Όταν οι Τάταροι άγγιξαν την πέτρινη λάρνακα του αγίου πρίγκιπα, φλόγες ξεπήδησαν από μέσα και τους έτρεψαν σε φυγή τρομαγμένους. Σε ηλικία μόλις δώδεκα ετών, ο νεαρός γιος του αγίου Ανδρέου του Μπογκολιούμπσκι είχε ήδη επιλέξει βίο μοναχικό και ασκητικό. Ο όσιος Γκλεμπ, που έλαβε στο άγιο βάπτισμα το όνομα Γεώργιος, ήταν ο νεότερος γιος του ευσεβούς ηγεμόνα Ανδρέου του Μπογκολιούμπσκι.

Από την παιδική του ηλικία ανατράφηκε μέσα σε ατμόσφαιρα βαθιάς πίστης, με τη φροντίδα και το παράδειγμα των ευλαβών γονιών του. Οι γονείς δεν εμπόδισαν την κλίση του παιδιού, αλλά αντίθετα το στήριξαν στην πνευματική του πορεία με αγάπη και διάκριση. Ο νεαρός πρίγκιπας αγαπούσε ιδιαίτερα τη μελέτη των ιερών βιβλίων και περνούσε ώρες ολόκληρες σκυμμένος πάνω στα ιερά κείμενα.

Τιμούσε με σεβασμό τον κλήρο της Εκκλησίας και ήταν ελεήμων προς όλους όσοι είχαν ανάγκη βοήθειας. Παρά το νεαρό της ηλικίας του, διάλεξε για τον εαυτό του τον δρόμο της αυστηρής νηστείας και της προσευχητικής αγρυπνίας. Ο όσιος πρίγκιπας κοιμήθηκε εν Κυρίω το έτος χίλια εκατόν εβδομήντα τέσσερα, σε ηλικία δεκαεννέα μόλις ετών, αφήνοντας πίσω του φήμη αγιότητας.

Τα ιερά λείψανά του διατηρήθηκαν άφθαρτα μέσα στους αιώνες και ο Θεός τα δόξασε με πλήθος θαυμάτων. Το έτος χίλια διακόσια τριάντα οκτώ, κατά την επιδρομή του Μπατού στη ρωσική γη, οι Τάταροι παρέδωσαν στις φλόγες τον καθεδρικό ναό του Βλαντιμίρ. Μέσα σε εκείνη την τρομερή πυρκαγιά χάθηκαν ο επίσκοπος Μητροφάνης και η μεγάλη πριγκίπισσα Αγάθη, σύζυγος του μεγάλου ηγεμόνα Γεωργίου του Βσέβολοντοβιτς.

Μαζί τους έχασαν τη ζωή τους και πολλοί κάτοικοι της πόλης, οι οποίοι είχαν κλειστεί απελπισμένοι μέσα στον καθεδρικό ναό. Η φωτιά όμως, καθώς πλησίαζε τα ιερά, δεν άγγιξε καθόλου τον τάφο του οσίου Γκλεμπ. Πολλά χρόνια αργότερα, τον Ιούλιο του χίλια τετρακόσια δέκα, οι Τάταροι κατέβηκαν ξανά εναντίον της πόλης του Βλαντιμίρ.

Λεηλατώντας την πόλη, όρμησαν να αρπάξουν τους θησαυρούς του καθεδρικού ναού, αφού πρώτα δολοφόνησαν τον θυρωρό Πατρίκιο. Νομίζοντας ότι μέσα στον τάφο του αγίου κρύβονταν πολύτιμοι θησαυροί, αποφάσισαν να τον σπάσουν και να τον συλήσουν. Μόλις άγγιξαν την πέτρινη λάρνακα, ξεπήδησαν από μέσα φλόγες και οι βάρβαροι έφυγαν τρέχοντας από την πόλη κατατρομαγμένοι.

Με τις πρεσβείες του αγίου πρίγκιπα, η πόλη του Βλαντιμίρ σώθηκε και από την επιδρομή των Πολωνολιθουανών επιδρομέων το έτος χίλια εξακόσια δεκατρία. Ο εορτασμός του οσίου Γκλεμπ καθιερώθηκε επίσημα από την Εκκλησία το έτος χίλια επτακόσια δύο, ως αναγνώριση της αγιότητάς του. Τότε γράφτηκε προς τιμήν του και ιερή ακολουθία, ενώ λίγο αργότερα συντάχθηκε και ο πλήρης βίος του αγίου ηγεμόνα.

Τα τίμια λείψανά του αναπαύονται μέχρι σήμερα μέσα στον καθεδρικό ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην πόλη του Βλαντιμίρ. Το έτος χίλια επτακόσια εβδομήντα τέσσερα, το νότιο παρεκκλήσι του ναού αφιερώθηκε στη μνήμη του ως ένδειξη ευλάβειας. Ο όσιος πρίγκιπας Γκλεμπ τιμάται ως ο ιδιαίτερος προστάτης και υπερασπιστής της πόλης του Βλαντιμίρ μέχρι τις ημέρες μας.

Η μορφή του παραμένει ζωντανή στη μνήμη του πιστού λαού ως υπόδειγμα νεανικής αγιότητας και ασκητικής αφοσίωσης. Το παράδειγμά του δείχνει ότι η αληθινή ευγένεια δεν βρίσκεται στα πλούτη και την εξουσία, αλλά στην ταπείνωση. Έγινε άρχοντας του πνεύματος μέσα από τη νηστεία, την προσευχή και την αγάπη προς τους φτωχούς.