Στη μία μετά τα μεσάνυχτα τον έβγαλαν από το κρατητήριο και τον επιβίβασαν στην άμαξα προς τον τόπο της εκτελέσεως.

Στον δρόμο ο ιεράρχης ήταν καλοδιάθετος και παραπονέθηκε στον Ζουζγκώφ ότι στη Μοτοβίλιχα δεν τον είχαν χλευάσει.

Ο Ζουζγκώφ του ζήτησε οργισμένα να ανακαλέσει την απόφαση για την απεργία των ιερέων του ποιμνίου.

Ο αρχιεπίσκοπος αρνήθηκε με σταθερότητα, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι τον οδηγούσαν στον τόπο της εκτελέσεως.

Πέντε βέρστια μακριά από την Περμ έστριψαν αριστερά και μπήκαν στο πυκνό δάσος, σταματώντας λίγο πιο πέρα.

Ο Ζουζγκώφ του έδωσε ένα σκαπτικό εργαλείο και τον πρόσταξε να σκάψει μόνος του τον τάφο του.

Ο ιεράρχης άρχισε να σκάβει με τη βοήθεια των τριών Λιθουανών, ώσπου το όρυγμα έφτασε στα μέτρα του.

Ζήτησε άδεια να προσευχηθεί και προσευχήθηκε γύρω στα δέκα λεπτά, στραμμένος στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.

Ευλόγησε από μακριά το ποίμνιό του και δήλωσε στους δημίους του πως ήταν έτοιμος για τον θάνατο.

Οι Λιθουανοί άρχισαν να τον σκεπάζουν με χώμα και ο Ζουζγκώφ πυροβόλησε αρκετές φορές το ακίνητο σώμα του.

Σε λίγο το μαρτυρικό λείψανο του γενναίου αθλητή της πίστεως ήταν θαμμένο στη ρωσική γη.