Ο Άγιος Καλλιόπιος και η μητέρα του Θεοκλεία

Πάνω σε έναν σταυρό στημένο ανάποδα, τη Μεγάλη Παρασκευή της σταύρωσης του Κυρίου, ένας νέος ευγενής από την Πέργη παρέδιδε την ψυχή του στον Χριστό. Δίπλα του στεκόταν η μητέρα του Θεοκλεία, που είχε πληρώσει η ίδια τους δημίους πέντε ασημένια νομίσματα, ώστε ο γιος της να μην σταυρωθεί όρθιος, σαν τον Κύριο. Ο νεαρός αυτός ήταν ο μάρτυρας Καλλιόπιος, παιδί μιας πλούσιας οικογένειας συγκλητικών της Πέργης στην Παμφυλία, ορφανός από πατέρα σχεδόν από τη γέννησή του.

Η μητέρα του τον είχε ζητήσει για χρόνια από τον Θεό και τον είχε τάξει σε εκείνον. Όταν τον γέννησε, τον ονόμασε Καλλιόπιο και τον γαλούχησε με την Αγία Γραφή, την προσευχή και τη νηστεία. Έζησε στα χρόνια του σκληρού διώκτη Διοκλητιανού, όταν το προσκύνημα των ειδώλων κυριαρχούσε παντού και οι χριστιανοί διώκονταν με μανία.

Μόλις η Θεοκλεία πληροφορήθηκε ότι ο γιος της κινδύνευε να καταγγελθεί ως χριστιανός, τον φυγάδευσε με πλοίο μαζί με δούλους, χρήματα και ρούχα, στέλνοντάς τον στην Πομπηιούπολη της Κιλικίας, για να γλιτώσει από άδικη καταδίκη. Φτάνοντας στην Πομπηιούπολη, ο νεαρός Καλλιόπιος βρήκε την πόλη να γιορτάζει με θυσίες, χορούς και τραγούδια προς τιμή των ειδώλων. Όταν τον κάλεσαν να συμμετάσχει στο πανηγύρι, εκείνος αρνήθηκε με ευθύτητα και φανέρωσε αμέσως την πίστη του.

Είπε πως είναι χριστιανός και πως τις γιορτές του Χριστού του τις τιμά με νηστεία και προσευχή. Πρόσθεσε ακόμη ότι το στόμα που δοξολογεί τον Κύριο δεν μπορεί να αγγίξει μολυσμένες θυσίες. Τα λόγια του έφτασαν γρήγορα στον έπαρχο Μάξιμο, ο οποίος διέταξε να τον φέρουν μπροστά του για ανάκριση.

Στην ερώτηση για την καταγωγή και το όνομά του, ο νέος απάντησε με σιγουριά πως ονομάζεται Καλλιόπιος και πως ανήκει σε συγκλητική οικογένεια της Πέργης. Όμως πρόσθεσε ότι τη μεγαλύτερη τιμή την αντλεί από το ότι είναι χριστιανός. Ο έπαρχος δοκίμασε πρώτα τη δύναμη της κολακείας και του υποσχέθηκε για σύζυγο τη μοναχοκόρη του, αν δεχόταν να θυσιάσει στους θεούς.

Ο νεαρός μάρτυρας αρνήθηκε σταθερά και ομολόγησε πως είχε ήδη αφιερώσει το σώμα του και την παρθενία του στον Χριστό. Εξοργισμένος ο Μάξιμος διέταξε να αρχίσουν τα φρικτά βασανιστήρια εναντίον του νέου ομολογητή. Πρώτα τον χτύπησαν με σιδερένιες ράβδους στην πλάτη και στη συνέχεια με νεύρα βοδιού στην κοιλιά, σπάζοντας τα κόκκαλά του.

Έπειτα τον έδεσαν πάνω σε σιδερένιο τροχό με κοφτερά δόντια και άναψαν από κάτω μεγάλη φωτιά για να τον ψήσουν αργά. Καθώς οι σάρκες του κομματιάζονταν, ο μάρτυρας φώναξε προς τον Χριστό να σπεύσει σε βοήθεια του δούλου του. Τότε εμφανίστηκε άγγελος Κυρίου, έσβησε τη φλόγα και ακινητοποίησε τον τροχό, αχρηστεύοντας κάθε προσπάθεια των δημίων.

