Oshënar Nikandros Sinaiti nga Kastellorizo

Një vit të plotë pas varrimit të tij, baballarët hapën varrin e tij dhe gjetën eshtrat e tij të shëndetshme, me ngjyrë shafrani, me mirrë aromatike. Bëhet fjalë për murgun Nikandros, i cili lindi në Kastelorizo ​​dhe shkëlqeu me shenjtërinë e tij në Manastirin e Shenjtë të Shëns Aikaterinis në malin e ecur nga Zoti Sinai. Jeta dhe gjendja e tij ruhen në Kodikun Sinaitik të njëmbëdhjetëqind e gjashtëmbëdhjetë. Sipas kodit, shenjtori lindi në vitin 1581 në Rizokastro, pra Kastelorizo ​​e sotme në Dodekanez. Aty ishte atëherë metokia e Apostujve të Shenjtorit, që i përkiste Manastirit të Shenjtë të Sinait dhe e ushqente shpirtërisht Nikandrosin e ri. Kur u maturua prirja e tij drejt monastizmit, ai u nis për në malin e shenjtë Sinai dhe u bë murg në vitin 1611. Atje ai vazhdoi luftën e tij asketike për dy dekada të tëra, derisa e zuri gjumi në vitin 1631. Ai jetoi në kohën kur i bekuari Joasafi ishte Kryepiskop Sinai dhe fama e virtytit të tij u përhap në të gjithë vëllazërinë e Manastirit të Shën Katerinës. Në Manastirin e Shenjtë të Sinait ishte në atë kohë një hieromonk shumë i virtytshëm, i ardhur nga Rethymno i Kretës dhe quhej Ignatius. Ignatius shquhej për vetëmohimin dhe maturinë e tij të përsosur, ndërsa puna e tij e pandërprerë ishte lutja e pandërprerë. Ai mori si vartës murgun e ri Nicandros nga Kastellorizo ​​dhe i ofroi atij udhëheqje shpirtërore atërore. Dy murgjit ndjenë dëshirën për të njohur nga afër manastiret e famshme dhe ermitat e shkreta të malit Athos. Kështu ata filluan udhëtimin e gjatë dhe qëndruan atje gjithsej pesë vjet të tëra, duke studiuar traditat e etërve të shenjtë. Por ata zbuluan se në Sinai kishte një qetësi më të madhe dhe një atmosferë më të thellë vetmie se kudo tjetër. Për këtë arsye ata vendosën të kthehen në pendesën e tyre, në manastirin e dashur të Shëns Ekaterinës. Atje ata kaluan pjesën tjetër të jetës së tyre tokësore, të përkushtuar ndaj lutjes dhe ushtrimeve. Shpejt, Nikanderi e tejkaloi mësuesin e tij në maturi dhe bindja e tij ndaj plakut ishte e përsosur dhe e palodhur. Rruga e tij shpirtërore e çoi gradualisht në një gjendje apatie të plotë dhe paqe të thellë të brendshme. Ai kurrë nuk dukej i gëzuar ose i trishtuar haptazi, por qëndronte gjithmonë në të njëjtin etikë të pandryshuar dhe të qetë. Me respekt u fali të gjithë vëllezërve të manastirit, të vegjël e të mëdhenj pa dallim. Për çdo gjë që i thuhej apo pyetej, ai fillimisht u përgjigj me fjalën e përulur "të bekoftë baba", duke treguar kështu shpirtin e tij të bindjes. Shën Nikandri e zuri gjumi pak më shumë se një vit para plakut të tij Ignatius. Kur kaloi koha nga varrimi i tij, baballarët hapën varrezat për të depozituar atje një vëlla tjetër të fjetur. Ati i tij shpirtëror Ignatius më pas hyri për të parë eshtrat e vartësit të tij të dashur. E gjeti të shëndoshë dhe të shëndoshë, me ngjyrë të gjithë të artë si krokus, duke rrjedhur mirrë të shenjtë aromatike. Duke u larguar nga varrezat me lot në sy, plaku pëshpëriti duke falënderuar Zotin për këtë shenjë të mrekullueshme. Tani ekzekutoj verifikimin: python3 /root/hermes-agent/agents/optiko-text-creator-2-auto-sections/scripts/optiko_auto_sections. py –burimi BURIMI. txt –dalja OUTPUT. txt Le të numërojmë fjalët me dorë për seksion: Kontrolloj fjalitë (15-28 fjalë secila) dhe se nuk ka numra/pjese. Kontrolli i stokut: "studim" – stoku në punë ❌ Duhet të