Η Μαρία, αρραβωνιαστικιά του Ησαΐα, μόλις δεκαεννέα ετών, είχε έρθει στο σπίτι του πατρός Μητροφάνη για να πεθάνει μαζί με την οικογένεια του αρραβωνιαστικού της.

Όταν οι Πυγμάχοι περικύκλωσαν το σπίτι, βοήθησε τους άλλους να σωθούν περνώντας πάνω από τη μάντρα της αυλής.

Έπειτα αντιμετώπισε μόνη τους εισβολείς και τους κατηγόρησε πως δολοφονούσαν αθώους ανθρώπους χωρίς καμία δίκη ή νόμιμη διαδικασία.

Εκείνοι δεν τόλμησαν να τη σκοτώσουν αμέσως, αλλά πλήγωσαν τα χέρια της και τρύπησαν τα πόδια της με τα όπλα.

Σε όσους την πίεζαν να φύγει για να σωθεί, εκείνη απάντησε με σταθερή φωνή και αληθινή πίστη.

Είπε πως γεννήθηκε κοντά στην εκκλησία της Παναγίας Θεοτόκου και εκεί ήθελε να παραδώσει την ψυχή της.

Όταν οι Πυγμάχοι επέστρεψαν λίγο αργότερα, τη θανάτωσαν στον ίδιο τόπο της ομολογίας και της θυσίας της.

Από τις χίλιες ψυχές της ρωσικής ιεραποστολής, χάθηκαν τριακόσιες κατά τα αιματηρά εκείνα γεγονότα του διωγμού.

Από αυτές, διακόσιες είκοσι δύο έλαβαν τον αμάραντο στέφανο του μαρτυρίου από τα χέρια του Κυρίου.