Η Σαμαρείτιδα που έγινε φως του κόσμου

Στο πηγάδι του Ιακώβ μια διψασμένη γυναίκα συνάντησε τον Χριστό και άκουσε από τα χείλη Του ολόκληρη τη ζωή της σε λίγες στιγμές. Η ίδια αυτή γυναίκα, η Φωτεινή, έφτασε αργότερα μέχρι την Καρχηδόνα και τη Ρώμη για να κηρύξει το Ευαγγέλιο μπροστά στον φοβερό Νέρωνα. Καταγόταν από τη σαμαρειτική πόλη Σιχάρ και κάθε μεσημέρι έβγαινε έξω από τα τείχη με τη στάμνα της στον ώμο.

Στο ιστορικό πηγάδι του πατριάρχη Ιακώβ συνάντησε εκείνη την ημέρα τον Κύριο, ο οποίος της φανέρωσε όλα τα κρυφά της παρελθόντος. Της μίλησε για το ζωντανό ύδωρ, για την ανεξάντλητη δηλαδή πηγή της χάριτος του Αγίου Πνεύματος. Η Σαμαρείτιδα άνοιξε αμέσως την καρδιά της και δέχτηκε τον λόγο του Χριστού με βαθιά πίστη και μετάνοια.

Βαπτίστηκε ανάμεσα στις πρώτες γυναίκες της Σαμάρειας και πήρε το νέο της όνομα, Φωτεινή, σύμβολο του φωτός που έλαβε. Από εκείνη τη στιγμή άλλαξε ολόκληρη η πορεία της ζωής της και αφιερώθηκε στη διάδοση του Ευαγγελίου. Επέστρεψε πρώτα στην πατρίδα της και οδήγησε στην πίστη τις τέσσερις αδελφές της και τους δύο γιους της.

Όταν μαρτύρησαν στη Ρώμη οι κορυφαίοι απόστολοι Πέτρος και Παύλος επί Νέρωνος, η Φωτεινή ξεκίνησε νέα ιεραποστολική πορεία προς τη Δύση. Πήγε μαζί με τον γιο της Ιωσή στην Καρχηδόνα και κήρυξε εκεί με μεγάλη επιτυχία τον λόγο της αλήθειας. Ο άλλος γιος της, ο Βίκτωρ, διακρίθηκε στους πολέμους εναντίον των Αβάρων και έλαβε από τον αυτοκράτορα τον βαθμό του στρατηγού.

Στάλθηκε έπειτα στη Γαλατία με ρητή εντολή να εξοντώσει τους χριστιανούς της περιοχής. Εκείνος όμως αρνήθηκε να βλάψει τους μαθητές των αποστόλων και άρχισε να κηρύττει ο ίδιος την αληθινή πίστη. Ενίσχυε τους πιστούς να μείνουν σταθεροί και οδήγησε στον Χριστό τον δούκα Σεβαστιανό και πολλούς αξιωματούχους της αυτοκρατορίας.

Όταν έφτασε η είδηση στον Νέρωνα, διέταξε αμέσως τη σύλληψη όλων αυτών των ανθρώπων. Τους έσυρε μπροστά στο δικαστήριό του και προσπάθησε να λυγίσει την αποφασιστικότητά τους με απειλές και υποσχέσεις. Όταν κατάλαβε πως η πίστη τους ήταν ασάλευτη, διέταξε να κόψουν τα χέρια του Βίκτορα και του Ιωσή ως τους ώμους.

Έπειτα τους φυλάκισε σε σκοτεινό κελί, περιμένοντας πως ο φόβος θα τους έσπαζε με τον καιρό. Στο δικαστήριο οδήγησαν και την ίδια την αγία Φωτεινή, η οποία στάθηκε με θαυμαστό θάρρος μπροστά στον τύραννο. Με τον λόγο της οδήγησε στην πίστη του Χριστού την κόρη του αυτοκράτορα Δομνίνα και όλες σχεδόν τις θεραπαινίδες της.

Αυτό εξόργισε υπερβολικά τον Νέρωνα, που διέταξε να ρίξουν τις άγιες γυναίκες μέσα σε αναμμένο καμίνι. Με τη χάρη του Θεού όμως οι μάρτυρες έμειναν εντελώς άθικτες και η φωτιά δεν τις άγγιξε καθόλου. Τότε ο τύραννος επινόησε νέα μαρτύρια και έδωσε εντολή να τους βγάλουν τα μάτια με σκληρή βία.

Τις έριξαν κατόπιν σε ένα στενό κελί γεμάτο με δηλητηριώδη φίδια, για να βρουν εκεί φρικτό θάνατο. Μέσα όμως στο σκοτάδι έλαμψε ξαφνικά άπλετο φως και εμφανίστηκε ο ίδιος ο Χριστός. Τον συνόδευαν οι απόστολοι Πέτρος και Παύλος και πλήθος αγίων αγγέλων με ολόλαμπρη παρουσία.

Τις ευλόγησε λέγοντάς τους πως θα είναι μαζί τους και πως δεν πρέπει να φοβούνται καθόλου. Έλαβαν έτσι δύναμη να υπομείνουν τη φυλακή τρία ολόκληρα χρόνια και οδήγησαν στην πίστη πολλούς ειδωλολάτρες. Όταν τις έβγαλαν από τα κελιά τους για να τις παραδώσουν σε νέα φοβερά βασανιστήρια, ένας άγγελος Κυρίου εμφανίστηκε ξαφνικά.

Άπλωσε τις φτερούγες του πάνω τους και τις προστάτευσε από τη μανία των δημίων. Στο τέλος ο Νέρων διέταξε να γδάρουν ζωντανή την αγία Φωτεινή και να τη ρίξουν σε ξεροπήγαδο. Το ίδιο φρικτό μαρτύριο όρισε και για τους δύο γιους της, τον Βίκτορα και τον Ιωσή.

Στον Σεβαστιανό ακρωτηρίασαν τα γεννητικά όργανα και τον έκλεισαν σε μολυσμένο δημόσιο λουτρό για βέβαιο θάνατο. Διέταξε ακόμη να κόψουν τα στήθη των άλλων αγίων γυναικών και να τις γδάρουν ζωντανές με ωμότητα. Τη Φωτίδα την έδεσαν από τα χέρια ανάμεσα σε δύο δέντρα λυγισμένα με μεγάλη βία.

Όταν τα δέντρα επανήλθαν απότομα στη φυσική τους θέση, διαμέλισαν με φρικτό τρόπο το σώμα της μάρτυρος. Μέσα από αυτά τα ανείπωτα βασανιστήρια οι ψυχές των αγίων μαρτύρων ανέβηκαν όλες μαζί στους ουρανούς. Η μνήμη τους τιμάται από την Εκκλησία στις είκοσι έξι Φεβρουαρίου με βαθιά κατάνυξη και ευλάβεια.

Η ζωή της Φωτεινής δείχνει πως μια συνάντηση με τον Χριστό μπορεί να μεταμορφώσει εντελώς έναν άνθρωπο.