Η Προφήτισσα Άννα και το τάμα του Σαμουήλ

Στα βουνά του Εφραίμ, μια στείρα γυναίκα έδωσε υπόσχεση στον Θεό πως, αν της χάριζε παιδί, θα του το αφιέρωνε για όλη του τη ζωή. Έτσι γεννήθηκε ο προφήτης Σαμουήλ, καρπός μιας προσευχής που ο ιερέας Ηλί την πέρασε για μέθη μέσα στον ναό της Σηλώ. Η αγία Άννα καταγόταν από την Αρμαθαίμ, μια μικρή πόλη στην ορεινή περιοχή της φυλής του Εφραίμ.

Είχε παντρευτεί τον Ελκανά, έναν ευσεβή άνδρα από τη φυλή του Λευί, ο οποίος την αγαπούσε πολύ. Όμως ο Θεός δεν της χάριζε παιδί, και αυτό γινόταν για εκείνη πηγή βαθιάς θλίψης. Ο Ελκανάς, για να αποκτήσει απογόνους, πήρε δεύτερη γυναίκα, τη Φεννάνα, η οποία του γέννησε γιους και κόρες.

Η Φεννάνα όμως, αντί να συμπονέσει τη συγκάτοικό της, τη χλεύαζε και την προσέβαλλε για την ατεκνία της. Η Άννα υπέφερε σιωπηλά, τηρούσε με ακρίβεια τις εντολές του νόμου και πρόσφερε καθημερινά τις προσευχές της στον Κύριο. Στήριζε όλη την ελπίδα της στο έλεος του Θεού, ζητώντας να σηκωθεί από πάνω της η ντροπή της στειρότητας.

Κάθε χρόνο, σύμφωνα με τη συνήθεια, ο Ελκανάς ανέβαινε με όλη την οικογένειά του στη Σηλώ, για να προσφέρει θυσία στον Κύριο Σαβαώθ μπροστά στην Κιβωτό της Διαθήκης. Εκεί υπηρετούσε ο αρχιερέας Ηλί, και εκεί κατέφευγαν οι πιστοί για να προσευχηθούν και να ζητήσουν τη μεσιτεία του. Σε μια από αυτές τις προσκυνηματικές ανόδους, μετά τη θυσία και το κοινό γεύμα, η Άννα δεν άντεξε άλλο τον πόνο της.

Άφησε τον άνδρα της με τους υπόλοιπους και έτρεξε μόνη της στη σκηνή του Μαρτυρίου με δάκρυα στα μάτια. Έπεσε στη γη μπροστά στον Θεό και άνοιξε την καρδιά της σαν παιδί που ζητάει το έλεος του πατέρα του. Έδωσε τότε υπόσχεση πως, αν ο Κύριος θυμόταν τη δούλη του και της χάριζε αγόρι, θα το αφιέρωνε σε εκείνον για όλες τις ημέρες της ζωής του.

Η προσευχή της κράτησε ώρα πολλή, καθώς η Άννα μιλούσε μέσα της με βαθιά συντριβή και θέρμη. Ο αρχιερέας Ηλί καθόταν κοντά στην πόρτα της σκηνής και παρατηρούσε τη γυναίκα που σάλευε μόνο τα χείλη χωρίς να ακούγεται η φωνή της. Νόμισε ότι ήταν μεθυσμένη και την επέπληξε με αυστηρότητα, λέγοντάς της να συνέλθει και να φύγει από εκεί.

Η Άννα όμως, ταπεινά και με σεβασμό, του εξήγησε πως δεν είχε πιει κρασί, αλλά έχυνε την ψυχή της μπροστά στον Κύριο. Του ζήτησε να μη θεωρήσει τη δούλη του γυναίκα ανάξια, γιατί από τη μεγάλη της θλίψη μιλούσε ως εκείνη την ώρα. Ο Ηλί τότε άλλαξε στάση και την ευλόγησε, λέγοντάς της να πάει με ειρήνη, και ο Θεός του Ισραήλ να εκπληρώσει το αίτημά της.

Η Άννα δέχτηκε την ευλογία με στέρεη πίστη και επέστρεψε στον άνδρα της παρηγορημένη. Από εκείνη τη στιγμή το πρόσωπό της έλαμψε ξανά, και η καρδιά της σκίρτησε με την προαίσθηση της θείας απάντησης. Ο Κύριος είχε δεχτεί την προσευχή της και ετοίμαζε για εκείνη μεγάλη χαρά.

Σε λίγο καιρό η Άννα συνέλαβε και γέννησε γιο, παρά την προχωρημένη της ηλικία, για να φανερωθεί καθαρά πως το παιδί αυτό ήταν δώρο του Θεού. Τον ονόμασε Σαμουήλ, όνομα που σημαίνει «ζητημένος από τον Κύριο», και τον ανέθρεψε με ευλάβεια μέχρι την απογαλάκτισή του. Όταν το παιδί μεγάλωσε αρκετά, η μητέρα τήρησε την υπόσχεσή της και ανέβηκε με τον άνδρα της στη Σηλώ.

