Janë ruajtur shumë letra të Shën Bonifacit me përmbajtje të shquar shpirtërore dhe historike për kishën e asaj kohe. Ai i shkruan igumenit Alderios dhe i lutet të kujtojë në Liturgjinë Hyjnore misionarët që u flijuan për lavdinë e Krishtit. Në një letër tjetër të tij drejtuar një murgeshe, ai pohon se dëshironte të flijonte edhe gjithë jetën e tij për Zotin. Në letrën e tij drejtuar kryepiskopit të Kantuarias, Kuthbertit, ai e përfundon me fjalë që janë tronditëse për forcën dhe sinqeritetin e tyre. Të luftojmë për Zotin në këto ditë të hidhura e të dhimbshme të kohës sonë”, shkruan me dhimbje shenjtori. Ai kërkon që ata të vdesin për urdhërimet e shenjta të etërve të tyre, që të trashëgojnë, si ata, jetën e përjetshme. Ai gjithashtu thotë të mos bëhemi si qen memecë, roje të përgjumura apo si rrogëtarë që ikin. Ai i thërret të gjithë barinjtë të jenë vigjilentë dhe të ndërgjegjshëm dhe të predikojnë Ungjillin e Zotit kudo. Të rinjtë e të moshuarit, të pasurit dhe të varfërit, të jetojnë në botë, por pa i përkitur kësaj bote.