Άγιος Μάξιμος, Μητροπολίτης Κιέβου

Ένας Έλληνας ιεράρχης βρέθηκε επικεφαλής της Εκκλησίας της Ρωσίας σε μια εποχή που οι Τάταροι ρήμαζαν τις πόλεις και έσπερναν τον τρόμο. Όταν το ίδιο το Κίεβο έμεινε σχεδόν ερειπωμένο από τις επιδρομές, ο νέος μητροπολίτης αναγκάστηκε να αναζητήσει άλλη έδρα, βαδίζοντας μέσα σε μια χώρα γονατισμένη. Ο άγιος Μάξιμος καταγόταν από την ελληνική Ανατολή και διαδέχθηκε τον μητροπολίτη Κίεβου Κύριλλο τον Τρίτο.

Έφτασε στη Ρωσία το έτος χίλια διακόσια ογδόντα τρία, σε χρόνια σκοτεινά και βασανισμένα από τον ζυγό των Τατάρων. Στην αρχή θέλησε να παραμείνει στο Κίεβο, την παλιά πνευματική πρωτεύουσα του ρωσικού λαού. Όμως η πόλη είχε ερημωθεί ολοκληρωτικά από τις διαρκείς επιδρομές και λεηλασίες των επιδρομέων.

Έτσι ο ιεράρχης αποσύρθηκε πρώτα στο Μπριάνσκ και έπειτα στο Σούζνταλ, αναζητώντας ασφαλέστερο τόπο για το ποίμνιο. Κατά την επίσκεψή του στη Βολυνία συνάντησε τον άγιο Πέτρο, ηγούμενο της μονής Ράτα, που αργότερα θα τον διαδεχόταν στον μητροπολιτικό θρόνο. Το έτος χίλια διακόσια ενενήντα πέντε καθαίρεσε τον Ιάκωβο από την επισκοπική έδρα του Βλαντίμιρ και τοποθέτησε στη θέση του τον Σίμωνα.

Εκείνα τα δύσκολα χρόνια ο θρόνος του Μεγάλου Πρίγκιπα μετακινούνταν συνεχώς από πόλη σε πόλη. Ο άγιος δίσταζε να φύγει προς τον βορρά, γιατί φοβόταν μήπως προσβάλει τους πρίγκιπες της νότιας Ρωσίας με μια τέτοια απόφαση. Στράφηκε λοιπόν με θερμή προσευχή προς τη Μητέρα του Θεού και ζήτησε φωτισμό από τα ουράνια.

Η Παναγία του φανέρωσε το Βλαντίμιρ ως τον τόπο όπου έπρεπε να εγκατασταθεί. Το έτος χίλια διακόσια ενενήντα εννέα ο μητροπολίτης Μάξιμος μετέφερε την έδρα του στην πόλη του Βλαντίμιρ. Τον επόμενο χρόνο χειροτόνησε τον άγιο Θεόκτιστο επίσκοπο της φημισμένης μονής και πόλης του Νόβγκοροντ.

Το έτος χίλια τριακόσια ένα βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη για να μετάσχει σε Πατριαρχική Σύνοδο της Μεγάλης Εκκλησίας. Εκεί, με την παρότρυνση του αγίου Θεογνώστου, επισκόπου Ζαράισκ, έθεσε ζητήματα που αφορούσαν τις ανάγκες της Ρωσικής Εκκλησίας. Επιστρέφοντας, κατάλαβε πως η υποδουλωμένη Ρωσία χρειαζόταν εσωτερική ενότητα για να σταθεί όρθια.

Παρακάλεσε λοιπόν τον πρίγκιπα Γιούρι Δανίλοβιτς της Μόσχας να συμφιλιωθεί με τον άγιο πρίγκιπα Μιχαήλ του Τβερ. Τον συμβούλεψε επίσης να μεταβεί στην Ορδή, ώστε να λάβει τον πριγκιπικό θρόνο με νόμιμο τρόπο. Το έτος χίλια τριακόσια τέσσερα ενθρόνισε τον άγιο Μιχαήλ του Τβερ στον μεγαλοπριγκιπικό θρόνο του Βλαντίμιρ.

Ο μητροπολίτης Μάξιμος έγινε ζωντανό παράδειγμα έντονης πνευματικής ζωής για τους κληρικούς και τους πιστούς της εποχής του. Φρόντιζε αδιάκοπα την πνευματική πρόοδο του πολυάριθμου ποιμνίου του και θέσπισε σαφείς κανόνες νηστείας. Όρισε νηστεία όχι μόνο για τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, αλλά και για τις περιόδους των Αγίων Αποστόλων, της Παναγίας και των Χριστουγέννων.