Πρόσφερε θυσία στον Κύριο και οδήγησε τον Σαμουήλ στον αρχιερέα Ηλί, για να μείνει εκεί και να υπηρετεί στη σκηνή. Είπε στον αρχιερέα πως ήταν η ίδια γυναίκα που στεκόταν κοντά του και προσευχόταν για το παιδί αυτό. Ο Κύριος είχε εκπληρώσει το αίτημά της, και τώρα του παρέδιδε τον γιο της για όλες τις ημέρες της ζωής του.

Ο Ηλί την ευλόγησε και ζήτησε από τον Θεό να της δώσει και άλλα παιδιά στη θέση του Σαμουήλ. Έτσι, ένας μικρός υπηρέτης του Κυρίου έμεινε μπροστά στην Κιβωτό της Διαθήκης. Η Άννα τότε, γεμάτη ευγνωμοσύνη, ύψωσε προς τον Κύριο μια ωδή με δυνατό προφητικό τόνο και θεολογικό βάθος.

«Στερεώθηκε η καρδιά μου εν Κυρίω, υψώθηκε το κέρας μου εν τω Θεώ μου», είπε με βαθιά συγκίνηση. Διακήρυξε πως κανείς δεν είναι άγιος όπως ο Κύριος, και πως μόνο εκείνος ζωοποιεί, ταπεινώνει και ανυψώνει τους ανθρώπους. Η ωδή της προεικόνιζε εκείνη που αργότερα θα έλεγε η Παναγία μας, η Παρθένος Μαριάμ, μέσα στο σπίτι της Ελισάβετ.

Όπως η Άννα γέννησε τον Σαμουήλ παρά τη στείρωσή της, έτσι και η Παρθένος έμελλε να γεννηθεί από μια άλλη στείρα, την αγία Άννα τη θεοπρομήτορα. Ο Θεός ευλόγησε ακόμη περισσότερο την πιστή δούλη του και της χάρισε ύστερα τρεις γιους και δύο κόρες. Πέρασε όλη την υπόλοιπη ζωή της δοξάζοντας τον Κύριο και τηρώντας με ευλάβεια τις εντολές του.

Σε βαθιά γεράματα παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή της και μετοίκησε στις αιώνιες μονές της βασιλείας του Θεού. Saving as `12_09_Δικαία_Άννα_η_Προφήτιδα_Ελληνικά_Καθαρά. txt –output 12_09_Δικαία_Άννα_η_Προφήτιδα_Ελληνικά_Καθαρά.

Also "τηρώντας" is `-ώντας` participle "ζητώντας" too "δοξάζοντας".

%$ Η Προφήτισσα Άννα και το τάμα του Σαμουήλ $% Η Φεννάνα όμως, αντί να συμπονέσει τη συγκάτοικό της, τη χλεύαζε και την πρόσβαλλε για την ατεκνία της. Στήριζε όλη της την ελπίδα στο έλεος του Θεού και ζήτησε να σηκωθεί από πάνω της η ντροπή της στειρότητας.

Τα χείλη της σάλευαν χωρίς να βγαίνει φωνή από το στόμα της εκείνη την ώρα. Ο αρχιερέας Ηλί καθόταν κοντά στην πόρτα της σκηνής και παρατήρησε τη γυναίκα που σάλευε μόνο τα χείλη χωρίς να ακούγεται η φωνή της. Νόμισε ότι ήταν μεθυσμένη και την επέπληξε με αυστηρότητα, και της είπε να συνέλθει και να φύγει από εκεί.

Ο Ηλί τότε άλλαξε στάση και την ευλόγησε, και της είπε να πάει με ειρήνη, και ο Θεός του Ισραήλ να εκπληρώσει το αίτημά της. Ο Κύριος είχε δεχτεί την προσευχή της και ετοίμαζε για εκείνη μεγάλη χαρά μέσα στη ζωή της. Έτσι, ο μικρός υπηρέτης του Κυρίου έμεινε μπροστά στην Κιβωτό της Διαθήκης μέσα στον ιερό χώρο.

Η μητέρα του επέστρεψε στο σπίτι της με χαρά και βαθιά ευγνωμοσύνη προς τον δωρεοδότη Θεό. Πέρασε όλη την υπόλοιπη ζωή της και δόξαζε τον Κύριο και τηρούσε με ευλάβεια τις άγιες εντολές του. Η μνήμη της τιμάται κάθε χρόνο στις εννέα του μηνός Δεκεμβρίου με ευλάβεια από την Εκκλησία.

Final delivered text saved as: **`12_09_Δικαία_Άννα_η_Προφήτιδα_Ελληνικά_Καθαρά.