Ο άρχοντας Λεόντιος, νικημένος μπροστά στα θαύματα, διέταξε να βγάλουν τις τρεις παρθένες έξω από την πόλη και να τις θανατώσουν με ξίφος.

Οι στρατιώτες τις έδεσαν πισθάγκωνα και τις οδήγησαν στον τόπο της εκτέλεσης, έτοιμοι να εκτελέσουν το προσταγμα.

Φτάνοντας εκεί, αντίκρισαν αγγέλους που ετοιμάζονταν να παραλάβουν με δόξα τις μαρτυρικές ψυχές των αγίων.

Οι στρατιώτες ένιωσαν την παρουσία των ουρανίων δυνάμεων και τους κατέλαβε τόσο μεγάλος τρόμος, ώστε ξέχασαν ακόμη και τους εαυτούς τους.

Η Αρχελαΐς ολοκλήρωσε ήρεμα την προσευχή της και τους είπε να εκτελέσουν την εντολή που είχαν λάβει από τον άρχοντα.

Εκείνοι όμως απάντησαν ταπεινά πως δεν τολμούσαν, γιατί ο φόβος του Θεού κυρίεψε ολόκληρη την ύπαρξή τους.

Τότε οι τρεις παρθένες τους είπαν πως δεν θα είχαν μερίδα μαζί τους, αν δεν τελείωναν αυτό που τους είχε προσταχθεί.

Μόλις άκουσαν τα λόγια αυτά, γύμνωσαν τα ξίφη και έκοψαν τα κεφάλια των αγίων.

Έτσι η Αρχελαΐς, η Θέκλα και η Σουσάννα μπήκαν στον ουράνιο νυμφώνα στολισμένες με την παρθενία και τη μαρτυρική πορφύρα τους.