Ikona e mrekullueshme e Hyjlindès të Svenës

Një princ i verbër rifitoi dritën e tij përpara një imazhi të gjetur të varur në mënyrë të pashpjegueshme në degët e një lisi. Kjo ikonë e shenjtë e Hyjlindëses u punua me duart e tij nga Oshënar Alypios, ikonografi i madh i Shpellave të Kievit. Në shfaqje Hyjlindëse paraqitet e ulur madhështore në një fron, duke mbajtur në krahë Foshnjën hyjnore Jisu Krishtin. Në të djathtë të fronit qëndron Oshënar Theodosios dhe në të majtë Oshënar Antonios, dy themeluesit e mëdhenj të jetës monastike në shpellat e Kievit. Ikona qëndroi për shumë vite në Lavrën e famshme të Shpellave, ku u nderua dhe u lavdërua me shumë shenja të admirueshme të hirit hyjnor. Kur kaluan një mijë e dyqind e tetëdhjetë e tetë vjet nga lindja e Zotit, ikona u transferua në manastirin e shenjtë të Svena, afër qytetit të Bryansk. Ky manastir iu kushtua Fjetjes së Zojës së Bekuar dhe do të bëhej një vend i ri pelegrinazhi. Kështu, ikona e bekuar vazhdoi rrugën e saj, duke transferuar hirin e saj tek besimtarët e rinj dhe në vendet e reja të adhurimit dhe devotshmërisë orthodhokse të popullit rus. Në të njëjtën kohë, Princi Romanos i Chernigov humbi papritmas shikimin ndërsa ishte në qytetin e Bryansk. Ai kishte dëgjuar për mrekullitë e shumta që ishin bërë nëpërmjet ikonës së shenjtë që kishte krijuar Oshënar Alypios. Me besim dhe shpresë të thellë, princi dërgoi menjëherë një të dërguar në manastir, duke kërkuar që t'i sillnin imazhin. Më pas një prift filloi me ikonën e shenjtë, duke ndjekur rrjedhën e lumit Desna deri në vendin ku priste princi. Pas disa orësh udhëtim, anija ndaloi në bregun e djathtë të lumit Svenas, për të pushuar shoqëruesit. Të nesërmen në mëngjes, priftërinjtë kaluan me varkë në bregun përballë, për të nderuar ikonën dhe për të vazhduar marshimin. Por për habinë e tyre të madhe, imazhi nuk ishte më aty ku e kishin lënë një natë më parë. Ata ngritën sytë dhe e panë atë për mrekulli të ulur lart, mes degëve të një lisi të madh, në shpatin përballë kodrës. Lajmi tronditës mbërriti menjëherë tek princi Romanos, i cili kërkoi ta çonin në këmbë në atë vend. Princi i verbër u gjunjëzua para imazhit të shenjtë dhe u lut me lot të zjarrtë për të rifituar shikimin e tij të çmuar. Priftërinjtë që e shoqëronin u lutën aty, në kodër, gjatë gjithë natës te Zoja e Bekuar. Kur mbaroi shërbimi i shenjtë, princi ndjeu se drita iu kthye syve dhe pa qartë njerëzit përreth tij. I tronditur nga kjo mrekulli e madhe, ai premtoi me një betim se do të ngrinte atje një tempull prej druri për nder të Fjetjes së Virgjëreshës. Pema e shenjtë mbi të cilën ishte mbështetur ikona u pre me nderim nga besimtarët. Nga druri i saj ata përgatitën dërrasa, të cilat më vonë u përdorën për të pikturuar ikona të tjera të shenjta të Virgjëreshës. Pikërisht atëherë u vendos përkujtimi vjetor i ikonës së mrekullueshme të Svenës, në ditën e tretë të majit. Kujtimi i saj i shenjtë përkujtohet edhe më shtatëmbëdhjetë gusht, ditën kur agiografi Oshënar Alypios i Shpellave ra në gjumë. Ikona është përlëvduar ndër shekuj me shumë kura të të verbërve dhe të pushtuarve nga demonët, ndërsa nga besimtarët konsiderohet si një mbrojtëse e fuqishme kundër çdo armiku të dukshëm dhe të padukshëm.