Το πλήθος που παρακολουθούσε συγκλονίστηκε και φώναζε εναντίον της αδικίας του δικαστή. Ο έπαρχος, μη μπορώντας να κάμψει τη γενναιότητά του, διέταξε να τον δέσουν με βαριές αλυσίδες και να τον ρίξουν στην πιο σκοτεινή φυλακή. Απαγόρευσε μάλιστα σε κάθε χριστιανό να τον πλησιάσει, μήπως κάποιος επαινέσει την υπομονή του.

Έτσι ο γενναίος αθλητής του Χριστού οδηγήθηκε αιμόφυρτος στα έγκατα του δεσμωτηρίου, περιμένοντας τη συνέχεια του μαρτυρίου με προσευχή στα χείλη. Όταν η ευσεβής Θεοκλεία πληροφορήθηκε όσα συνέβησαν στον μοναχογιό της, πήρε μια συγκλονιστική απόφαση. Συνέταξε διαθήκη για όλη την περιουσία της, ελευθέρωσε διακόσιους πενήντα δούλους, μοίρασε χρυσό, ασήμι και πολύτιμα ενδύματα στους φτωχούς.

Τα κτήματα, τα χωράφια και τα αμπέλια τα παρέδωσε στην Εκκλησία και ξεκίνησε για την Κιλικία, να βρει τον γιο της. Με χρήματα έπεισε τους φύλακες και κατέβηκε στο σκοτεινό κελί, όπου τον είδε αλυσοδεμένο και πρησμένο από τις πληγές. Ο Καλλιόπιος δεν μπόρεσε να σηκωθεί από τα βάρη των σιδερικών, την υποδέχτηκε όμως με χαρά και την ονόμασε μάρτυρα των δικών του παθημάτων για τον Χριστό.

Εκείνη του απάντησε με δάκρυα ευγνωμοσύνης πως αξιώθηκε να τον προσφέρει στον Θεό σαν θησαυρό πολύτιμο. Ολόκληρη τη νύχτα έμειναν δίπλα δίπλα, ψάλλοντας και δοξολογώντας τον Κύριο. Τα μεσάνυχτα φως ολόλαμπρο γέμισε το κελί και ακούστηκε ουράνια φωνή να τους ονομάζει αγίους ομολογητές.

Όταν την επόμενη μέρα οδηγήθηκε ξανά στο δικαστήριο, ο μάρτυρας φώναξε δυνατά πως βιάζεται να πεθάνει για χάρη του Χριστού. Η ημέρα εκείνη ήταν η Μεγάλη Πέμπτη, όταν η Εκκλησία τιμά τον Μυστικό Δείπνο του Σωτήρα. Ο έπαρχος Μάξιμος, βλέποντας πως καμία απειλή δεν μπορούσε να λυγίσει τον νεαρό αθλητή, διέταξε να σταυρωθεί όπως ο Διδάσκαλός του.

Τότε η Θεοκλεία πλησίασε τους στρατιώτες, τους έδωσε πέντε χρυσά νομίσματα και τους παρακάλεσε να καρφώσουν τον γιο της ανάποδα, με το κεφάλι προς τη γη. Θεώρησε ταπεινά πως ήταν ανάξιο για τον Καλλιόπιο να σταυρωθεί με τον ίδιο τρόπο που σταυρώθηκε ο Κύριος. Η επιθυμία της εκπληρώθηκε και ο μάρτυρας κρεμάστηκε ανάποδα στο ξύλο, όπως κάποτε ο απόστολος Πέτρος.

Έμεινε εκεί όλη τη νύχτα μέσα σε φοβερούς πόνους, χωρίς ποτέ να αρνηθεί την πίστη του. Τη Μεγάλη Παρασκευή, την τρίτη ώρα της ημέρας, την ίδια στιγμή που ο Χριστός παρέδιδε το πνεύμα του στο Γολγοθά, ο μάρτυρας ξεψύχησε. Όταν κατέβασαν το σώμα του, η Θεοκλεία έτρεξε να το αγκαλιάσει, το φίλησε τρεις φορές δοξολογώντας και παρέδωσε αμέσως κι εκείνη την ψυχή της.

Οι ντόπιοι χριστιανοί τους έθαψαν σε έναν τάφο, ενωμένους αιώνια στην αγάπη του Χριστού.