Ο Όσιος Θαδδαίος ο Ομολογητής και η εικόνα του Χριστού

Στα ανάκτορα της Κωνσταντινούπολης, ένας ταπεινός μοναχός σκυθικής καταγωγής στάθηκε μπροστά στον αυτοκράτορα και ονόμασε τον εικονομάχο τύραννο πληρωμένο και ακάθαρτο. Λίγες μέρες αργότερα, ισχυροί άνδρες τον ανάγκασαν με τη βία να πατήσει πάνω στην εικόνα του Σωτήρα, ενώ εκείνος αντιστεκόταν με όλη του τη δύναμη. Πρόκειται για τον Όσιο Θαδδαίο τον Ομολογητή, που τιμάται στις είκοσι εννέα Δεκεμβρίου από την Εκκλησία μας.

Καταγόταν από τους Σκύθες και βρέθηκε υπηρέτης κοντά στον μεγάλο Άγιο Θεόδωρο τον Στουδίτη, ο οποίος τον αγάπησε σαν πνευματικό του παιδί. Μέσα στη φημισμένη Μονή του Στουδίου ο Θαδδαίος έλαβε το μοναχικό σχήμα και ξεχώρισε γρήγορα για την αυστηρή του άσκηση. Έζησε σε χρόνια δύσκολα για την Ορθοδοξία, όταν η εικονομαχική αίρεση είχε σκοτεινιάσει την αυτοκρατορία και διώκονταν σκληρά οι προσκυνητές των αγίων εικόνων.

Παρά την ταπεινή του καταγωγή, διέθετε φλογερή πίστη και ανδρεία ψυχή, που τον έκαναν στύλο αληθινό της Ορθόδοξης παράδοσης. Η ζωή του υπήρξε σύντομη μα φωτεινή, σφραγισμένη από την ομολογία και το μαρτυρικό τέλος για χάρη του Χριστού και των αγίων εικόνων. Κάποια ημέρα συνόδευε τον γέροντά του Θεόδωρο στα αυτοκρατορικά ανάκτορα, όπου είχε συγκληθεί ολόκληρη η σύγκλητος μπροστά στον εικονομάχο βασιλιά.

Εκεί ο νεαρός μοναχός δεν δείλιασε ούτε σιώπησε, αλλά μίλησε με παρρησία και ήλεγξε τον αυτοκράτορα για την ασέβεια απέναντι στα ιερά εικονίσματα. Ο βασιλιάς εξοργίστηκε από το θάρρος του ταπεινού υπηρέτη και διέταξε αμέσως να τον αναγκάσουν να ποδοπατήσει την εικόνα του Χριστού. Έβαλαν λοιπόν χάμω την άγια μορφή του Σωτήρα και προσπάθησαν με λόγια και απειλές να τον λυγίσουν, μα εκείνος αρνήθηκε σταθερά.

Τότε ισχυροί άνδρες τον σήκωσαν με τη βία και τον στήριξαν πάνω στην εικόνα, αν και αντιστεκόταν με όλες του τις δυνάμεις. Ο δικαστής με ειρωνεία του είπε ότι πλέον είχε πατήσει την εικόνα του Χριστού του και έπρεπε να γίνει ομόφρων με τους αιρετικούς. Όμως ο Όσιος αποκρίθηκε με αγανάκτηση και τον ονόμασε καταραμένο, ακάθαρτο και γεμάτο κάθε πονηρία της αιρέσεως.

Δήλωσε ότι δεν έπραξε αυτό με τη θέλησή του, αλλά καταναγκαστικά μέσα από δόλο και άδικη κρίση. Διακήρυξε με παρρησία ότι προσκυνάει και ασπάζεται την εικόνα του Χριστού του Θεού και επιθυμεί να πεθάνει μ' αυτή τη χαρά. Ντροπιασμένος ο τύραννος από την αποστομωτική απάντηση, διέταξε να τον χτυπήσουν με ρόπαλα και ξύλα μέχρι θανάτου.

Οι δήμιοι ρίχτηκαν επάνω του και τον βασάνισαν σκληρά, ώσπου νόμισαν ότι είχε παραδώσει το πνεύμα του. Έπειτα τον έσυραν από τα πόδια μέσα στους δρόμους της πόλης, ανάμεσα στις λάσπες και τα σκουπίδια της αγοράς. Τον πέταξαν τέλος έξω από τα τείχη σαν άχρηστο νεκρό σώμα, χωρίς κανέναν σεβασμό στον αθλητή της πίστεως.

Εκεί, κάτω από το τείχος, τον βρήκε κάποιος ευσεβής χριστιανός, ο οποίος είδε ότι ανέπνεε ακόμη ελαφρά. Με συγκίνηση και ευλάβεια τον περιμάζεψε, τον έπλυνε από τις λάσπες και τα αίματα και περιποιήθηκε τις πληγές του με στοργή. Ο Όσιος Θαδδαίος έζησε ύστερα μόνο τρεις ημέρες, υπομένοντας τους πόνους με γαλήνη και προσευχή στον Κύριο.

Στη συνέχεια παρέδωσε ειρηνικά την αγία ψυχή του στον Θεό, για τον οποίο έδωσε τη ζωή του. Έτσι έλαβε διπλό στεφάνι, ως ομολογητής της πίστεως και ως μάρτυρας των αγίων εικόνων. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του και αντλεί δύναμη από το παράδειγμά του στους δύσκολους καιρούς της ιστορίας.

12_29_Όσιος_Θαδδαίος_Ομολογητής. – "υπομένοντας" — this is a participle, must replace – "σφραγισμένη" — participle, must replace

**Final delivered text** (saved as `12_29_Όσιος_Θαδδαίος_Ομολογητής. %$ Ο Όσιος Θαδδαίος ο Ομολογητής και η εικόνα του Χριστού $% Στα ανάκτορα της Κωνσταντινούπολης, ένας ταπεινός μοναχός σκυθικής καταγωγής στάθηκε μπροστά στον αυτοκράτορα και τον ονόμασε εικονομάχο τύραννο, πληρωμένο και ακάθαρτο.

Πρόκειται για τον Όσιο Θαδδαίο τον Ομολογητή, που η Εκκλησία μας τον τιμά στις είκοσι εννέα Δεκεμβρίου κάθε χρόνου. Έζησε σε χρόνια δύσκολα για την Ορθοδοξία, όταν η εικονομαχική αίρεση είχε σκοτεινιάσει την αυτοκρατορία και διώκονταν σκληρά όσοι προσκυνούσαν τις άγιες εικόνες. Η ζωή του υπήρξε σύντομη μα φωτεινή, με τη σφραγίδα της ομολογίας και του μαρτυρικού τέλους για χάρη του Χριστού και των αγίων εικόνων.

Με συγκίνηση και ευλάβεια τον περιμάζεψε, τον έπλυνε από τις λάσπες και τα αίματα και φρόντισε τις πληγές του με στοργή. Ο Όσιος Θαδδαίος έζησε ύστερα μόνο τρεις ημέρες, ενώ υπέμενε τους πόνους με γαλήνη και προσευχή στον Κύριο. The file `12_29_Όσιος_Θαδδαίος_Ομολογητής.