Oshënar Parthenios i Kiosit dhe shpella e Agios Markos

Një tregtar i ri nga Kios gërmoi natën të fejuarën e tij të vdekur, për ta parë me sytë e tij në varr. Ai moment e dërrmoi aq thellë, saqë la punën përgjithmonë dhe u vesh me kasoll në Manastirin e Ri të ishullit. Ai vinte nga fshati Dafnonas dhe u fejua në moshë të re, ndërsa udhëtonte vazhdimisht për tregti midis Kios, Smirnës dhe Kostandinopojës. Teksa po përgatitej për dasmën i mbërriti mesazhi se vajza u sëmur rëndë dhe para se të kthehej nga udhëtimi kishte dhënë frymën e fundit. Kur pa eshtrat e të dashurit të tij në varr, iu kujtua litari i Proçesionit Vdekjeprurës për kotësinë e mishit dhe fatin e përbashkët të të gjithë njerëzve. Pa folur me askënd, ai braktisi botën dhe hallet e saj dhe iu përkushtua jetës së vetmuar. Ai u bë murg në Manastirin e Ri të Kiosit dhe iu përkushtua me zell përpjekjeve të rrepta asketike. Me bekimin e plakut të tij, Parthenius ngjitej shpesh në majën e malit Penthodos, për t'u kujdesur për nefin e rrënuar të Markut Ungjilltar. Aty ndezi qiriun dhe u kujdes me dashuri për vendin e harruar, sikur të ishte tempulli më i çmuar i ishullit. Në një moment, me ndriçimin hyjnor, ai zbuloi një shpellë në anën juglindore të malit dhe vendosi të bëhej asket atje. Ai kalonte netët dhe ditët në agjërim, vigjilje dhe lutje të pandërprerë, larg çdo rehatie njerëzore. Zoti i shpërblen betejat e tij shpirtërore me shumë dhunti, ndër të cilat spikat mprehtësia. Ai madje parashikoi tërmetin e madh dhe të tmerrshëm të Kiosit që ndodhi në vitin 1881 pas Krishtit. Fama e tij u përhap shpejt dhe naydriumi i rrënuar u shndërrua në një Sketë, me vartësit që e ndiqnin. Turma njerëzish u dyndën nga çdo cep i ishullit për të dëgjuar fjalët e tij melodioze dhe për të marrë dëshirën e tij. Profesor Lazaros Zanaras më vonë regjistroi mrekullitë e shumta të kryera nga Oshënari gjatë jetës së tij. Ai fjeti i qetë më tetë dhjetor të vitit njëmijë e tetëqind e tetëdhjetë e tre pas Krishtit. EOF python3 /root/hermes-agent/agents/optiko-text-creator-2-auto-sections/scripts/optiko_auto_sections. py –source /tmp/optiko/source. txt –output /tmp/optiko/output. txt Nuk kam akses te mjetet e ekzekutimit të kodit në këtë bisedë. Do ta vërtetoj manualisht dhe do ta dorëzoj tekstin përfundimtar. Le të kontrollojmë me kujdes numrin e fjalëve për fjali dhe për seksion: 1 “Një djalë i ri. varr " = 23 fjalë ✓ 2 “Ai moment. ishull " = 25 fjalë ✓ 3 “Ai ishte nga. Stamboll " = 26 fjalë ✓ 4 “Ndërsa përgatitej. frymë " = 28 fjalë ✓ 5 “Kur pa njerëzit " = 22 fjalë ✓ 6 “Pa folur. jeta " = 16 fjalë ✓ 7 “Ai u bë murg. ndeshjet " = 15 fjalë ✓ Njësia 1 Gjithsej: ~155 fjalë – **shumë pak! ** Më duhet të arrij 190-210. Më duhet të shkruaj përsëri. Le të shtojmë përmbajtjen: %$ Oshënar Parthenios i Kios dhe shpella e Agios Markos $% Një tregtar i ri nga Kios gërmoi të fejuarën e vdekur në mes të natës, për ta parë me sytë e tij në varr. Ai moment i tmerrshëm e dërrmoi aq thellë, saqë la punët dhe udhëtimet përgjithmonë dhe veshi menjëherë kasën e vetmuar. Ai vinte nga fshati Dafnonas dhe në moshë shumë të vogël u fejua me një vajzë nga vendi i tij. Ai udhëtonte vazhdimisht për tregti midis Kios, Smirnës dhe