Όταν ο Άγιος Μιχαήλ εκοιμήθη εν Κυρίω την δεκάτη πέμπτη Ιουνίου του έτους εννιακόσια ενενήντα δύο, τάφηκε με τιμές στον ίδιο ναό της Δεκάτης.

Ο πρώτος ιεράρχης της έδρας του Κιέβου άφησε πίσω του μια ευλογημένη και αγαθή μνήμη στους πιστούς της νεαρής ρωσικής Εκκλησίας.

Στις Συνόδους που πραγματοποιήθηκαν στους ναούς της Αγίας Σοφίας του Κιέβου και του Νόβγκοροντ, αναφέρεται για πάντα ως η πρώτη αρχή της ιεραρχίας στη Ρωσία.

Ο Άγιος διακρίθηκε για τη βαθιά σοφία του, για την πατρική καλοσύνη του και για την αυστηρότητα που έδειχνε στα πνευματικά ζητήματα της ποίμνης του.

Στον θρόνο του Κιέβου τον διαδέχθηκε ο Λέων, ο οποίος συνέχισε το έργο της οργάνωσης της ρωσικής Εκκλησίας.

Περίπου το έτος χίλια εκατόν τρία, το ιερό σώμα του Αγίου μεταφέρθηκε από τον ηγούμενο Θεόκτιστο στο καθολικό των Εγγύς Σπηλαίων του Αγίου Αντωνίου.

Ο ηγούμενος Θεόκτιστος έγινε αργότερα επίσκοπος Τσέρνιγκοφ και κοιμήθηκε στις αρχές του δωδέκατου αιώνα.

Η μνήμη του Αγίου Μιχαήλ τιμάται επίσης την τριακοστή Σεπτεμβρίου, για την ανακομιδή και μετακόμιση των τιμίων λειψάνων του.