Η πρώτη Θεία Λειτουργία στο έδαφος της σημερινής Αμερικής τελέστηκε πάνω σε ένα πλοίο, μέσα στον ωκεανό, την ημέρα του Προφήτη Ηλία. Λίγες δεκαετίες αργότερα, μια ομάδα μοναχών από τη Βαλαάμ διένυσε επτά χιλιάδες τριακόσια εικοσιεπτά μίλια, τη μακρύτερη ιεραποστολική πορεία στην ιστορία της Ορθοδοξίας. Τη δεύτερη Κυριακή μετά την Πεντηκοστή, κάθε τοπική Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά όλους τους αγίους που έλαμψαν στα εδάφη της, γνωστούς και άγνωστους.

Έτσι και η Ορθόδοξη Εκκλησία στην Αμερική θυμάται τους δικούς της αγίους αυτή την ημέρα, ως καρπό μιας πορείας που ξεκίνησε από μακριά. Οι άγιοι κάθε εποχής και κάθε τόπου φανερώνουν την υπόσχεση του Θεού να σώσει το ανθρώπινο γένος και να το οδηγήσει στην αληθινή ζωή. Το παράδειγμά τους μας καλεί να αποθέσουμε κάθε βάρος και την αμαρτία που εύκολα μας μπερδεύει στα πόδια.

Μας παρακινεί επίσης να τρέξουμε με υπομονή τον αγώνα που βρίσκεται μπροστά μας, όπως λέει ο απόστολος Παύλος. Οι άγιοι της Βορείου Αμερικής μας διδάσκουν πώς οφείλουμε να ζούμε ως χριστιανοί και τι μπορεί να χρειαστεί να υπομείνουμε για την πίστη μας. Η νεαρή αυτή τοπική Εκκλησία ανέδειξε αγίους σχεδόν σε όλες τις μεγάλες κατηγορίες.

Η πρώτη Θεία Λειτουργία στα αμερικανικά εδάφη τελέστηκε στις είκοσι Ιουλίου του χίλια επτακόσια σαράντα ένα, ημέρα του Προφήτη Ηλία, πάνω στο πλοίο Πέτρος, υπό τη διοίκηση του Βίτους Μπέρινγκ. Στη σύναξη εκείνη λειτούργησαν μαζί ο ιερομόναχος Ιλαρίων Τρούσοφ και ο ιερέας Ιγνάτιος Κοζιρέφσκι, πάνω στα νερά του βορρά. Χρόνια αργότερα, ο Ρώσος έμπορος Γρηγόριος Σελίκοφ επισκέφθηκε τη μονή Βαλαάμ και πρότεινε στον ηγούμενο να σταλούν ιεραπόστολοι στη Ρωσική Αμερική.

Στις είκοσι τέσσερις Σεπτεμβρίου του χίλια επτακόσια ενενήντα τέσσερα, ύστερα από διακόσιες ενενήντα τρεις ημέρες ταξιδιού, μια ομάδα μοναχών έφτασε στο νησί Κόντιακ της Αλάσκας. Επικεφαλής της αποστολής ήταν ο αρχιμανδρίτης Ιωάσαφ, και μαζί του οι ιερομόναχοι Ιουβενάλιος, Μακάριος και Αθανάσιος, οι ιεροδιάκονοι Νεκτάριος και Στέφανος, καθώς και οι μοναχοί Γερμανός και Ιωάσαφ. Ο άγιος Γερμανός της Αλάσκας, το τελευταίο μέλος εκείνης της ιεραποστολικής ομάδας, εκοιμήθη εν Κυρίω το χίλια οκτακόσια τριάντα επτά.

Στην πορεία της Εκκλησίας οι σπόροι της πίστης ποτίζονται πάντοτε με το αίμα των μαρτύρων, και αυτό φάνηκε γρήγορα και στη νέα γη. Ο πρωτομάρτυρας Ιουβενάλιος θανατώθηκε κοντά στη λίμνη Ιλιάμνα το χίλια επτακόσια ενενήντα εννέα από ντόπιους κατοίκους. Έτσι έγινε ο πρώτος Ορθόδοξος Χριστιανός που έχυσε το αίμα του για τον Χριστό στον Νέο Κόσμο.

