Αρνήθηκε επίμονα κάθε πρόσκληση να αναμειχθεί ξανά στις ταραχές του κόσμου και προτίμησε τη γόνιμη ησυχία της απομονώσεως.

Μέσα από αυτή τη σιωπή συνέθεσε τα δύο μεγάλα του έργα, την Ερμηνεία της Θείας Λειτουργίας και την Περί της εν Χριστώ ζωής.

Τα κείμενα αυτά μαρτυρούν την αγιότητα του συγγραφέα τους και αποτελούν δύο κορυφαία αριστουργήματα ολόκληρης της χριστιανικής γραμματείας.

Στο έργο του Περί της εν Χριστώ ζωής περιγράφει τη μυστική πορεία του πιστού προς την ένωση με τον Θεό.

Δείχνει πώς οι πιστοί λαμβάνουν την αληθινή ύπαρξη μέσα από το Βάπτισμα, το Χρίσμα και τη θεία Ευχαριστία.

Διδάσκει ότι ο ίδιος ο Χριστός έρχεται με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και κατοικεί μέσα στις ψυχές των πιστών.

Έγραψε επίσης λόγους για την Ανάληψη και τον Ευαγγελισμό, καθώς και εγκώμια προς διάφορους αγίους της Εκκλησίας.

Εκοιμήθη ειρηνικά λίγο πριν από το χίλια τριακόσια ενενήντα ένα, αφήνοντας ανεκτίμητη πνευματική παρακαταθήκη στους πιστούς.

Η επίσημη αγιοκατάταξή του από την Εκκλησία πραγματοποιήθηκε στις δεκαεννέα Ιουλίου του χίλια εννιακόσια ογδόντα τρία.