Η Κατάθεση της Τιμίας Ζώνης της Θεοτόκου

Η αυτοκράτειρα Ζωή, σύζυγος του Λέοντος του Σοφού, βασανιζόταν από ακάθαρτο πνεύμα και βρήκε θεραπεία μόνο όταν ο πατριάρχης άπλωσε επάνω της την Τιμία Ζώνη της Παναγίας. Το ίδιο ιερό κειμήλιο, αιώνες αργότερα, ταξίδεψε μέσα από μάχες, ποτάμια και βασιλικές προσφορές μέχρι να βρει την οριστική του κατοικία στο Άγιον Όρος. Σύμφωνα με την αρχαία εκκλησιαστική παράδοση, την ώρα που η Παναγία ετοιμαζόταν να φύγει από τον κόσμο, χάρισε τα δύο της ενδύματα σε δύο φτωχές και ευσεβείς γυναίκες που την υπηρετούσαν με αφοσίωση.

Εκείνες φύλαξαν τα ιερά κειμήλια με μεγάλη ευλάβεια και τα παρέδωσαν από γενιά σε γενιά μέσα στους πιστούς της Ιερουσαλήμ. Πολύ αργότερα ο Γάλβιος και ο Κάνδιδος τα παρέλαβαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Λέοντος του Πρώτου και τα μετέφεραν στην πρωτεύουσα. Η ίδια η Τιμία Ζώνη, που για λόγους άγνωστους είχε βρεθεί στην επισκοπή Ζήλων κοντά στην Αμάσεια του Ελενοπόντου, μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη στα χρόνια του Ιουστινιανού.

Στη συνέχεια κατατέθηκε με τιμές στον ναό της Χαλκοπρατείας, που βρισκόταν κοντά στην μεγάλη εκκλησία της Αγίας Σοφίας. Εκείνη την ημέρα η Εκκλησία γιόρταζε τα εγκαίνια του ναού και ταυτόχρονα τα δύο πολύτιμα κειμήλια που φυλάσσονταν εκεί, την αγία Ζώνη και τα σπάργανα του Χριστού. Πολλά χρόνια αργότερα, γύρω στα οκτακόσια ογδόντα οκτώ, η αυτοκράτειρα Ζωή αρρώστησε βαριά από ένα κακό πνεύμα που την ταλαιπωρούσε σκληρά.

Μέσα από θεϊκή αποκάλυψη της φανερώθηκε ότι θα γινόταν καλά, εάν τοποθετούσαν επάνω της την Τιμία Ζώνη της Παναγίας. Ο αυτοκράτορας Λέων παρακάλεσε αμέσως τον πατριάρχη να ανοίξει την χρυσή θήκη με το πολυτίμητο κειμήλιο. Όταν έσπασαν την σφραγίδα και άνοιξαν τη λειψανοθήκη, βρήκαν την Ζώνη ακέραιη και ακτινοβολούσα, χωρίς το παραμικρό σημάδι φθοράς από τον χρόνο.

Μέσα υπήρχε επίσης ένα έγγραφο που σημείωνε τη χρονολογία της μεταφοράς του κειμηλίου στην Κωνσταντινούπολη. Η Ζωή ασπάστηκε με βαθιά κατάνυξη το ιερό αντικείμενο και ο πατριάρχης το άπλωσε πάνω της με προσοχή. Αμέσως η αυτοκράτειρα ελευθερώθηκε από το δαιμόνιο και θεραπεύτηκε τελείως από την οδυνηρή αρρώστια της.

Με ευγνωμοσύνη στόλισε αργότερα την Τιμία Ζώνη με χρυσές κλωστές. Η περιπέτεια όμως του ιερού κειμηλίου δεν τελείωσε εκεί, καθώς η ιστορία του πέρασε μέσα από πολέμους και αλλεπάλληλες μετακινήσεις. Ο άγιος Κωνσταντίνος είχε κατασκευάσει έναν χρυσό σταυρό για να τον συνοδεύει στις εκστρατείες, με τεμάχιο Τιμίου Ξύλου και λείψανα μαρτύρων.

Μέσα σε αυτόν τον ιερό σταυρό είχε τοποθετηθεί και ένα κομμάτι από την Τιμία Ζώνη της Θεοτόκου. Όλοι οι βυζαντινοί αυτοκράτορες έπαιρναν τον σταυρό στις εκστρατείες, και το ίδιο έκανε ο Ισαάκιος ο Δεύτερος Άγγελος εναντίον του Βούλγαρου ηγεμόνα Ασάν. Όταν ο αυτοκράτορας ηττήθηκε, μέσα στον πανικό ένας ιερέας πέταξε τον σταυρό στο ποτάμι για να μην τον βεβηλώσουν οι εχθροί.

Μετά από λίγες ημέρες οι Βούλγαροι τον ανακάλυψαν και έτσι το πολύτιμο κειμήλιο πέρασε στα χέρια του Ασάν. Οι Βούλγαροι ηγεμόνες, μιμούμενοι τους Βυζαντινούς, έπαιρναν πια τον σταυρό μαζί τους σε κάθε εκστρατεία. Σε μία μάχη όμως εναντίον των Σέρβων ο βουλγαρικός στρατός ηττήθηκε από τον ηγεμόνα Λάζαρο.

Ο άγιος Λάζαρος αργότερα δώρισε τον χρυσό σταυρό και την Τιμία Ζώνη στην ιερά μονή Βατοπαιδίου. Στην αθωνική μονή του Βατοπαιδίου φυλάσσεται μέχρι σήμερα το ιερό κειμήλιο και επιτελεί πολλά και μεγάλα θαύματα στους πιστούς. Οι πατέρες της μονής διασώζουν επίσης μία παράδοση σχετικά με τον τρόπο της άφιξης της Τιμίας Ζώνης στο Άγιον Όρος.

Σύμφωνα με αυτήν, η Ζώνη αφιερώθηκε στη μονή από τον αυτοκράτορα Ιωάννη τον Έκτο Καντακουζηνό, ο οποίος παραιτήθηκε αργότερα από το αξίωμά του. Εκείνος έγινε μοναχός με το όνομα Ιωάσαφ και πέρασε τις υπόλοιπες ημέρες του ως ταπεινός ασκητής στο Βατοπαίδι. Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους τα διάφορα τεμάχια της Τιμίας Ζώνης διασκορπίστηκαν στη Δύση.

Ένα μέρος όμως διασώθηκε και έφτασε τελικά στην αγιορείτικη μονή ως πολύτιμη ευλογία της Παναγίας προς τους πιστούς. Τα θαύματα που πραγματοποιεί η Τιμία Ζώνη είναι αμέτρητα, και ιδιαίτερα βοηθά τις στείρες γυναίκες να αποκτήσουν παιδί. Όσες την παρακαλούν με πίστη και ευλάβεια, παίρνουν ένα μικρό κομμάτι κορδέλας ευλογημένο επάνω στην λειψανοθήκη.

Με αυτό το ταπεινό ευλογημένο σύμβολο πολλές μητέρες κράτησαν στην αγκαλιά τους το πολυπόθητο παιδί τους.