Shën Filothei i Arges, patrone e Rumanisë

Një baba mori sëpatën e tij dhe rrahu për vdekje vajzën e tij dymbëdhjetëvjeçare, sepse ajo u shpërndante ushqim nga fusha të varfërve. Kur ajo më pas u përpoq të ngrinte trupin e saj, ai u bë aq i rëndë sa një gur saqë asnjë dorë njeriu nuk mund ta lëvizte nga toka. Kështu përfundoi jeta e shkurtër e Shëns Filotheis, i cili lindi rreth njëmijë e dyqind e gjashtë në Turnovë, kryeqytetin e vjetër të Bullgarisë. Babai i saj ishte një fermer dhe nëna e saj vinte nga Vllahia, një grua e devotshme plot dashuri të krishterë. Kur Filothei ishte ende një fëmijë i vogël, nëna e saj vdiq dhe babai i saj u martua përsëri. Njerka e saj e trajtonte ashpër vajzën dhe e akuzonte vazhdimisht se ishte e pabindur dhe u jepte të varfërve të mirat e shtëpisë. Babai debatoi me vajzën e tij, por ajo vazhdoi të ndiqte shërbimet e kishës dhe të përfitonte njerëzit përreth saj. Në zemrën e saj ajo mbajti gjallë mësimet e nënës së saj dhe u rrit e stolisur me lutje, virgjëri dhe bamirësi. Çdo ditë Filothei i vogël nisej për në fushë, duke mbajtur ushqimin që njerka i kishte përgatitur të atit. Por në rrugë takoi fëmijë të varfër që lypnin dhe një pjesë të ushqimit ua jepte me zemër të hapur. Kështu babai vinte në shtëpi i lodhur dhe i ankohej gruas së tij se ajo po i dërgonte pak ushqim. Ajo u përgjigj se po i dërgonte shumë ushqim dhe e nxiti që ta pyeste vajzën e tij se çfarë po bënte. I pushtuar nga inati dhe dyshimi, babai vendosi ta ndiqte fshehurazi për të zbuluar të vërtetën. Nga një vend i fshehur ai e pa atë duke u dhënë ushqim fëmijëve të varfër që vraponin rreth saj. Pastaj, në një shpërthim të egër zemërimi, ai rrëmbeu sëpatën nga brezi dhe e hodhi mbi vajzën e tij dymbëdhjetëvjeçare. Sëpata e gjeti në këmbë dhe plaga ishte fatale. Në një kohë të shkurtër shpirti i saj i pastër u dorëzua paqësisht në duart e Zotit. Kështu, virgjëresha e vogël u bë martire për dashurinë e saj për të varfërit dhe për Krishtin. Frika dhe pendimi i ka vërshuar babait fatkeq dhe ai ka tentuar të heqë trupin e vajzës nga toka. Por tabernakulli i shenjtë ishte bërë i palëvizshëm si një shkëmb dhe asnjë masë njerëzore nuk mund ta lëvizte atë. I shkatërruar vrapoi te kryepeshkopi i Turnovës për të rrëfyer mëkatin e tij dhe për të treguar se çfarë kishte ndodhur në fushë. Kryepiskopi me klerin e tij nisi me qirinj dhe temjan, për të bartur reliktin e Dëshmorit në kishën metropolitane. Por edhe ata nuk mundën ta ngrinin trupin e shenjtë nga toka, me gjithë përpjekjet e të gjithëve. Atëherë Kryepiskopi e kuptoi se Shën nuk donte të qëndronte në vendlindjen e saj. Kështu ai filloi të përmendte manastire, kisha dhe katedrale të ndryshme në Bullgari, për të gjetur vendin ku ajo donte të pushonte. Asnjë nga këta Martiri nuk pranoi si vendin e saj të nderit. Vetëm kur u përmend manastiri Curtea de Arges në Rumani, tabernakulli u ndriçua dhe u ngrit lehtësisht. Më pas e vendosën me nderim brenda një altari, si një thesar i çmuar shpirtëror për besimtarët. Kryepiskopi i shkroi menjëherë sundimtarit rumun Radu të Zi dhe iu lut të pranonte lipsane të ndershme të Shënsit. Më pas, së bashku me klerin e tij, me litani dhe me brohoritje e çoi çadrën e shenjtë në brigjet e Danubit. Aty i priste sundimtari me priftërinë rumune, me murgj, me oborrtarë dhe me një turmë të panumërt besimtarësh. Me nderim dhe entuziazëm të madh e pritën Shën dhe e çuan në Manastirin Curtea de Arges. Që atëherë relikti i saj i shenjtë prehet në tokën rumune dhe shenjtëron besimtarët që vijnë tek ajo. Sot ruhet në një kuti të vogël argjendi, në kapelën e kambanores pas kishës së manastirit. Shumë njerëz marrin shërime në varrin e saj dhe ata që kërkojnë me besim ambasadat e saj marrin ndihmën hyjnore. Shërohen veçanërisht ata që vuajnë nga epilepsia dhe sëmundje të tjera të rënda të trupit dhe shpirtit. Çdo vit, më 7 dhjetor, bëhet një pelegrinazh i madh solemn në Manastir, me pelegrinët nga e gjithë Rumania. Për besimtarët e sëmurë këndohen litanitë me buzëkuq në oborr dhe lutjet. Shën Parthenomartir Filothei nderohet sot në Rumani, Bullgari dhe në mbarë botën orthodhokse.