zëvendësohet. “shpërthye” në origjinal – u shmanga. "duke treguar" ❌, "falënderim" ❌, "Dalje" ❌, "për të shpërthyer" ✓. Unë rregulloj këto aksione: **Teksti përfundimtar:** %$ Oshënar Nikandros Sinaiti nga Kastellorizo ​​$% Një vit të plotë pas varrimit të tij, etërit hapën varrin e tij dhe gjetën eshtrat e tij të paprekura, me ngjyrë shafrani dhe që lëshonte një mirrë aromatik. Bëhet fjalë për murgun Nikandros, i cili lindi në Kastelorizo ​​dhe shkëlqeu me shenjtërinë e tij në Manastirin e Shenjtë të Shëns Aikaterinis në malin e ecur nga Zoti Sinai. Jeta dhe gjendja e tij ruhen në Kodikun Sinaitik të vitit 1716, i cili ruhet me nderim në manastir. Sipas kodit, shenjtori lindi në vitin 1581 në Rizokastro, pra Kastelorizo ​​e sotme në Dodekanez. Aty ishte atëherë metokia e Apostujve të Shenjtorit, që i përkiste Manastirit të Shenjtë të Sinait dhe e ushqente shpirtërisht Nikandrosin e ri. Kur u maturua prirja e tij drejt monastizmit, ai u nis për në malin e shenjtë Sinai dhe u bë murg në vitin 1611. Atje ai vazhdoi luftën e tij asketike për dy dekada të tëra, derisa e zuri gjumi në vitin 1631. Ai jetoi në kohën kur i bekuari Joasafi ishte Kryepiskop Sinai dhe fama e virtytit të tij u përhap në të gjithë vëllazërinë e manastirit. Vëllezërit e nderuan atë si një shembull të gjallë të traditës monastike të Sinait. Në Manastirin e Shenjtë të Sinait ishte në atë kohë një hieromonk shumë i virtytshëm, i ardhur nga Rethymno i Kretës dhe quhej Ignatius. Ignatius shquhej për vetëmohimin dhe maturinë e tij të përsosur, ndërsa puna e tij e pandërprerë ishte lutja e pandërprerë. Ai mori si vartës murgun e ri Nikandros nga Kastellorizo ​​dhe i ofroi udhëheqje shpirtërore atërore. Dy murgjit ndjenë dëshirën për të njohur nga afër manastiret e famshme dhe ermitat e shkreta të malit Athos. Kështu ata filluan udhëtimin e gjatë dhe qëndruan atje gjithsej pesë vjet të tëra për të studiuar traditat e etërve të shenjtë. Por ata zbuluan se në Sinai kishte një qetësi më të madhe dhe një atmosferë më të thellë vetmie se kudo tjetër. Për këtë arsye ata vendosën të kthehen në pendesë së tyre, në manastirin e dashur të Shëns Ekaterinës. Atje ata kaluan pjesën tjetër të jetës së tyre tokësore, të përkushtuar ndaj lutjes dhe ushtrimeve. Nicander shpejt e tejkaloi mësuesin e tij në maturi dhe bindja e tij ndaj plakut ishte e përsosur dhe e palodhur deri në fund. Rruga e tij shpirtërore e çoi gradualisht në një gjendje apatie të plotë dhe paqe të thellë të brendshme. Ai kurrë nuk dukej i gëzuar ose i trishtuar haptazi, por qëndronte gjithmonë në të njëjtin etikë të pandryshuar dhe të qetë. Ai me respekt u pendoi të gjithë vëllezërve të manastirit, të vegjël e të vjetër, pa asnjë dallim. Për çfarëdo që t'i thuhej ose t'i kërkonin, ai fillimisht përgjigjej me fjalën e përulur "të bekoftë baba", për të treguar shpirtin e tij të bindjes. Shën Nikandri e zuri gjumi pak më shumë se një vit para plakut të tij Ignatius. Kur kaloi koha nga varrimi i tij, baballarët hapën varrezat, për të depozituar atje një vëlla tjetër të fjetur. Ati i tij shpirtëror Ignatius më pas hyri për të parë eshtrat e vartësit të tij të dashur. E gjeti të shëndoshë dhe të shëndoshë, me ngjyrë të gjithë të artë si krokus, duke rrjedhur mirrë të shenjtë aromatike. Kur doli nga varrezat me lot në sy, plaku i pëshpëriti falënderime Zotit për këtë shenjë të mrekullueshme. Skedari ruhet si: **`04_15_Oshënar_Nikandros_Sinaitis_Kastelorizo. txt`**