Άγιος Μόδεστος ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων

Μέσα στη φωτιά και τα ερείπια της αλωμένης Ιερουσαλήμ, ένας ταπεινός μοναχός ανέλαβε να αναστήσει την Εκκλησία της Σιών. Ο Άγιος Μόδεστος βάπτισε τον Πέρση Αναστάσιο, που αργότερα μαρτύρησε στην Καισάρεια για την αγάπη του Χριστού. Η μορφή του ξεχωρίζει για την αρετή και τη βαθιά γνώση της αληθινής φιλοσοφίας, που οδηγεί στον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος.

Για τον λόγο αυτό τον εξέλεξαν ηγούμενο στη μονή του Αγίου Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου, που είχε ιδρυθεί τον έκτο αιώνα μετά Χριστόν. Εκεί ο Μόδεστος κυβέρνησε με σύνεση και διάκριση το πνευματικό του ποίμνιο. Όταν ο βασιλιάς της Περσίας Χοσρόης ο Δεύτερος προχώρησε εναντίον της Ιερουσαλήμ με τα στρατεύματά του, ο πατριάρχης Ζαχαρίας έστειλε τον Μόδεστο μέσα από τις γραμμές των εχθρών.

Σκοπός ήταν να ζητήσει βοήθεια από τα αυτοκρατορικά στρατεύματα που στάθμευαν στην Αντιόχεια. Έπειτα από πολιορκία τριών εβδομάδων η Αγία Πόλη έπεσε στα χέρια των Περσών. Για τρεις ολόκληρες ημέρες υπέστη συστηματική λεηλασία και αμέτρητες σφαγές αθώων ανθρώπων.

Ο πατριάρχης Ζαχαρίας οδηγήθηκε στην εξορία μαζί με τον Τίμιο Σταυρό και χιλιάδες άλλους χριστιανούς αιχμαλώτους. Έτσι ο Μόδεστος επιλέχθηκε να τον αντικαταστήσει στην πόλη που ακόμη κάπνιζε από τις φλόγες της καταστροφής. Με κίνδυνο της ζωής του σε κάθε στιγμή, ο Άγιος Μόδεστος εργάστηκε σαν ένας νέος Ζοροβάβελ ανάμεσα στα ερείπια.

Φρόντισε να ταφούν χιλιάδες θύματα της σφαγής, που είχαν μείνει άθαφτα μέσα στους δρόμους της Ιερουσαλήμ. Με όσες δυνάμεις διέθετε ανοικοδόμησε τα θυσιαστήρια και τους ιερούς τόπους, που είχαν λεηλατηθεί και βεβηλωθεί από τους βαρβάρους. Μάζεψε γύρω του τους πρόσφυγες, τους παρηγόρησε και τους έδωσε ελπίδα μέσα στη μεγάλη συμφορά.

Με τη γενναιόδωρη βοήθεια του πατριάρχη Αλεξανδρείας, του Αγίου Ιωάννη του Ελεήμονος, κατάφερε να αναζωογονήσει την πληγωμένη Εκκλησία της Σιών. Εκείνη την περίοδο δέχθηκε στους κόλπους της πίστης έναν Πέρση, τον οποίο φώτισε με το άγιο Βάπτισμα. Επρόκειτο για τον Άγιο Αναστάσιο, ο οποίος υπέμεινε το μαρτύριο στην Καισάρεια, στα εξακόσια είκοσι οκτώ μετά Χριστόν.

Όταν ο πατριάρχης Ζαχαρίας επέστρεψε από την εξορία, στα εξακόσια δεκαεννέα, ανέλαβε ξανά τη διοίκηση της Εκκλησίας. Παρέμεινε στον θρόνο του μέχρι την κοίμησή του, που συνέβη στα εξακόσια τριάντα δύο μετά Χριστόν. Τότε ο Άγιος Μόδεστος τον διαδέχθηκε στον πατριαρχικό θρόνο της Αγίας Πόλεως.

Έγινε άξιος συνεχιστής της παραδόσεως του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου, του πρώτου ιεράρχη των Ιεροσολύμων. Σκεύος εκλογής της θείας Χάριτος και ακούραστος κήρυκας του ιερού Ευαγγελίου αναδείχθηκε ο νέος πατριάρχης. Στόλισε τον θρόνο της Μητέρας των Εκκλησιών με τη λάμψη των αρετών και των θαυμάτων του, που πλήθυναν στα χρόνια της διακονίας του.

Ο άγιος ποιμένας κοιμήθηκε ειρηνικά εν Κυρίω, στις δεκαεπτά Δεκεμβρίου του εξακοσίου τριάντα τέσσερα μετά Χριστόν. Τα βιογραφικά στοιχεία του Αγίου Μοδέστου παρουσιάζονται κάπως συγκεχυμένα στις πηγές, που μας τον γνωρίζουν. Σύμφωνα με κάποιες παραδόσεις, οι γονείς του Ευσέβιος και Θεοδούλη κατάγονταν από τη Σεβάστεια της Παλαιστίνης.

Λέγεται μάλιστα πως πέθαναν μέσα στη φυλακή την εποχή του Μαξιμιανού, αν και τα χρόνια αυτά δεν συμφωνούν με την περίοδο της πατριαρχίας του. Ο λαός τιμά ιδιαίτερα τον Άγιο Μόδεστο ως προστάτη των ζώων, και μάλιστα εκείνων που σέρνουν το αλέτρι στα χωράφια. Κατά την εορτή του δεν τιμώνται μόνο τα βόδια, αλλά όλα τα οικόσιτα ζώα του νοικοκυριού.

Σε πολλά μέρη της πατρίδας μας τελούνται συλλείτουργα και αγιασμοί από τους ιερείς της κοινότητας. Στη Λέσβο οι πιστοί παίρνουν τον αγιασμό και ραντίζουν τα χωράφια τους, για να γλυτώσουν από τις ακρίδες και κάθε άλλη συμφορά.