Οι επτά Μάρτυρες της Κορίνθου

Τους έριξαν ζωντανούς μέσα σε τεράστιο πέτρινο γουδί και τους συνέτριψαν με βαρύ πέτρινο γουδοχέρι μέχρι θανάτου. Άλλον τον κρέμασαν από τα μαλλιά, άλλον τον έπνιξαν στη θάλασσα με μια πέτρα δεμένη στον λαιμό. Πρόκειται για τους επτά ένδοξους Μάρτυρες Ουικτωρίνο, Ουίκτωρα, Νικηφόρο, Κλαύδιο, Διόδωρο, Σαραπίνο και Παπία, που μαρτύρησαν στην Κόρινθο για την αγάπη του Χριστού.

Κατάγονταν από την ίδια την Κόρινθο και συνελήφθησαν την εποχή που αυτοκράτορας ήταν ο Δέκιος, ο σκληρός διώκτης των χριστιανών. Στα χρόνια εκείνα ξέσπασε φοβερός διωγμός, και όσοι ομολογούσαν με παρρησία τον Χριστό οδηγούνταν σε φρικτά βασανιστήρια. Οι επτά αυτοί γενναίοι αθλητές της πίστεως δεν φοβήθηκαν τις απειλές, ούτε λύγισαν μπροστά στα όργανα του θανάτου.

Στάθηκαν με θάρρος ενώπιον του ανθύπατου της Πελοποννήσου Τερτίου, ο οποίος είχε αναλάβει τη διοίκηση της Ελλάδος εκείνη την περίοδο. Ο σκληρός εκείνος άρχοντας προσπάθησε με κολακείες και απειλές να τους κάνει να αρνηθούν την πίστη τους. Όταν όμως είδε την ακλόνητη ομολογία τους, διέταξε να υποστούν τα πιο φρικώδη μαρτύρια που μπορούσε να επινοήσει η ανθρώπινη κακία.

Έτσι άρχισε ο δρόμος του μαρτυρίου τους. Ο Άγιος Ουικτωρίνος δέχτηκε πρώτος τη μανία των δημίων, και τον υπέβαλαν σε σκληρά μαστιγώματα και βασανιστήρια. Του έβγαλαν το ένα μάτι, του έκοψαν τα δάχτυλα και έπειτα τα πόδια, αφήνοντάς τον μέσα σε λίμνη αίματος.

Στη συνέχεια τον έριξαν σε μεγάλο πέτρινο γουδί, όπου του σύντριψαν όλα τα μέλη του σώματος, και έτσι παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο. Τον Άγιο Νικηφόρο, καταματωμένο από τους ανελέητους ραβδισμούς, τον κρέμασαν από τα μαλλιά και του έσπασαν τα δάχτυλα ένα προς ένα με αφάνταστη σκληρότητα. Επειδή οι ειδωλολάτρες ήθελαν να τον αναγκάσουν να πιει από το κρασί που είχε προσφερθεί στα είδωλα, εκείνος αρνήθηκε με σταθερότητα και χωρίς κανέναν δισταγμό.

Τότε τον έριξαν και αυτόν μέσα στο ίδιο γουδί, όπου εκοιμήθη μαζί με τον Άγιο Ουικτωρίνο. Τον Άγιο Κλαύδιο τον κρέμασαν σε στύλο, του ξέσχισαν τα μάγουλα και του απέκοψαν τα χέρια και τα πόδια. Έτσι κέρδισε και αυτός τον στέφανο της αθλήσεως.

Ο Άγιος Διόδωρος βάδισε προς το μαρτύριο με χαρά και αγαλλίαση, χωρίς να δειλιάσει μπροστά στις απειλές των δημίων. Οι σκληροί εκείνοι άνθρωποι έκοψαν το σώμα του σε κομμάτια με μαχαίρι και κατόπιν τον έριξαν σε πυρακτωμένο καμίνι, όπου παρέδωσε την αγία ψυχή του στον Νυμφίο Χριστό. Τον Άγιο Σαραπίνο τον κρέμασαν με το κεφάλι προς τα κάτω και του απέκοψαν τα μέλη με ξίφος, ένα προς ένα, μέσα σε ανείπωτους πόνους.

Στο τέλος του έκοψαν και την τιμία του κεφαλή, και έτσι έλαβε τον στέφανο της μαρτυρικής δόξας από τα χέρια του Κυρίου. Τον Άγιο Παπία τον υπέβαλαν επίσης σε φρικτά βασανιστήρια, καθώς του απέκοψαν τα χέρια και του τρύπησαν το σώμα με κοφτερές λόγχες. Έπειτα του έδεσαν στον λαιμό μια βαριά πέτρα και τον έριξαν μέσα στα κύματα της θάλασσας, όπου εκοιμήθη ενδόξως.

Με αυτόν τον τρόπο και οι επτά γενναίοι Μάρτυρες παρέδωσαν τις ψυχές τους στον Δημιουργό. Τους αξίωσε ο Κύριος να φορέσουν τους αμάραντους στεφάνους της αιωνίου βασιλείας. Η μνήμη τους τιμάται από την Εκκλησία στις τριάντα μία Ιανουαρίου κάθε χρόνο.

Πιθανώς να ταυτίζονται με εκείνους τους Μάρτυρες που εορτάζονται στις πέντε Απριλίου, σύμφωνα με ορισμένες παραδόσεις των αγιολογικών πηγών. Η Κόρινθος, η πόλη όπου κάποτε ο Απόστολος Παύλος είχε κηρύξει το Ευαγγέλιο και είχε ιδρύσει ζωντανή κοινότητα πιστών, ποτίστηκε ξανά με το αίμα των Μαρτύρων του Χριστού. Οι επτά αυτοί γενναίοι αγωνιστές της πίστεως αναδείχθηκαν λαμπρά παραδείγματα ομολογίας και υπομονής για τους χριστιανούς όλων των εποχών.

Δεν λύγισαν στις βασάνους, δεν δείλιασαν στις απειλές, δεν προτίμησαν την πρόσκαιρη ζωή από την αιώνια δόξα κοντά στον Νυμφίο τους. Αντίθετα, στάθηκαν όρθιοι μέχρι την τελευταία τους αναπνοή, ομολογώντας τον Κύριο Ιησού Χριστό ως μόνο αληθινό Θεό. Τα ιερά τους ονόματα γράφτηκαν στις δέλτους της ουρανίου Εκκλησίας, και η Εκκλησία τους τιμά ως μεσίτες προς τον Θεό.

Ας έχουμε όλοι τις ευχές τους και την πρεσβεία τους στη ζωή μας. Ταις αυτών αγίαις πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς. Αμήν.