Η Πηνελόπη που έγινε Ειρήνη

Ένα περιστέρι, ένας αετός και ένας κόρακας μπήκαν ένα πρωί στον πύργο της μικρής Πηνελόπης κι άφησαν πάνω στο τραπέζι κλαδί ελιάς, στεφάνι λουλουδιών κι ένα φίδι. Λίγο αργότερα, η ίδια κοπέλα έσπαζε με τα χέρια της τα χρυσά είδωλα του βασιλιά πατέρα της και άλλαζε όνομα, παίρνοντας από τον άγγελο το όνομα Ειρήνη. Καταγόταν από την πόλη Μαγεδών της Περσίας και ήταν μοναχοπαίδι του ηγεμόνα Λικινίου και της Λικινίας.

Από τα έξι της χρόνια ο πατέρας την έκλεισε σε έναν περίτεχνο πύργο, μακριά από τον κόσμο, για να μην ακούσει τίποτε για τον Χριστό. Μαζί της έβαλε δεκατρείς νεαρές συντρόφισσες και την τίμια γερόντισσα Καρία, ενώ τη μόρφωσή της ανέθεσε στον σοφό γέροντα Απελιανό. Εκείνος ήταν κρυφός χριστιανός και μέσα στα μαθήματα μιλούσε στην κόρη για τον αληθινό Θεό.

Όταν πλησίαζε η ώρα του γάμου της, ζήτησε από τους γονείς της επτά ημέρες σκέψης. Ο γέροντας Απελιανός ερμήνευσε το όραμα των τριών πουλιών ως προαναγγελία της βάπτισης, της δόξας και των διωγμών της κόρης για τον ουράνιο Νυμφίο της. Τη νύχτα ένας άγγελος της φανερώθηκε και της είπε πως δεν θα ονομάζεται πια Πηνελόπη αλλά Ειρήνη, γιατί θα γίνει καταφύγιο πολλών ψυχών.

Ο πρεσβύτερος Τιμόθεος, μαθητής του Παύλου, ανέβηκε στον πύργο και βάπτισε την κόρη, την παιδαγωγό της και όλες τις συντρόφισσές της. Με ζήλο η νέα χριστιανή πέταξε από τα παράθυρα τα χρυσά είδωλα του πατέρα της, λέγοντας πως αν είναι θεοί ας σώσουν τον εαυτό τους. Όταν ο Λικίνιος έμαθε την άρνηση της κόρης του στον γάμο και τη συντριβή των ειδώλων, οργίστηκε φοβερά και διέταξε να τη ρίξουν κάτω από τα πόδια αγρίων αλόγων.

Τα ζώα όμως έμειναν ακίνητα, ενώ ένα από αυτά όρμησε στον ίδιο τον βασιλιά και τον σκότωσε μπροστά σε όλους. Η Αγία γονάτισε, προσευχήθηκε με θερμή πίστη και ο νεκρός πατέρας της σηκώθηκε υγιής, με το χέρι του αποκαταστημένο. Τότε ο Λικίνιος, η Λικινία και περίπου τρεις χιλιάδες άνθρωποι ζήτησαν το άγιο βάπτισμα και ομολόγησαν τον Χριστό.

Ο μετανοημένος πατέρας παράτησε την εξουσία και αποσύρθηκε με τη γυναίκα του στον πύργο που είχε χτίσει για την κόρη του, ζώντας τα υπόλοιπα χρόνια με προσευχή και δάκρυα. Η Ειρήνη έμεινε στην πόλη, στο σπίτι του δασκάλου της Απελιανού, και κήρυττε τον Χριστό με παρρησία. Ο νέος ηγεμόνας Σεδεκίας θέλησε να τη σταματήσει και διέταξε να ριχτεί σε λάκκο γεμάτο φίδια.

Η Αγία έμεινε δέκα ολόκληρες ημέρες ανάμεσα στα ερπετά αβλαβής, καθώς άγγελος Κυρίου την προστάτευε και τη διέθρεφε. Έπειτα οι δήμιοι προσπάθησαν να την πριονίσουν, μα τα πριόνια έσπασαν θαυματουργικά μέσα στα χέρια τους. Όταν τελικά κατάφεραν να τραυματίσουν το σώμα της, ξέσπασε αστραπή, βροντή και χαλάζι που σκότωσε πολλούς απίστους.

