόγησαν με παρρησία την πίστη τους και αρνήθηκαν να υποταχθούν στις απαιτήσεις των ειδωλολατρών. Έτσι παραδόθηκαν σε φοβερά βασανιστήρια, που σχεδιάστηκαν για να σπάσουν το φρόνημά τους. Πρώτος δοκίμασε τη μανία των δημίων ο Άγιος Ιωνάς, καθώς τον έδεσαν με τον τρόπο που συνήθιζαν οι Πέρσες.

Ξάπλωναν τον κατάδικο στο χώμα και του έδεναν σφιχτά χέρια και πόδια σε ένα κομμάτι ξύλο. Έτσι έμενε ακίνητος σαν πέτρα και δεχόταν τα χτυπήματα από κάθε πλευρά. Οι δήμιοι κράτησαν τον Άγιο σε αυτή τη θέση και τον χτυπούσαν για πολλή ώρα με χοντρά ραβδιά.

Έπειτα του πέρασαν σχοινί στο σώμα και τον έσερναν πάνω στον πάγο μιας λίμνης. Όλη τη νύχτα τον άφησαν δεμένο στο μέρος του μαρτυρίου, για να τον σκληρύνει το ψύχος. Όταν ξημέρωσε, τα μαρτύρια του Αγίου Ιωνά συνεχίστηκαν με ακόμη μεγαλύτερη ωμότητα από τους δημίους.

Του έκοψαν τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών και του ξερίζωσαν τη γλώσσα. Στη συνέχεια του έγδαραν το δέρμα του κεφαλιού και τον έριξαν μέσα σε καζάνι γεμάτο με βραστή πίσσα. Ο μάρτυρας όμως βγήκε από το καζάνι αβλαβής, με τη δύναμη της θείας χάριτος που τον σκέπαζε.

Τότε οι βασανιστές τον έβαλαν σε μέγγενες και του συνέθλιψαν τα οστά με τρομερή πίεση. Στο τέλος τον πριόνισαν στη μέση και έριξαν το σώμα του σε βαθύ λάκκο, όπου παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο. Σειρά είχε ο Άγιος Βαραχήσιος, που υπέμεινε εξίσου φρικτά βασανιστήρια με θαυμαστή υπομονή και πίστη.

Οι άρχοντες πρόσταξαν να τοποθετήσουν κάτω από τις μασχάλες του πυρακτωμένα δεσμά. Έπειτα έχυσαν λιωμένο μολύβι στα βλέφαρα, στα ρουθούνια, στα αυτιά και στο στόμα του μάρτυρα. Στη συνέχεια έδεσαν σχοινί στα πόδια του και τον κρέμασαν ανάποδα μέσα στη σκοτεινή φυλακή.

Παρά τους πόνους, η καρδιά του Αγίου παρέμενε προσηλωμένη στον Χριστό και άντεχε καρτερικά κάθε νέα δοκιμασία. Οι δήμιοι όμως δεν σταμάτησαν εκεί, αλλά συνέχισαν να επινοούν νέους τρόπους για να βασανίσουν τον γενναίο μάρτυρα. Έβγαλαν τα ρούχα του Αγίου Βαραχησίου και τον έσυραν δεμένο πάνω σε αγκαθωτά φυτά.

Έπειτα κέντησαν τις σάρκες του με μυτερά ξύλα και τον τοποθέτησαν σε τροχό που γύριζε αδιάκοπα. Με αυτό το βασανιστήριο σπάραξαν ολόκληρο το σώμα του και του προκάλεσαν αφάνταστους πόνους. Στο τέλος έχυσαν στο στόμα του βραστή πίσσα και έτσι ο μάρτυρας παρέδωσε την αγία ψυχή του στον Θεό.

Τα ιερά λείψανα των Αγίων Ιωνά και Βαραχησίου παρέμειναν για λίγο εκτεθειμένα, μαζί με τα σώματα των άλλων μαρτύρων που είχαν προηγουμένως τελειωθεί. Τότε ένας ευσεβής χριστιανός με το όνομα Αυδισώτ ανέλαβε ένα έργο τιμητικό και επικίνδυνο. Συγκέντρωσε με σεβασμό τα λείψανα και τα ενταφίασε με την οφειλόμενη ευλάβεια, παρά τον κίνδυνο που διέτρεχε.

Έτσι σφραγίστηκε η μαρτυρική πορεία των δύο αδελφών, που τίμησαν τον Χριστό μέχρι την τελευταία πνοή. Οι Άγιοι Ιωνάς και Βαραχήσιος τελειώθηκαν στις είκοσι οκτώ Μαρτίου, ενώ οι υπόλοιποι μάρτυρες την προηγούμενη ημέρα.