Ο προφήτης Μιχαίας και η αλήθεια που πλήρωσε με τη ζωή του

Στάθηκε μόνος απέναντι σε τετρακόσιους ψευδοπροφήτες, μέσα στις πύλες της Σαμάρειας, και τόλμησε να αναγγείλει στον βασιλιά Αχαάβ τον θάνατό του στη μάχη. Για την αλήθεια αυτή ρίχτηκε στη φυλακή με ψωμί και νερό, και αργότερα μαρτύρησε για τον λόγο του Θεού. Ο προφήτης Μιχαίας, γιος του Ιεμβλαά, έζησε τον ένατο αιώνα προ Χριστού και υπήρξε σύγχρονος του μεγάλου προφήτη Ηλία.

Τα χρόνια του συμπίπτουν με τη βασιλεία του Αχαάβ στο Ισραήλ και του ευσεβούς Ιωσαφάτ στον Ιούδα. Η μνήμη του τιμάται από την Εκκλησία μας την πέμπτη Ιανουαρίου, μαζί με τη μνήμη όλων όσων κράτησαν τον λόγο του Θεού. Ο Μιχαίας προφήτευε προφορικά, χωρίς να αφήσει γραπτό βιβλίο, και ο λόγος του ακουγόταν καθαρός μέσα σε μια εποχή σύγχυσης και αποστασίας.

Η αυλή του Αχαάβ ήταν γεμάτη με ψευδοπροφήτες, που έλεγαν στον βασιλιά μόνο όσα ήθελε να ακούσει. Ο Μιχαίας όμως δεν μπορούσε να κρύψει την αλήθεια, ακόμα και όταν αυτή σήμαινε φυλακή ή θάνατο. Έτσι έγινε ένα ζωντανό παράδειγμα ότι ο αληθινός προφήτης δεν υπηρετεί τους ισχυρούς, αλλά μόνο τον Θεό που τον στέλνει.

Κάποτε ο Ιωσαφάτ ανέβηκε στη Σαμάρεια για να επισκεφθεί τον Αχαάβ και να συζητήσει μαζί του τα κοινά ζητήματα των δύο βασιλείων. Ο Αχαάβ θυμήθηκε τότε ότι η Ραμώθ της Γαλαάδ, που την κρατούσαν οι Σύριοι, ανήκε παλαιότερα στο βασίλειο του Ισραήλ. Ζήτησε λοιπόν από τον Ιωσαφάτ να εκστρατεύσουν μαζί εναντίον των Σύρων και να ανακτήσουν την πόλη.

Ο ευσεβής βασιλιάς του Ιούδα συμφώνησε, αλλά ζήτησε πρώτα να ρωτήσουν τον Θεό μέσω των προφητών. Ο Αχαάβ κάλεσε αμέσως τους τετρακόσιους ψευδοπροφήτες του Βάαλ, που στάθηκαν μπροστά στους δύο θρόνους και υποσχέθηκαν λαμπρή νίκη. Ο Ιωσαφάτ όμως δεν ικανοποιήθηκε από τις κολακείες τους και ζήτησε να βρεθεί ένας ακόμη προφήτης του αληθινού Κυρίου.

Τότε ο Αχαάβ ομολόγησε με δυσαρέσκεια ότι υπάρχει ο Μιχαίας, ο γιος του Ιεμβλαά, αλλά τον μισούσε, γιατί ποτέ δεν προφήτευε για εκείνον κάτι καλό, παρά μόνο δυσάρεστα μηνύματα. Ο Ιωσαφάτ τον παρακάλεσε να μη μιλάει έτσι και ζήτησε να φέρουν αμέσως τον άνθρωπο του Θεού στο παλάτι. Όταν ο Μιχαίας στάθηκε μπροστά στους δύο βασιλιάδες, ο Αχαάβ τον ρώτησε αν έπρεπε να βαδίσουν εναντίον της Ραμώθ ή να μείνουν ήσυχοι στις πόλεις τους.

Ο προφήτης τότε αποκάλυψε με παρρησία το όραμα που του χάρισε ο Κύριος μέσα στην προσευχή του. Είδε όλους τους γιους του Ισραήλ σκορπισμένους στα βουνά, σαν πρόβατα που δεν είχαν ποιμένα να τα οδηγήσει. Άκουσε τη φωνή του Κυρίου να λέει ότι ο λαός έμεινε χωρίς αρχηγό και ότι ο καθένας έπρεπε να γυρίσει ειρηνικά στο σπίτι του.

Ο Αχαάβ οργίστηκε με τα λόγια αυτά και διέταξε να οδηγήσουν τον Μιχαίαν στη φυλακή της Σαμάρειας. Πρόσταξε να του δίνουν μόνο λίγο ψωμί και λίγο νερό, μέχρι να γυρίσει ο ίδιος νικητής από τον πόλεμο. Ο προφήτης όμως απάντησε με θάρρος ότι, αν ο βασιλιάς γυρίσει σώος, τότε δεν μίλησε ο Κύριος μέσα από το στόμα του.

Ο Αχαάβ δεν άκουσε τη φωνή του ανθρώπου του Θεού και κήρυξε αμέσως πόλεμο εναντίον των Σύρων. Στην πρώτη κιόλας σύγκρουση δέχτηκε θανατηφόρο τραύμα και ξεψύχησε, ενώ ο Ιωσαφάτ γύρισε με τον στρατό του ασφαλής στην Ιουδαία.