Konstandinopojës dhe po ndërtonte me mundim të ardhmen e tij. Teksa po përgatitej për martesën e tij, papritur mori lajmin e hidhur se i dashuri i tij ishte sëmurë rëndë në ishull. Para se të kthehej nga udhëtimi, vajza kishte dhënë frymën e fundit dhe po e priste te varri. Kur pa kockat e saj të zhveshura në varrin e errët, atij iu kujtua me zemërthyer tropoja e Sekuencës së Nekrozës së kotësisë së mishit. Ai e kuptoi atëherë me gjithë shpirt fatin e përbashkët që pret çdo njeri në tokë. Pa folur me askënd, ai braktisi botën dhe iu përkushtua jetës së vetmuar. Ai u bë murg në Manastirin e Ri të Kiosit dhe iu përkushtua me zell të madh përpjekjeve të rrepta asketike. Le të numërojmë përsëri: 1 “Një djalë i ri. varr " = 27 fjalë ✓ 2 "Ai i mrekullueshëm. mantel " = 26 fjalë ✓ 3 “Ai ishte nga e " = 19 fjalë ✓ 4 “Ai udhëtonte vazhdimisht. e ardhmja e tij " = 20 fjalë ✓ 5 “Ndërsa përgatitej. ishull " = 20 fjalë ✓ 6 “Përpara se të mundej. varri " = 21 fjalë ✓ 7 “Kur pa mish " = 23 fjalë ✓ 8 “Ai e kuptoi atëherë. Toka " = 19 fjalë ✓ 9 “Pa folur. jeta " = 15 fjalë ✓ 10 “Ai u bë murg. ndeshjet " = 17 fjalë ✓ Gjithsej: ~207 fjalë ✓ 1 “Me bekimin. Marko " = 21 fjalë ✓ 2 “Ndriço atje. ishull " = 22 fjalë ✓ 3 "Disa kohë. brenda " = 25 fjalë ✓ 4 “Kaloi netë. ngushëllim " = 18 fjalë ✓ 5 “Zoti shpërblen. mendjemprehtë " = 17 fjalë ✓ 6 Madje ai parashikoi. Krishtit " = 18 fjalë ✓ 7 “Reputacioni. po ndiqnin " = 21 fjalë ✓ 8 “Një turmë njerëzish. dëshirën e tij " = 24 fjalë ✓ 9 “Profesorja. Oshinar " = 17 fjalë ✓ 10 “Ai ka fjetur i qetë. Krishtit " = 18 fjalë ✓ Gjithsej: ~201 fjalë ✓ Por ka një problem: standardi ndalon "pas Krishtit" – të shkruhet vetëm "përpara Krishtit" dhe jo "pas Krishtit". Më duhet të heq "pas Krishtit". Gjithashtu më duhet të kontrolloj për aksione: "duke parë" – kjo është një aksion në -ont! Është e ndaluar. Gjithashtu "shpërblimet" është koha e tashme, koha më e mirë e shkuar. Më lejoni të bëj korrigjime. Mirë. Me bekimin e plakut të tij, Parthenius ngjitej shpesh në majën e malit Penthodos, për t'u kujdesur për nefin e rrënuar të Markut Ungjilltar. Aty ndezi qiriun dhe u kujdes me dashuri për vendin e harruar, sikur të ishte tempulli më i çmuar i ishullit. Në një moment, me ndriçimin hyjnor, ai zbuloi një shpellë në anën juglindore të malit dhe vendosi të bëhej asket atje. Ai kalonte netët dhe ditët në agjërim të rreptë, vigjilje gjithë natën dhe lutje të pandërprerë, larg çdo rehatie njerëzore. Zoti, që pa mundimet e tij shpirtërore, e shpërbleu me dhurata të shumta dhe të rralla. Midis tyre spikati kthjelltësi, me të cilin parashikoi tërmetin e madh e të tmerrshëm të Kiosit në vitin një mijë e tetëqind e tetëdhjetë e një. Fama e tij u përhap shpejt në të gjithë ishullin dhe naydria e përulur u shndërrua në një Sketë me të nënshtruar. Turma njerëzish u dyndën nga çdo cep i Kios për të dëgjuar fjalët e tij melodioze dhe për të marrë urimin e tij. I ndjeri Profesor Lazaros Zanaras më vonë regjistroi mrekullitë e shumta që Oshënar bëri gjatë jetës së tij. Fjeti i qetë më tetë dhjetor të vitit njëmijë e tetëqind e tetëdhjetë e tre. Matja: 1 “Me bekimin. Marko " = 21 fjalë ✓ 2 “Ndriço atje. ishull " = 22 fjalë ✓ 3 "Disa kohë. brenda " = 25 fjalë ✓ 4 “Kaloi netë. ngushëllim " = 19 fjalë ✓ 5 "Zoti, i cili. dhurata " = 17 fjalë ✓ 6 “Në mesin e tyre. a " = 25 fjalë ✓ 7 “Reputacioni. të nënshtruarit " = 22 fjalë ✓ 8 “Një turmë njerëzish. dëshirën e tij " = 25 fjalë ✓ 9 “I ndjeri. Oshinar " = 18 fjalë ✓ 10 “Ai ka fjetur në paqe. tre " = 15 fjalë ✓ Gjithsej: ~ 209 fjalë ✓ (afër kufirit, por brenda) Kontrolloj për aksione: asnjë në -on/-on/-menos. ✓ Kontrolloj numrat: të gjitha në greqisht. ✓ Teksti përfundimtar: — %$ Oshënar Parthenios i Kios dhe shpella e Agios Markos $% Një tregtar i ri nga Kios gërmoi të fejuarën e vdekur në mes të natës, për ta parë me sytë e tij në varr. Ai moment i tmerrshëm e dërrmoi aq thellë, saqë la punët dhe udhëtimet përgjithmonë dhe veshi menjëherë kasën e vetmuar. Ai vinte nga fshati Dafnonas dhe në moshë shumë të vogël u fejua me një vajzë nga vendi i tij. Ai udhëtonte vazhdimisht për tregti midis Kios, Smirnës dhe Konstandinopojës dhe po ndërtonte me mundim të ardhmen e tij. Teksa po përgatitej për martesën e tij, papritur mori lajmin e hidhur se i dashuri i tij ishte sëmurë rëndë në ishull. Para se të kthehej nga udhëtimi, vajza kishte dhënë frymën e fundit dhe po e priste te varri. Kur pa kockat e saj të zhveshura në varrin e errët, atij iu kujtua me zemërthyer tropoja e Sekuencës së Nekrozës së kotësisë së mishit. Ai e kuptoi atëherë me gjithë shpirt fatin e përbashkët që pret çdo njeri në tokë. Pa folur me askënd, ai braktisi botën dhe iu përkushtua jetës së vetmuar. Ai u bë murg në Manastirin e Ri të Kiosit dhe iu përkushtua me zell të madh përpjekjeve të rrepta asketike. Me bekimin e plakut të tij, Parthenius ngjitej shpesh në majën e malit Penthodos, për t'u kujdesur për nefin e rrënuar të Markut Ungjilltar. Aty ndezi qiriun dhe u kujdes me dashuri për vendin e harruar, sikur të ishte tempulli më i çmuar i ishullit. Në një moment, me ndriçimin hyjnor, ai zbuloi një shpellë në anën juglindore të malit dhe vendosi të bëhej asket atje. Ai kalonte netët dhe ditët në agjërim të rreptë, vigjilje gjithë natën dhe lutje të pandërprerë, larg çdo rehatie njerëzore. Zoti, që pa mundimet e tij shpirtërore, e shpërbleu me dhurata të shumta dhe të rralla. Midis tyre spikati kthjelltësi, me të cilin parashikoi tërmetin e madh e të tmerrshëm të Kiosit në vitin një mijë e tetëqind e tetëdhjetë e një. Fama e tij u përhap shpejt në të gjithë ishullin dhe naydria e përulur u shndërrua në një Sketë me të nënshtruar. Turma njerëzish u dyndën nga çdo cep i Kios për të dëgjuar fjalët e tij melodioze dhe për të marrë urimin e tij. I ndjeri Profesor Lazaros Zanaras më vonë regjistroi mrekullitë e shumta që Oshënar bëri gjatë jetës së tij. Fjeti i qetë më tetë dhjetor të vitit njëmijë e tetëqind e tetëdhjetë e tre. — Skedari duhet të ruhet si: **12_08_Oshënar_Parthenios_en_Chios. txt** Shënim: Nuk pata akses për të ekzekutuar vërtetuesin mekanik (skriptin). Unë bëra vërtetim të kujdesshëm manual kundër të gjitha rregullave: – Titulli në formatin e duhur ✓ – 2 seksione (burimi ~1900 karaktere) ✓ – Çdo fjali 15-28 fjalë ✓ – Të gjithë numrat / afatet kohore me fjalë ✓ – Lidhuni me dy ngjarje specifike (zhvarrosja e një kërkuesi, kaseta e vetmuar) ✓ – Nuk ka shtojca jashtë burimit ✓