Το χίλια οκτακόσια δεκαέξι, ο άγιος Πέτρος ο Αλεούτιος θανατώθηκε στην Καλιφόρνια από Ισπανούς ιεραποστόλους, επειδή αρνήθηκε να μεταστραφεί στον ρωμαιοκαθολικισμό. Στον δέκατο ένατο αιώνα η ιεραποστολή συνεχίστηκε με ζήλο προς τους γηγενείς πληθυσμούς της Αλάσκας, μέσα από πολλές δυσκολίες. Δύο από τους πιο σπουδαίους εργάτες του αμπελώνα του Χριστού ήταν ο άγιος Ιννοκέντιος Βενιαμίνοφ και ο άγιος Ιάκωβος Νετσβέτοφ, σπουδαίες μορφές της ιεραποστολής.

Μετέφρασαν τις ακολουθίες και τα ιερά βιβλία στις τοπικές γλώσσες των ιθαγενών, ώστε ο λόγος του Θεού να φτάσει στις καρδιές τους. Ο πατήρ Ιάκωβος Νετσβέτοφ εκοιμήθη στη Σίτκα το χίλια οκτακόσια εξήντα τέσσερα, ύστερα από μια ζωή αφιερωμένη στη διακονία της Εκκλησίας. Ο πατήρ Ιωάννης Βενιαμίνοφ, μετά τον θάνατο της συζύγου του, έλαβε το μοναχικό σχήμα και το όνομα Ιννοκέντιος.

Έφυγε από αυτή τη ζωή το χίλια οκτακόσια εβδομήντα εννέα ως μητροπολίτης Μόσχας, αφήνοντας πλούσιο πνευματικό έργο. Καθώς ο δέκατος ένατος αιώνας πλησίαζε στο τέλος του, ένα γεγονός μεγάλης σημασίας σημάδεψε τη Βορειοαμερικανική Εκκλησία. Στις είκοσι πέντε Μαρτίου του χίλια οκτακόσια ενενήντα ένα, ο επίσκοπος Βλαδίμηρος δέχθηκε στη Μινεάπολη τον άγιο Αλέξιο Τοθ και τριακόσιους εξήντα ένα ενορίτες του στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Έτσι ξεκίνησε η μεγάλη επιστροφή των Ουνιτών στην Ορθοδοξία. Ο άγιος Τύχων ο Μπελάβιν, ο μετέπειτα Πατριάρχης Μόσχας, έφτασε στην Αμερική τον Σεπτέμβριο του χίλια οκτακόσια ενενήντα οκτώ ως επίσκοπος των Αλεουτίων και της Αλάσκας. Ως ο μοναδικός Ορθόδοξος επίσκοπος στην ήπειρο εκείνη, ταξίδεψε ακούραστα σε όλη τη Βόρεια Αμερική για να διακονήσει το διασκορπισμένο και πολυεθνικό ποίμνιό του.

Κατάλαβε ότι η τοπική Εκκλησία δεν μπορούσε να παραμείνει για πάντα ένα παράρτημα της Ρωσικής Εκκλησίας στο μακρινό αυτό μέρος. Γι αυτό αφιέρωσε τις δυνάμεις του να δώσει στην Αμερικανική Εκκλησία μια οργανωμένη δομή επισκοπών και ενοριών για να ωριμάσει και να μεγαλώσει. Επέστρεψε στη Ρωσία το χίλια εννιακόσια επτά και δέκα χρόνια αργότερα εξελέγη Πατριάρχης Μόσχας μέσα σε δύσκολες ιστορικές συνθήκες.

Εκοιμήθη το χίλια εννιακόσια εικοσιπέντε, και για πολλά χρόνια ο ακριβής τάφος του παρέμεινε άγνωστος στους πιστούς. Ο τάφος του ανακαλύφθηκε στις είκοσι δύο Φεβρουαρίου του χίλια εννιακόσια ενενήντα δύο, μέσα στον μικρότερο ναό της Παναγίας του Ντον. Μια φωτιά είχε καταστήσει αναγκαία την ανακαίνιση του ναού, και τότε φανερώθηκε το τίμιο λείψανο.