Καθόρισε επίσης πότε επιτρέπεται και πότε λύεται η νηστεία της Τετάρτης και της Παρασκευής μέσα στον λειτουργικό χρόνο. Με ιδιαίτερο ζήλο στήριζε τον νόμιμο εκκλησιαστικό γάμο και έγραφε προς τα παιδιά του τα εξής λόγια. Τους παρακαλούσε να παίρνουν σύζυγο μέσα από τη μία, αγία, καθολική και αποστολική Εκκλησία του Χριστού.

Ο άγιος εκοιμήθη την έκτη Δεκεμβρίου του έτους χίλια τριακόσια πέντε, σε βαθιά γεράματα. Το ιερό λείψανό του ενταφιάστηκε στον καθεδρικό ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Βλαντίμιρ. Πάνω από τον τάφο του στήθηκε επίχρυσο κάλυμμα και τοποθετήθηκε η περίφημη Μαξίμοβα εικόνα της Παναγίας.

Η εικόνα ζωγραφίστηκε το έτος χίλια διακόσια ενενήντα εννέα ύστερα από θαυμαστή οπτασία που είχε ο άγιος μητροπολίτης. – S1: "Ένας Έλληνας. τρόμο" — ~22 ✓

– S2: "Όταν το ίδιο. γονατισμένη" — ~24 ✓ – S3: "Ο άγιος Μάξιμος.

Τρίτο" — 15 ✓ – S4: "Έφτασε στη Ρωσία. Τατάρων" — 19 ✓

– S5: "Στην αρχή. λαού" — 15 ✓ – S6: "Όμως η πόλη.

επιδρομέων" — 15 ✓ – S7: "Έτσι ο ιεράρχης. ποίμνιο" — 19 ✓

– S8: "Κατά την επίσκεψή. θρόνο" — 22 ✓ – S9: "Το έτος.

Σίμωνα" — 22 ✓ – S10: "Εκείνα τα δύσκολα. πόλη" — 16 ✓

**File saved as:** `12_06_Άγιος_Μάξιμος_Μητροπολίτης_Κιέβου. %$ Άγιος Μάξιμος, Μητροπολίτης Κιέβου $% Όμως η πόλη είχε ερημωθεί ολοκληρωτικά από τις διαρκείς επιδρομές και τις λεηλασίες των επιδρομέων.

Στράφηκε λοιπόν με θερμή και αδιάλειπτη προσευχή προς τη Μητέρα του Θεού και ζήτησε φωτισμό από τα ουράνια. Η Παναγία του φανέρωσε το Βλαντίμιρ ως τον τόπο όπου έπρεπε στο εξής να εγκατασταθεί. Τον επόμενο χρόνο χειροτόνησε τον άγιο Θεόκτιστο ως επίσκοπο της φημισμένης πόλης του Νόβγκοροντ.

Επιστρέφοντας στη Ρωσία, κατάλαβε πως η υποδουλωμένη χώρα χρειαζόταν εσωτερική ενότητα για να σταθεί όρθια στα πόδια της. Φρόντιζε αδιάκοπα την πνευματική πρόοδο του πολυάριθμου ποιμνίου του και θέσπισε σαφείς και λεπτομερείς κανόνες νηστείας. Καθόρισε επίσης πότε επιτρέπεται και πότε λύεται η νηστεία της Τετάρτης και της Παρασκευής μέσα στον λειτουργικό χρόνο της Εκκλησίας.

Με ιδιαίτερο ζήλο στήριζε τον νόμιμο εκκλησιαστικό γάμο και απηύθυνε προς τα πνευματικά του παιδιά συγκινητικά λόγια. Τους παρακαλούσε με αγάπη να παίρνουν σύζυγο μέσα από τη μία, αγία, καθολική και αποστολική Εκκλησία του Χριστού. Τους θύμιζε πως η γυναίκα δίνεται από τον Θεό για τη σωτηρία του ανδρός και όχι για την απώλειά του.

Ο άγιος εκοιμήθη την έκτη Δεκεμβρίου του έτους χίλια τριακόσια πέντε, σε βαθιά πνευματικά γεράματα. Το ιερό λείψανό του ενταφιάστηκε στον καθεδρικό ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην πόλη του Βλαντίμιρ. Η ιερή εικόνα ζωγραφίστηκε το έτος χίλια διακόσια ενενήντα εννέα ύστερα από θαυμαστή οπτασία του αγίου μητροπολίτη.