Ο Απόστολος Θωμάς και το πανέμορφο παλάτι στους ουρανούς

Όταν ο Χριστός πήρε τον δρόμο της Ιερουσαλήμ για να παραδοθεί στα χέρια των σταυρωτών Του, ο Θωμάς ήταν εκείνος που φώναξε στους άλλους μαθητές «ας πάμε κι εμείς να πεθάνουμε μαζί Του». Λίγα χρόνια αργότερα, ο ίδιος αυτός μαθητής θα έχτιζε στην Ινδία ένα ολόκληρο παλάτι στους ουρανούς, μοιράζοντας στους φτωχούς τον χρυσό ενός βασιλιά. Ο Θωμάς, που οι Γραφές τον αποκαλούν Δίδυμο, καταγόταν από την πόλη Πανεάδα της Γαλιλαίας και ζούσε με την οικογένειά του από την αλιεία.

Ακούγοντας το κήρυγμα του Ιησού και βλέποντας τα θαύματά Του, άφησε τα δίχτυα και προσκολλήθηκε ολόψυχα στον Διδάσκαλο. Σύντομα τον κατέταξε ο Κύριος στη χορεία των δώδεκα μαθητών και τον αξίωσε να Τον ακολουθήσει μέχρι το σωτήριο πάθος. Από μικρός είχε αγαπήσει τα ιερά Γράμματα και απέφευγε τα ταραχώδη παιχνίδια των συνομηλίκων του.

Η αγνή προαίρεσή του τον βοήθησε να αναγνωρίσει αμέσως στο πρόσωπο του Ιησού τον αναμενόμενο Μεσσία των προφητών. Μετά την Ανάσταση του Σωτήρα, ο Θωμάς δεν βρισκόταν με τους άλλους μαθητές, όταν ο Κύριος φανερώθηκε στο υπερώο με κλειστές τις θύρες. Όταν οι συναπόστολοι του διηγήθηκαν τη συνάντησή τους με τον αναστημένο Ιησού, εκείνος αρνήθηκε σταθερά να πιστέψει χωρίς απτή απόδειξη.

Ζητούσε να δει τα σημάδια των καρφιών και να αγγίξει με το χέρι του την πληγή της λόγχης. Οκτώ ημέρες αργότερα, παρουσιάστηκε ο Κύριος ξανά μέσα στο ίδιο σπίτι και κάλεσε τον Θωμά να ψηλαφήσει τις πληγές Του. Ο μαθητής τότε αναφώνησε με δάκρυα τη φλογερή ομολογία «ο Κύριός μου και ο Θεός μου».

Η αμφιβολία του έγινε δώρο για όλη την Εκκλησία και βεβαίωσε στους πιστούς την αλήθεια της σωματικής Αναστάσεως. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος γράφει πως ο Θωμάς, ενώ άλλοτε φάνηκε ασθενέστερος, αργότερα ξεπέρασε τους άλλους σε ζήλο και κόπους ευαγγελισμού. Όλοι μας καλούμαστε πνευματικά να αγγίξουμε την πλευρά του Σωτήρα και να αντλήσουμε από τις πηγές της θείας Χάριτος.

Την ημέρα της Πεντηκοστής βρισκόταν μαζί με τους άλλους μαθητές, όταν το Άγιο Πνεύμα κατέβηκε επάνω τους σε σχήμα πύρινων γλωσσών. Έλαβε τότε δύναμη εξ ύψους και ο κλήρος τον έστειλε να ευαγγελίσει τους Πάρθους, τους Μήδους και τους μακρινούς λαούς της Ινδίας. Σε εκείνες τις ημέρες, ο βασιλιάς Γουνδαφόρος έστειλε στην Παλαιστίνη τον έμπορο Αβάνη να αναζητήσει επιδέξιο αρχιτέκτονα.

Ο Κύριος ο ίδιος οδήγησε τον Θωμά να συναντήσει τον Αβάνη και να παρουσιαστεί ως έμπειρος οικοδόμος βασιλικών μεγάρων. Έτσι ταξίδεψε στην Ινδία και πρόσφερε στον βασιλιά την υπόσχεση ότι θα του έχτιζε ένα λαμπρό ανάκτορο σε τόπο εκλεκτό. Ο Γουνδαφόρος ενθουσιάστηκε και του παρέδωσε μεγάλο ποσό χρυσού πριν αναχωρήσει για τις επαρχίες του.

Ο απόστολος όμως μοίρασε αμέσως όλα τα χρήματα στους φτωχούς, στους πεινασμένους και στους ασθενείς. Η ελεημοσύνη του συνοδευόταν από θαύματα και από φλογερό κήρυγμα για τον Σωτήρα Χριστό. Πλήθος ειδωλολατρών μεταστράφηκαν στην πίστη και βαπτίστηκαν από τα χέρια του ξένου διδασκάλου.

