Η Σύλληψη του Τιμίου Προδρόμου

Ένας άγγελος έκλεισε το στόμα του ιερέα Ζαχαρία μέσα στα Άγια των Αγίων, την ώρα που πρόσφερε το θυμίαμα στον Κύριο. Η ηλικιωμένη και στείρα Ελισάβετ συνέλαβε υιό, έξι μήνες πριν ο αρχάγγελος Γαβριήλ ευαγγελιστεί στην Παναγία τη γέννηση του Χριστού. Όταν ο Μονογενής Υιός και Λόγος του Θεού ετοιμαζόταν να κατέβει από τα ύψη του ουρανού, για να σαρκωθεί αχράντως μέσα στην κοιλιά της αγίας Θεοτόκου, θέλησε να προαναγγείλει αυτό το θαύμα των θαυμάτων με ένα άλλο παρόμοιο θαύμα.

Ο Γαβριήλ στάλθηκε λοιπόν για να φανερώσει ότι ο Ιωάννης θα γινόταν σε όλα ο Πρόδρομος του Χριστού και ο πρώτος κήρυκας της ερχομένης χάριτος. Ο Ζαχαρίας υπηρετούσε ως αρχιερέας στον Ναό των Ιεροσολύμων και είχε εισέλθει πίσω από το καταπέτασμα, για να προσφέρει την καθιερωμένη θυσία του θυμιάματος. Εκεί είδε τον άγγελο να στέκεται στα δεξιά του θυσιαστηρίου και ταράχθηκε, καθώς η όψη του ουράνιου απεσταλμένου τον γέμισε ιερό δέος και τρόμο.

Ο Γαβριήλ καθησύχασε αμέσως τον γέροντα ιερέα με λόγια γεμάτα φως και θεϊκή υπόσχεση πραγματικής χαράς. Του είπε να μη φοβάται, διότι η δέηση του εισακούστηκε από τον Κύριο που γνωρίζει τις καρδιές. Η σύζυγος του Ελισάβετ θα γεννούσε υιό και θα έδιναν στο παιδί το όνομα Ιωάννης, που σημαίνει χάρη του Θεού.

Πολλοί άνθρωποι θα χαίρονταν για τη γέννηση αυτού του εκλεκτού παιδιού και θα δοξολογούσαν τον ουράνιο Πατέρα. Ο μέλλων Πρόδρομος θα γινόταν μέγας ενώπιον του Κυρίου και θα γέμιζε από Πνεύμα Άγιο μέσα στην κοιλιά της μητέρας του. Ο Ζαχαρίας όμως, βλέποντας τα γηρατειά του και τη στείρα γυναίκα του, δίστασε για μια στιγμή και ζήτησε σημείο βεβαιότητας.

Όταν θελήσει ο Θεός, υπερβαίνεται κάθε νόμος της φύσης και κάθε ανθρώπινη αδυναμία υποχωρεί. Ο αρχάγγελος του φανέρωσε τότε ότι ο ίδιος ήταν ο Γαβριήλ, που στέκεται μπροστά στον θρόνο του Παντοκράτορα Θεού. Επειδή δυσπίστησε στα ουράνια λόγια, θα έμενε άφωνος έως την ημέρα που θα γεννιόταν το θαυμαστό παιδί.

Η σιωπή δόθηκε ως πατρικό μάθημα, για να μάθει ο ιερέας να χρησιμοποιεί τη γλώσσα μόνο για τη δοξολογία του ζωντανού Θεού. Έξω από τον ναό ο λαός περίμενε με απορία τον Ζαχαρία να βγει και να δώσει την καθιερωμένη ευλογία της ημέρας. Όταν εκείνος εμφανίστηκε αμίλητος και κουνούσε μόνο τα χέρια του, οι παρόντες κατάλαβαν ότι είχε δει κάποια θεϊκή οπτασία μέσα στο ιερό.

Επέστρεψε στο σπίτι του βουβός, κρατώντας μέσα του ολόκληρο το μυστήριο της επαγγελίας, που του είχε φανερώσει ο ουράνιος απεσταλμένος. Σύντομα η Ελισάβετ συνέλαβε στα γηρατειά της και η ντροπή της στειρότητας έφυγε από πάνω της οριστικά. Μετά από εννέα μήνες γέννησε τον υιό και την όγδοη ημέρα ήρθαν οι συγγενείς για την περιτομή του βρέφους.

Ήθελαν να δώσουν στο νεογέννητο το όνομα του πατέρα, αλλά η μητέρα επέμενε να ονομαστεί Ιωάννης, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Ο Ζαχαρίας έγραψε επάνω σε μικρή πινακίδα το όνομα Ιωάννης και αμέσως λύθηκε η γλώσσα του και δοξολόγησε φανερά τον Κύριο. %$ Η Σύλληψη του Τιμίου Προδρόμου $%

Όταν ο Μονογενής Υιός και Λόγος του Θεού ετοιμαζόταν να κατέβει από τα ύψη του ουρανού, για να σαρκωθεί αχράντως μέσα στην κοιλιά της αγίας Θεοτόκου, θέλησε να προαναγγείλει το θαύμα των θαυμάτων με ένα άλλο παρόμοιο σημείο. Ο Γαβριήλ στάλθηκε λοιπόν για να φανερώσει ότι ο Ιωάννης θα γινόταν σε όλα ο Πρόδρομος του Χριστού και ο πρώτος κήρυκας της χάριτος. Ο Ζαχαρίας υπηρετούσε ως ιερέας στον Ναό των Ιεροσολύμων και είχε εισέλθει πίσω από το καταπέτασμα, για να προσφέρει τη θυσία του θυμιάματος στον Θεό.

Εκεί είδε τον ουράνιο απεσταλμένο να στέκεται στα δεξιά του θυσιαστηρίου και ταράχθηκε, καθώς η όψη του τον γέμισε με ιερό δέος και τρόμο. Ο αρχάγγελος τον καθησύχασε με λόγια γεμάτα φως και του ανήγγειλε τη γέννηση εκλεκτού παιδιού. Του είπε να μη φοβάται, διότι η δέηση του εισακούστηκε από τον Κύριο που γνωρίζει τις καρδιές των ανθρώπων.

Πολλοί άνθρωποι θα χαίρονταν για τη γέννηση αυτού του παιδιού, διότι θα γινόταν μέγας ενώπιον του Κυρίου. Από την κοιλιά ακόμη της μητέρας του θα γέμιζε με Πνεύμα Άγιο και θα ετοίμαζε τον δρόμο του Μεσσία. Ο Ζαχαρίας όμως, βλέποντας τα γηρατειά του και τη στείρα γυναίκα του, δίστασε για μια στιγμή και ζήτησε ένα σημείο βεβαιότητας.

Όταν θελήσει ο Θεός, υπερβαίνεται κάθε νόμος της φύσης και κάθε ανθρώπινη αδυναμία υποχωρεί μπροστά στο θέλημα του. Ο Γαβριήλ του φανέρωσε ότι στέκεται ο ίδιος μπροστά στον θρόνο του Παντοκράτορα και επειδή δυσπίστησε, θα έμενε άφωνος έως τη γέννηση του παιδιού. Έξω ο λαός περίμενε με απορία τον ιερέα να βγει, ώστε να δώσει την καθιερωμένη ευλογία.

Όταν εκείνος εμφανίστηκε αμίλητος, οι παρόντες κατάλαβαν ότι είδε θεϊκή οπτασία μέσα στο ιερό. Η Ελισάβετ συνέλαβε σύντομα και η ντροπή της στειρότητας έφυγε από πάνω της οριστικά για πάντα.