Όσιος Κενδέας ο Θαυματουργός της Κύπρου

Ένας νεαρός δεκαοκτώ ετών άφησε την πατρίδα του και ανέβηκε στα Ιεροσόλυμα, για να φορέσει το μοναχικό σχήμα και να αφιερωθεί στον Χριστό. Στην έρημο του Ιορδάνου ζούσε μέσα σε σπήλαιο κρημνώδες, τρεφόμενος με τρυφερούς βλαστούς δέντρων, όπως κάποτε ο Τίμιος Πρόδρομος. Ο Όσιος Κενδέας ανήκει στη χορεία των Αλαμάνων Αγίων που πέρασαν από την Παλαιστίνη και ευλόγησαν το νησί της Κύπρου.

Από τα πρώτα του χρόνια στην έρημο, η αδιάλειπτη προσευχή και η αυστηρή νηστεία τον ανέδειξαν σε σκεύος της χάριτος. Ο Θεός τού χάρισε το χάρισμα να θεραπεύει αρρώστους και να διώχνει τα πονηρά πνεύματα από τους ανθρώπους. Στα μέρη εκείνα ασκήτευε και ο φημισμένος ασκητής Ανανίας, ο οποίος τον αναζήτησε για μια κρίσιμη υπόθεση.

Τον παρακάλεσε να ελευθερώσει τον γιο ενός τοπικού άρχοντα από τα δαιμόνια που τον βασάνιζαν. Ο Κενδέας στην αρχή δίστασε από ταπείνωση, στο τέλος όμως υπάκουσε και προσευχήθηκε με πίστη θερμή. Το παιδί απαλλάχθηκε αμέσως και η φήμη του Οσίου απλώθηκε ολόγυρα στις περιοχές της ερήμου.

Μετά από αυτό το θαύμα, πλήθος πιστών πίεσε τον Όσιο να δεχθεί τη χειροτονία και να εγκαταβιώσει σε κοινόβιο μοναστήρι. Υποχώρησε από υπακοή, όμως η ζωή του κοινοβίου με τις πολλές επισκέψεις δεν ταίριαζε στην ησυχαστική του φύση. Σε λίγο καιρό επέστρεψε ξανά στην αγαπημένη του έρημο, για να συνεχίσει τον σκληρό ασκητικό αγώνα.

Δεν έμεινε εκεί όμως για πολύ, καθώς εχθροί της πίστεως έδιωξαν βίαια τους ερημίτες από τους τόπους τους. Οι Όσιοι ξεκίνησαν μαζί ένα πολυτάραχο ταξίδι μέσα από κινδύνους και τρικυμίες, ώσπου έφθασαν στο λιμάνι της Πάφου. Το πλοίο τους συντρίφθηκε ολοσχερώς και τα κομμάτια του διασκορπίστηκαν μέσα στα αγριεμένα κύματα της θάλασσας.

Όλοι όμως οι ασκητές βγήκαν αβλαβείς στη στεριά, με σκέπη της θείας χάριτος. Διασκορπίστηκαν σε διάφορα μέρη της Κύπρου, ώστε ο καθένας να βρει τον τόπο που ταίριαζε καλύτερα στην κλήση του. Ο Κενδέας ανέβηκε σε έναν γκρεμό κοντά στον γιαλό της Πάφου και έστησε εκεί τη μικρή ταπεινή καλύβη του.

Άρχισε ξανά τη ζωή της ησυχίας με δάκρυα, αγρυπνία και αδιάκοπη μνήμη του Κυρίου. Ο διάβολος δεν τον άφησε ποτέ ήσυχο και τον πολεμούσε με πολλούς και ποικίλους τρόπους κάθε στιγμή. Μια νύχτα πήρε μορφή ανθρώπου και έπεσε στα πόδια του ζητώντας ευλογία, καθώς ο Όσιος έβγαινε από την καλύβη.

Ο Άγιος τρόμαξε από την αιφνίδια εμφάνιση και γκρεμίστηκε με το κεφάλι στον βυθό του απότομου βράχου. Με τη χάρη του Θεού όμως δεν έπαθε απολύτως τίποτε και επέστρεψε σώος στο μέρος της ασκήσεώς του. Άλλη φορά ο Σατανάς πήρε τη μορφή όμορφης γυναίκας, η οποία τον παρακαλούσε με δάκρυα να ευλογήσει το σπιτικό της.

