Η Ανακομιδή των Λειψάνων του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου

Λένε για εκείνον πως ο ίδιος ο Χριστός τον σήκωσε μικρό παιδί στα άγια χέρια του και τον έδειξε στο πλήθος της Ιερουσαλήμ ως πρότυπο ταπείνωσης. Όταν αργότερα ο αυτοκράτορας Τραϊανός τον καταδίκασε στη Ρώμη, ο Ιγνάτιος παρακάλεσε τους πιστούς να μην εμποδίσουν το μαρτύριο που ποθούσε. Από εκείνο το μικρό παιδί λοιπόν, που ευλόγησε ο Κύριος στους δρόμους της Ιερουσαλήμ, ξεκινάει μια ολόκληρη ιστορία αγιότητας και θυσίας για την πίστη.

Ο Χριστός φανέρωσε τότε καθαρά την μελλοντική πορεία του παιδιού στην αποστολική διδασκαλία και στην εκκλησιαστική διακονία. Ο Ιγνάτιος έγινε μαθητής του ευαγγελιστή Ιωάννη μαζί με τον άγιο Πολύκαρπο, που έγινε αργότερα επίσκοπος της Σμύρνης. Χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τους ίδιους τους αποστόλους και εκλέχτηκε δεύτερος επίσκοπος της Αντιόχειας στα χρόνια μεταξύ εξήντα οκτώ και εβδομήντα μετά Χριστόν.

Με ζήλο και αρετή διακόνησε για πολλά χρόνια το ποίμνιό του και στήριξε τα πνευματικά του παιδιά με πατρική φροντίδα. Έγινε αληθινός καλός ποιμένας και οδήγησε με ευλάβεια τις ψυχές που του εμπιστεύτηκε ο Κύριος, ώσπου ήρθε η ώρα της μεγάλης δοκιμασίας. Μετά τη νίκη του εναντίον των Τατάρων, ο Τραϊανός ξεκίνησε σκληρό διωγμό κατά των χριστιανών, γιατί πίστευε πως οι ειδωλολατρικοί θεοί τον βοήθησαν στον πόλεμο.

Πρόσταξε λοιπόν να βασανίζονται και να θανατώνονται όσοι αρνούνταν να προσκυνήσουν τα είδωλα της αυτοκρατορίας. Εκείνη την περίοδο βρισκόταν στην Αντιόχεια, καθώς ετοίμαζε νέα εκστρατεία εναντίον των Περσών στην Ανατολή. Εκεί έμαθε για τον Ιγνάτιο, που κήρυττε με παρρησία την πίστη στον Χριστό και στερέωνε το ποίμνιό του.

Ο αυτοκράτορας τον κάλεσε κοντά του και προσπάθησε με υποσχέσεις και απειλές να τον πείσει να αρνηθεί τον Κύριο. Όμως ο άγιος έμεινε ακλόνητος και ομολόγησε με θάρρος την αλήθεια του Ευαγγελίου μπροστά στον ηγεμόνα. Τότε ο Τραϊανός έδωσε εντολή να μεταφερθεί στη Ρώμη και να ριχτεί στα θηρία μέσα στο μεγάλο θέατρο.

Ζήτησε μάλιστα η εκτέλεση να γίνει σε μέρα μεγάλης γιορτής, ώστε όλο το πλήθος του λαού να παρακολουθήσει το θέαμα και να φοβηθεί. Έτσι ο γέροντας επίσκοπος ξεκίνησε αλυσοδεμένος τον μακρύ δρόμο προς το μαρτύριο. Οι χριστιανοί της Ρώμης προσπάθησαν με κάθε τρόπο να τον γλιτώσουν από τον φρικτό θάνατο που τον περίμενε στην αρένα.

Όμως ο άγιος είχε φλογερή επιθυμία να μαρτυρήσει για τον Χριστό και να ενωθεί μαζί του στην αιωνιότητα. Τους έγραψε μάλιστα συγκινητική επιστολή και τους παρακάλεσε να αφήσουν να εκπληρωθεί ελεύθερα το θέλημα του Θεού γι' αυτόν. Έτσι η προσταγή του αυτοκράτορα τελικά εφαρμόστηκε χωρίς καμία ανθρώπινη παρέμβαση να την εμποδίσει.

Λίγο πριν ορμήσουν επάνω του τα άγρια θηρία, ο Ιγνάτιος στράφηκε στους θεατές και τους είπε τα τελευταία λόγια του. Τους εξήγησε ότι δεν έκανε τίποτε κακό για να καταδικαστεί σε θάνατο μέσα στην αρένα. Δέχεται όμως με χαρά την καταδίκη, για να πλησιάσει τον αληθινό Θεό που λάτρευε από τα παιδικά του χρόνια.

Αμέσως μετά τα θηρία τον κατασπάραξαν και τέλειωσε με δόξα το μαρτυρικό του δρόμο. Οι πιστοί μάζεψαν με ευλάβεια τα οστά που απέμειναν από το άγιο σώμα και τα φύλαξαν με τιμή. Έτσι ξεκίνησε η μεγάλη ιστορία της τιμής των ιερών λειψάνων του.

Στις είκοσι εννέα Ιανουαρίου η Εκκλησία μας γιορτάζει την ανακομιδή και μεταφορά των τιμίων λειψάνων του από τη Ρώμη πίσω στην Αντιόχεια. Οι πιστοί τα ξανάφεραν στην πόλη που ποίμανε ο άγιος, για να γίνουν προστασία της και παρηγοριά του λαού του. Έγιναν πηγή ιαμάτων για τους ασθενείς και στήριγμα για όλο το λογικό ποίμνιο της επισκοπής εκείνης.

Αργότερα, μετά την άλωση της Αντιόχειας από τους Πέρσες, τα λείψανα επέστρεψαν ξανά στη Ρώμη με μεγάλη ευλάβεια. Εκεί τοποθετήθηκαν με τιμές μέσα στον ναό του αγίου ιερομάρτυρα Κλήμεντα, όπου παραμένουν προσκυνητός θησαυρός για τους πιστούς. Ο άγιος Ιγνάτιος, εκτός από το αίμα του, χάρισε στην Εκκλησία και πολύτιμα πνευματικά δώρα μέσα από τη διακονία του.

Εισήγαγε στη λατρεία την αντιφωνική ψαλμωδία, που έγινε αργότερα παράδοση όλης της ορθόδοξης Εκκλησίας μας. Άφησε επίσης επτά αρχιερατικές επιστολές με βαθιά διδασκαλία για την πίστη, την αγάπη και τα καλά έργα. Παρακινούσε τους χριστιανούς να φυλάσσουν την ενότητα και να τιμούν με σεβασμό τους επισκόπους τους.

Έτσι παραμένει μέχρι σήμερα φωτεινός οδηγός και αληθινός θεοφόρος πατέρας της Εκκλησίας του Χριστού.