Ο άγιος Ραφαήλ του Μπρούκλιν υπήρξε ο πρώτος Ορθόδοξος επίσκοπος που χειροτονήθηκε σε αμερικανικό έδαφος. Η χειροτονία του τελέστηκε στις δεκατρείς Μαρτίου του χίλια εννιακόσια τέσσερα, στον καθεδρικό ναό του Αγίου Νικολάου στη Νέα Υόρκη. Τη χειροτονία τέλεσαν ο επίσκοπος Τύχων και ο επίσκοπος Ιννοκέντιος Πουστίνσκι, και έτσι ο αρχιμανδρίτης Ραφαήλ Χαβαουίνι έγινε επίσκοπος Μπρούκλιν.

Ως επίσκοπος στάθηκε έμπιστος και ικανός συνεργάτης του αγίου Τύχωνος στο αρχιερατικό του έργο μέσα στην αμερικανική ήπειρο. Εκοιμήθη στις είκοσι επτά Φεβρουαρίου του χίλια εννιακόσια δεκαπέντε, αφήνοντας πίσω του πλούσιο ποιμαντικό και πνευματικό έργο για τους πιστούς. Η πρώτη Πανορθόδοξη Σύνοδος της Αμερικής συγκλήθηκε από τις πέντε ως τις επτά Μαρτίου του χίλια εννιακόσια επτά, στο Μέιφιλντ της Πενσυλβανίας.

Κεντρικό θέμα της ήταν το πώς θα επεκταθεί η ιεραποστολή σε νέους τόπους και πληθυσμούς της απέραντης αυτής χώρας. Ορίστηκαν επίσης κατευθύνσεις για το ιεραποστολικό έργο και κανονισμοί για τη διοικητική οργάνωση των ενοριών. Στον εικοστό αιώνα, μετά τη Ρωσική Επανάσταση, αμέτρητοι άνδρες, γυναίκες και παιδιά δέχθηκαν το στεφάνι του μαρτυρίου για να μην αρνηθούν τον Χριστό.

Οι άγιοι Ιωάννης Κοτσούροφ και Αλέξανδρος Χοτοβίτσκι διακόνησαν την Εκκλησία στη Βόρειο Αμερική προτού επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Ο άγιος Ιωάννης μαρτύρησε στην Αγία Πετρούπολη τον Οκτώβριο του χίλια εννιακόσια δεκαεπτά, ως ο πρώτος κληρικός που έχυσε το αίμα του εκεί. Ο άγιος Αλέξανδρος, που διακόνησε στην Αμερική μέχρι το χίλια εννιακόσια δεκατέσσερα, θανατώθηκε αργότερα το χίλια εννιακόσια τριάντα επτά.

Μαζί με τους γνωστούς αγίους της Βορείου Αμερικής, η Εκκλησία τιμά και όσους είναι γνωστοί μόνο στον Θεό. Πρόκειται για πιστούς που δεν αναγνωρίστηκαν επίσημα, όμως αγίασαν με τη ζωή τους μέσα στις πόλεις, τα δάση και τα παγωμένα εδάφη εκείνης της ηπείρου. Καθώς αναλογιζόμαστε τις πορείες όλων αυτών των αγίων, καλούμαστε να θυμηθούμε τη δική μας ευθύνη απέναντι στον Θεό.

Όλοι μας έχουμε λάβει την ίδια κλήση προς μια ζωή αγιότητας, ανεξάρτητα από τον τόπο και τις συνθήκες όπου ζούμε. Η ιστορία αυτής της νέας Εκκλησίας δείχνει ότι η πίστη μπορεί να ριζώσει βαθιά σε κάθε γωνιά της γης. Από τα παγωμένα νερά του Μπέρινγκ ως τις πόλεις της ανατολικής ακτής, ο Χριστός φανέρωσε μάρτυρες, ιεράρχες, μοναχούς, ιεραποστόλους και απλούς πιστούς.

Οι μοναχοί της Βαλαάμ, οι ιθαγενείς Αλεούτιοι, οι Σύροι μετανάστες της Νέας Υόρκης και οι σλαβικοί πληθυσμοί έγιναν ένα σώμα μέσα στην Ορθοδοξία. Όλοι μαζί συγκροτούν τη Σύναξη των Αγίων της Βορείου Αμερικής, που τιμάται τη δεύτερη Κυριακή μετά την Πεντηκοστή. Η μνήμη τους δεν είναι μόνο ανάμνηση παλαιών γεγονότων, αλλά πρόσκληση για ζωντανή μαρτυρία και σήμερα.