Ο Όσιος συγκινήθηκε από τη φαινομενική συντριβή της και δέχθηκε από αγάπη να πάει μαζί της. Μόλις όμως μπήκε στο σπίτι, εκείνη πέταξε τα ενδύματά της σαν άλλη Πετεφρή, για να προσβάλει την αγνότητά του. Ο Άγιος ύψωσε αμέσως τα χέρια του στον ουρανό και σώθηκε με τη δύναμη της θερμής προσευχής.

Μια άλλη φορά πάλι, ο εχθρός τον παρέδωσε στα χέρια αιμοβόρου ληστή, ο οποίος τον βασάνιζε σκληρά. Του έπαιρνε τα ράσα, του έκαιγε την καλύβη και με κάθε τρόπο προσπαθούσε να τον τσακίσει ψυχικά και σωματικά. Η φήμη της αγιότητάς του απλώθηκε γρήγορα και έφερε καθημερινά πλήθος ανθρώπων στην ταπεινή του καλύβη.

Άλλοι ζητούσαν θεραπεία από βαριές αρρώστιες και άλλοι λαχταρούσαν να ακούσουν τα λόγια του γεμάτα ελπίδα και παρηγοριά. Κάποτε ο Όσιος πόθησε βαθιά να συναντήσει τον αγαπημένο του συνασκητή Ιωνά, που ασκήτευε στα μέρη της Αμμοχώστου. Ξεκίνησε λοιπόν το μακρύ ταξίδι, όμως σε κάθε χωριό οι κάτοικοι τον σταματούσαν φέρνοντας τους αρρώστους τους.

Από αίσθημα βαθιάς ταπεινοφροσύνης μπήκε σε ένα σπήλαιο που βρήκε στον δρόμο και ορκίστηκε να μην ξαναβγεί. Ταυτόχρονα όμως λυπόταν, γιατί ματαιώθηκε η συνάντηση με τον αγαπητό του φίλο και αδελφό. Τότε άγγελος Κυρίου σήκωσε τον Όσιο Ιωνά από το κελί του και τον μετέφερε με θαυμαστό τρόπο.

Έφερε τον Ιωνά μέσα σε μια στιγμή στο σπήλαιο του Κενδέα, ώστε να αλληλοασπαστούν και να συνομιλήσουν με συγκίνηση. Έπειτα από τη συνάντηση εκείνη ο άγγελος μετέφερε πάλι τον Ιωνά πίσω στο κελί του. Το παράδοξο γεγονός έβαλε τον Όσιο Κενδέα σε διάφορους λογισμούς και αμφιβολίες για την αλήθεια της εμπειρίας.

Αθέτησε λοιπόν τον όρκο που είχε δώσει και ξεκίνησε για να επιβεβαιώσει αν όντως συνάντησε τον φίλο του. Φοβόταν μήπως ήταν ένα όνειρο ή κάποια επιτήδεια απάτη του πονηρού διαβόλου. Πράγματι συνάντησε τον Ιωνά και διαπίστωσε πως όλα είχαν γίνει αληθινά με τη χάρη του Θεού.

Αφού ασπάστηκε με αγάπη τον συνασκητή του, επέστρεψε ειρηνικός στον τόπο της διαμονής του. Πλήθος θαυμάτων επιτέλεσε με τη χάρη του Κυρίου σε όλη τη διάρκεια της ασκητικής του ζωής. Θεράπευσε βαριά ασθενείς, φανέρωσε πηγές νερού σε άνυδρους τόπους και έφερε βροχή στη γη με την προσευχή του.

Έδιωξε επίσης πολλά πονηρά πνεύματα από ανθρώπους που υπέφεραν χρόνια από δαιμονική επήρεια. Ο Όσιος εκοιμήθη σε προχωρημένη ηλικία και παρέδωσε την αγία ψυχή του στον αγαπημένο του Χριστό. Το σπήλαιό του σώζεται μέχρι σήμερα κοντά στο χωριό Αυγόρου, όπου υπάρχει αφιερωμένη σε αυτόν γυναικεία μονή.

Στην πόλη της Πάφου ορθώνεται μεγαλοπρεπής ναός, όπου τιμάται ξεχωριστά ο Όσιος Κενδέας ο Θαυματουργός.