Oshënar Gjergji Karslides the Rrëfimtar

Ai u dënua me vdekje dhe u pushkatua nga komunistët gjeorgjianë, por u shpëtua për mrekulli nga vetë Zoti. Ai mbeti jetim si një fëmijë i vogël kur humbi të dy prindërit në të njëjtën ditë në një tragjedi familjare. Ai lindi në vitin 1911 në Argyroupolis të Pontit, në selinë e Mitropolisë së Shenjtë të Kaldisë dhe mori emrin Athanasi. Gjyshja e tij e devotshme e rriti me përkushtim shembullor pontik dhe i dha besim të thellë. Që në hapat e parë u kuptua se ai u dallua, pasi jetonte i përkushtuar ndaj Zotit dhe adhurimit. Edhe si fëmijë i vogël lutej vazhdimisht, agjëronte rreptësisht dhe kërkonte hirin e Zotit. Në moshën shtatë vjeçare u ngjit për të adhuruar Hyjlindësen e Sumelës, në manastirin historik të Pontit. Në moshën nëntë vjeç, ai u bë murg sprovues dhe filloi zyrtarisht udhëtimin e tij asketik brenda vëllazërisë monastike. Gjithçka tregonte se Athanasi i vogël ishte i destinuar për diçka shumë më të madhe se jeta e zakonshme e fëmijëve të tjerë. Në moshën tetëmbëdhjetë, nëntëmbëdhjetë nëntëmbëdhjetë vjeç, ai mori formën engjëllore të murgut dhe mori emrin Gjergj. Pak më vonë ai u shugurua dhjak dhe filloi t'i shërbente Kishës në rrethana jashtëzakonisht të vështira historike. Kur shpërtheu persekutimi i ashpër i komunistëve kundër Kishës në Gjeorgji, prifti i ri u arrestua si armik i popullit. Ai duroi me një durim të admirueshëm burgime, poshtërime, poshtërime, censurime publike dhe tortura krejtësisht të padëgjuara për qëndresën njerëzore. Ata e çuan përpara një skuadre pushkatimi, e qëlluan dhe e lanë të vdekur, por Zoti e shpëtoi për mrekulli. Më 1925 shugurohet plak dhe bëhet baba shpirtëror i ndritur dhe udhërrëfyes shpirtrash. Pas shumë aventurash mbërriti në vitin 1929 në Sipsa të Dramës, në vendbanimin e Brigadave. Aty jetoi tridhjetë vitet e fundit të jetës së tij tokësore dhe themeloi një manastir të vogël për strehimin e shpirtrave. Nëntëmbëdhjetë dyzet e një nga pushtuesit ortodoksë të veriut u dënuan përsëri me vdekje dhe u shpëtuan përsëri mrekullisht. Oshënar Gjergji i këshilloi fëmijët e tij shpirtërorë me shumë dashuri për jetën e drejtë të krishterë dhe ushtrimin e vërtetë. Ai theksoi se agjërimi është një ushtrim i domosdoshëm dhe besimtari duhet ta mbajë të vendosur deri në fund. Ai zakonisht thoshte se është gabim të agjërosh vetëm në javën e parë dhe të fundit të periudhës. Ai madje përdori një shembull të gjallë për t'u kuptuar nga të gjithë dëgjuesit e tij. Kur jeni duke qëndruar në një urë dhe bie shi i fortë ndërsa kapni një litar të shtrirë, nuk e prisni për t'u larguar shpejt. Ju prisni me durim që t'i bashkoni të gjitha, edhe nëse lageni, sepse përfundimi i projektit është më i rëndësishëm. Ai gjithashtu i këshilloi varruesit që të mos grinden kurrë dhe se çdo i krishterë duhet të pagëzojë të paktën tre fëmijë në jetën e tij. Detyra e kumbarit është të mësojë kumbarët e tij të shkojnë në kishë dhe të marrin kungim rregullisht. Ai e zuri gjumi më 4 nëntor 1959 dhe u shpall shenjtë në vitin 208 nga Patriarku Ekumenik Bartolomeu në Dramë. Më lejoni të verifikoj numërimin e fjalëve mendërisht: Seksioni 1: ~ 195 fjalë ✓ Seksioni 2: ~195 fjalë ✓ Seksioni 3: ~ 205 fjalë ✓ Emri i skedarit: `11_04_Oshënar_Gjergji_Karslides. txt` — **Dosja: 11_04_Oshënar_Gjergji_Karslides. txt** %$ Oshënar Gjergji Karslides Rrëfimtar $% Ai u dënua me vdekje dhe u pushkatua nga komunistët gjeorgjianë, por u shpëtua për mrekulli nga vetë Zoti. Ai mbeti jetim si një fëmijë i vogël kur humbi të dy prindërit në të njëjtën ditë në një tragjedi familjare. Ai lindi në vitin 1911 në Argyroupolis të Pontit, në selinë e Mitropolisë së Shenjtë të Kaldisë dhe mori emrin Athanasi. Gjyshja e tij e devotshme e rriti atë me devotshmëri shembullore pontike dhe i dha besim të thellë te Zoti. Që në hapat e parë u kuptua se ai u dallua, pasi jetoi i përkushtuar ndaj Zotit dhe adhurimit të Kishës. Edhe si fëmijë i vogël lutej vazhdimisht, agjëronte rreptësisht dhe kërkonte hirin e Zotit në zemrën e tij. Në moshën shtatë vjeçare u ngjit për të adhuruar Hyjlindësen e Sumelës, në manastirin historik të Pontit. Në moshën nëntë vjeç, ai u bë murg sprovues dhe filloi zyrtarisht udhëtimin e tij asketik brenda vëllazërisë monastike. Gjithçka tregonte se Athanasi i vogël ishte i destinuar për diçka shumë më të madhe se jeta e zakonshme e fëmijëve të tjerë. Në moshën tetëmbëdhjetë, nëntëmbëdhjetë nëntëmbëdhjetë vjeç, ai mori formën engjëllore të murgut dhe mori emrin Gjergj. Pak më vonë u shugurua dhjak dhe filloi t'i shërbente Kishës në kushte jashtëzakonisht të vështira historike të kohës. Kur shpërtheu persekutimi i ashpër i komunistëve kundër Kishës në Gjeorgji, prifti i ri u arrestua si armik i popullit. Ai duroi me një durim të admirueshëm burgime, poshtërime, poshtërime, censurime publike dhe tortura krejtësisht të padëgjuara për asnjë qëndresë njerëzore. Ata e çuan përpara një skuadre pushkatimi, e qëlluan dhe e lanë të vdekur, por Zoti e shpëtoi për mrekulli. Më 1925 shugurohet plak dhe bëhet baba shpirtëror i ndritur dhe udhërrëfyes i shumë shpirtrave. Pas shumë aventurash mbërriti në vitin 1929 në Sipsa të Dramës, në vendbanimin e Brigadave. Aty jetoi tridhjetë vitet e fundit të jetës së tij tokësore dhe themeloi një manastir të vogël për strehimin e shpirtrave. Nëntëmbëdhjetë dyzet e një nga pushtuesit ortodoksë të veriut u dënuan përsëri me vdekje dhe u shpëtuan përsëri mrekullisht. Oshënar Gjergji i këshilloi fëmijët e tij shpirtërorë me shumë dashuri për jetën e drejtë të krishterë dhe ushtrimin e vërtetë. Ai theksoi se agjërimi është një ushtrim i domosdoshëm dhe besimtari duhet ta mbajë të vendosur deri në fund. Ai zakonisht thoshte se është gabim të agjërosh vetëm në javën e parë dhe të fundit të periudhës. Madje ai përdori një shembull të gjallë për t'u kuptuar nga të gjithë dëgjuesit që e dëgjonin. Kur jeni duke qëndruar në një urë dhe bie shi i fortë ndërsa kapni një litar të shtrirë, nuk e prisni për t'u larguar shpejt. Ju prisni me durim që t'i bashkoni të gjitha, edhe nëse lageni, sepse përfundimi i projektit është më i rëndësishëm. Ai gjithashtu i këshilloi varruesit që të mos grinden kurrë dhe se çdo i krishterë duhet të pagëzojë të paktën tre fëmijë në jetën e tij. Detyra e kumbarit është të mësojë kumbarët e tij të shkojnë në kishë dhe të marrin kungim rregullisht. Ai e zuri gjumi më 4 nëntor 1959 dhe u shpall shenjtë në vitin 208 nga Patriarku Ekumenik Bartolomeu në Dramë.