Ένας άλλος σκύλος πήρε στα δόντια του τον μανδύα ενός βοσκού και τον έφερε σκεπάζοντας με σεβασμό τα ιερά λείψανα. Οι βοσκοί έμειναν έκπληκτοι από τη συμπεριφορά των ζώων τους και κατάλαβαν πως κάτι μεγάλο συνέβαινε. Έτρεξαν αμέσως στο γειτονικό χωριό και διηγήθηκαν το θαύμα σε όλους τους κατοίκους και στους χριστιανούς της Πραιτωριάδας.

Πλήθος πιστών έτρεξαν με κατάνυξη στην όχθη του ποταμού να προσκυνήσουν το λείψανο του μάρτυρα. Παρέλαβαν με ευλάβεια το τίμιο σώμα, ευχαριστώντας τον Θεό που δεν τους στέρησε έναν τόσο πολύτιμο θησαυρό. Το ενταφίασαν με τιμές και ψαλμωδίες, δοξάζοντας τον Κύριο που τους χάρισε τέτοιο προστάτη και πρεσβευτή.

Η μνήμη του Αγίου Δουλά εορτάζεται στις δεκαπέντε Ιουνίου από όλη την Ορθόδοξη Εκκλησία. Η ζωή του παρέμεινε φωτεινό παράδειγμα πίστεως, σθένους και ομολογίας για κάθε γενιά πιστών. Δείχνει πως η αγάπη του Χριστού νικά κάθε σωματικό πόνο και κάθε πλάνη του κόσμου.

Ο μάρτυρας με την παρρησία και τη σοφία του ξεσκέπασε την ψευτιά της ειδωλολατρίας μπροστά σε αυτοκρατορικούς δικαστές. Με τα μαρτυρικά του πάθη εξαγόρασε τον ουράνιο στέφανο και κατατάχθηκε ανάμεσα στους αθλητές της πίστεως. Η πρεσβεία του συνοδεύει όσους τον επικαλούνται με ευλάβεια και πίστη στις δυσκολίες της ζωής τους.