Όταν επέστρεψε ο βασιλιάς και έμαθε ότι ο χρυσός είχε διασκορπιστεί στους πένητες, η οργή του ξέσπασε αλύπητα. Διέταξε να ριχτεί ο απόστολος στη φυλακή μαζί με τον Αβάνη, σχεδιάζοντας φρικτό θάνατο για τους δύο άντρες. Την ίδια όμως νύχτα ο αδελφός του βασιλιά αρρώστησε βαριά και η ψυχή του ανέβηκε στους ουρανούς συνοδευόμενη από άγγελο.

Ο φωτεινός οδηγός του έδειξε ένα ανάκτορο ασύλληπτης ομορφιάς και του φανέρωσε πως το είχε χτίσει ο Θωμάς για τον βασιλιά. Όταν επανήλθε στη ζωή, ζήτησε από τον αδελφό του να αγοράσει αυτό το ουράνιο παλάτι αντί όλης της περιουσίας του. Ο Γουνδαφόρος συγκλονίστηκε, μετάνιωσε για την σκληρότητά του και έβγαλε τον απόστολο από τη φυλακή.

Έπεσε στα πόδια του και ζήτησε ταπεινά συγχώρεση, και κατόπιν δέχτηκε το άγιο βάπτισμα μαζί με τον αδελφό του. Με πολλές ελεημοσύνες οι δύο αδελφοί ετοίμαζαν πλέον αιώνιες κατοικίες στους ουρανούς. Ο απόστολος έμεινε κοντά τους έως ότου στερεώθηκαν στην πίστη και ύστερα προχώρησε σε άλλες πόλεις και χωριά.

Στη συνέχεια ο Θωμάς έφτασε στην Καλαμίδα, όπου βασίλευε ο Μουζδαίος, λαός σκληρός και βυθισμένος σε βαρβαρότητα. Με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος οδήγησε στην πίστη την Τερτία, σύζυγο του βασιλιά, τον γιο της Αζάνη και τις δύο κόρες, τη Μυγδονία και τη Νάρκα. Τους βάπτισε και τους δίδαξε να βαδίζουν στον δρόμο της εγκράτειας, της προσευχής και της αγνότητας.

Ο νέος τρόπος ζωής τους ξένιζε τους ειδωλολάτρες και εξόργισε τον σκληρό μονάρχη της περιοχής. Όταν ο απόστολος στάθηκε μπροστά του, ομολόγησε ότι είναι δούλος του Κυρίου του ουρανού και της γης. Ο βασιλιάς διέταξε να τον τοποθετήσουν επάνω σε πυρωμένα σιδερένια ελάσματα, αλλά κάτω από τα πόδια του ανέβλυσε ξαφνικά νερό που έσβησε τη φωτιά.

Έπειτα τον έριξαν σε καμίνι αναμμένο, όμως την επόμενη ημέρα βγήκε ζωντανός και ακέραιος. Όταν τον οδήγησαν στο είδωλο του ηλίου για να θυσιάσει, εκείνο έλιωσε ως κερί μπροστά στην προσευχή του. Πλήθη ειδωλολατρών μεταστράφηκαν αμέσως στον αληθινό Θεό.

Φοβούμενος την αντίδραση του λαού, ο Μουζδαίος έβγαλε τον απόστολο έξω από την πόλη με προσχήματα και τον παρέδωσε σε πέντε στρατιώτες. Πριν δεχτεί το μαρτυρικό τέλος, ο Θωμάς ζήτησε λίγο χρόνο για προσευχή και χειροτόνησε πρεσβύτερο τον Σιφόρ και διάκονο τον Αζάνη. Τους ανέθεσε να φροντίζουν την Εκκλησία και να στερεώνουν τους πιστούς στη διδασκαλία του Χριστού.

Έπειτα οι στρατιώτες τον λόγχισαν με πέντε δόρατα και η ψυχή του ενώθηκε με τον αγαπημένο του Διδάσκαλο. Οι μαθητές τον έθαψαν με τιμές και συνέχισαν με ζήλο το αποστολικό έργο που τους είχε εμπιστευθεί. Χρόνια αργότερα, ο γιος του βασιλιά κυριεύτηκε από βαρύ δαιμόνιο και κανείς δεν μπορούσε να τον θεραπεύσει.

Ο μετανοημένος Μουζδαίος έτρεξε στον τάφο, πήρε χώμα από τον τόπο του μαρτυρίου και το έδεσε στον λαιμό του παιδιού. Αμέσως ο δαίμονας απομακρύνθηκε και ο νέος βρήκε τη θεραπεία του. Τότε ο βασιλιάς βαπτίστηκε με όλους τους αυλικούς του από τον πρεσβύτερο Σιφόρ.

Ο απόστολος Θωμάς τιμάται ως ο θεμελιωτής της Εκκλησίας στις Ινδίες.