Ο άγγελος σήκωσε τότε τον βαρύ λίθο από το στήθος της και την έκανε τελείως καλά. Οκτώ χιλιάδες ψυχές προσήλθαν στην πίστη του Χριστού βλέποντας αυτό το θαύμα. Έπειτα τη δέσανε σε μυλόπετρα, αλλά το νερό σταμάτησε σαν πέτρα και η Αγία έμεινε πάλι ανέγγιχτη από τη βία των βασανιστών.

Ο λαός εξεγέρθηκε εναντίον του Σεδεκία, τον λιθοβόλησε και τον έδιωξε από την πόλη, όπου σύντομα πέθανε από ντροπή και θλίψη. Ο γιος του, ο Σαβάχ, μάζεψε εκατό χιλιάδες στρατιώτες και βάδισε εναντίον της Μαγεδών για να εκδικηθεί τον πατέρα του. Η Ειρήνη προσευχήθηκε και ολόκληρος ο στρατός τυφλώθηκε, ενώ έπειτα από νέα προσευχή της οι άντρες ξαναβρήκαν το φως τους.

Επειδή όμως ο ηγεμόνας έμεινε αμετανόητος, άγγελος Κυρίου τον θανάτωσε επιτόπου. Η Αγία τότε προχώρησε στην Καλλίπολη, όπου βασίλευε ο Νουμεριανός, συγγενής των προηγούμενων διωκτών της. Ο τύραννος διέταξε να ανάψουν τρία χάλκινα βόδια και να την κλείσουν διαδοχικά μέσα σε καθένα.

Το τρίτο βόδι, ενώ ήταν άψυχη κατασκευή, κινήθηκε μόνο του, διέτρεξε μεγάλη απόσταση και έσπασε στα δύο, αφήνοντας τη Μάρτυρα να βγει εντελώς αβλαβής. Εκατό χιλιάδες ψυχές πίστεψαν τότε στον Χριστό, ενώ ο ασεβής Νουμεριανός χτυπήθηκε από άγγελο και πέθανε. Πριν εκπνεύσει διέταξε τον έπαρχο Βαβδώνα να συνεχίσει τα βασανιστήρια, μα η Αγία ξανά διασώθηκε και ο ίδιος ο έπαρχος βαπτίστηκε χριστιανός με πλήθος λαού.

Έπειτα από πενήντα ημέρες η Αγία προχώρησε στην πόλη Κωνσταντίνα και στη συνέχεια στη Μεσημβρία της Θράκης, όπου ο ηγεμόνας Σαβώριος την αποκεφάλισε και την έθαψε έξω από τα τείχη. Όμως ο Κύριος έστειλε άγγελο, την ανέστησε από τον τάφο και την έστειλε ξανά στην πόλη με κλαδί ελιάς στο χέρι, για να ντροπιαστούν οι ασεβείς. Όλος ο λαός φώναζε πως δεν υπάρχει άλλος Θεός εκτός από τον Θεό της Ειρήνης, και ο ηγεμόνας έπεσε στα πόδια της ζητώντας το βάπτισμα.

Έμεινε εκεί εβδομήντα ημέρες διδάσκοντας, και ο πρεσβύτερος Τιμόθεος βάπτισε χιλιάδες κατοίκους. Έπειτα γύρισε στην πατρίδα της, θρήνησε τον κοιμηθέντα πατέρα της και μεταφέρθηκε με νεφέλη στην Έφεσο, όπου κήρυξε ως αληθινή ισαπόστολος. Όταν πλησίασε το τέλος της, πήρε μαζί της τον γέροντα Απελιανό και έξι ευλαβείς άντρες κι έφτασε σε μια καινούργια λάρνακα σκαμμένη στον βράχο.

Μπήκε μέσα και ζήτησε να τοποθετήσουν από πάνω βαριά πέτρα και να μην την ανοίξουν πριν περάσουν τέσσερις ημέρες. Όταν έπειτα από δύο μόνο ημέρες ο Απελιανός γύρισε στον τάφο, βρήκε την πέτρα σηκωμένη και τη λάρνακα τελείως άδεια.