Άγιος Ρουφίνος ο Διάκονος και η συνοδεία του

Διακόσιοι στρατιώτες παράτησαν τα όπλα τους και πίστεψαν στον Χριστό, μόλις είδαν τα θαύματα δύο ταπεινών μαρτύρων στη Σινώπη του Πόντου. Ένας διάκονος και μια ευγενική γυναίκα στάθηκαν αφορμή ώστε ένα ολόκληρο στρατιωτικό σώμα να βαδίσει μαζί στον τόπο της εκτέλεσης. Η ιστορία αυτή ξετυλίγεται σε μια εποχή σκληρής δοκιμασίας για την Εκκλησία, όταν οι αυτοκράτορες της Ρώμης σήκωναν το σπαθί ενάντια στους χριστιανούς.

Όταν ο Διοκλητιανός και ο Μαξιμιανός παραιτήθηκαν από την εξουσία, ο Μαξιμίνος Δαΐας ανέλαβε τις ανατολικές επαρχίες και την Αίγυπτο ως καίσαρας. Συνέχισε με την ίδια αγριότητα τους διωγμούς που είχε ξεκινήσει ο Διοκλητιανός, χωρίς κανέναν ενδοιασμό απέναντι στους πιστούς. Λίγο αργότερα εξέδωσε διάταγμα που υποχρέωνε κάθε άνδρα, κάθε γυναίκα και κάθε παιδί να θυσιάζει στα ειδωλολατρικά είδωλα.

Ακόμη και τα βρέφη αναγκάζονταν να γευτούν τις σάρκες των ζώων που σφάζονταν στους βωμούς. Το αίμα των θυσιών το ράντιζαν πάνω σε όλα τα προϊόντα που πωλούνταν στις αγορές, ώστε κανείς χριστιανός να μην μπορεί να αγοράσει τίποτε χωρίς μολυσμό. Η πίεση ήταν ασφυκτική και η ομολογία της πίστης γινόταν καθημερινός κίνδυνος για τη ζωή.

Όταν ο Μαξιμίνος ανέβηκε στον αυτοκρατορικό θρόνο, οι διωγμοί φούντωσαν ακόμη περισσότερο σε όλη την ανατολική επικράτεια. Στη Σινώπη, την παραθαλάσσια πόλη του Εύξεινου Πόντου, ζούσε ο διάκονος της εκεί Εκκλησίας, ο Άγιος Ρουφίνος. Με τον λόγο του και με τη ζωή του οδηγούσε πολλούς ειδωλολάτρες στην πίστη του Χριστού.

Το έργο του δεν πέρασε απαρατήρητο από τις αρχές, που τον θεωρούσαν επικίνδυνο για την παγανιστική τάξη της πόλης. Συνελήφθη και ρίχτηκε στη φυλακή, για να πληρώσει την αγάπη του προς τους ανθρώπους και το κήρυγμά του. Στη φυλακή τον επισκεπτόταν συχνά μια ευγενής χριστιανή γυναίκα, η Αγία Ακυλίνα.

Του πήγαινε τροφή, τον περιποιόταν και τον στήριζε ψυχικά μέσα στο σκοτάδι του δεσμωτηρίου. Όταν οι ειδωλολάτρες έμαθαν τη φροντίδα της, την συνέλαβαν και την έκλεισαν μαζί του στην ίδια φυλακή. Οι δύο μάρτυρες οδηγήθηκαν μπροστά στον δικαστή, για να απολογηθούν για την πίστη τους.

Εκείνοι ομολόγησαν με παρρησία και χωρίς δισταγμό το όνομα του Χριστού ενώπιον όλων. Ο δικαστής εξοργίστηκε από το θάρρος τους και διέταξε αμέσως φρικτά βασανιστήρια, για να τους λυγίσει. Τα μαρτύρια όμως δεν κατάφεραν να σβήσουν τη φλόγα της πίστης μέσα στις καρδιές τους.

Ο Άγιος Ρουφίνος έμεινε σταθερός μέχρι το τέλος και τελικά αποκεφαλίστηκε με ξίφος για τον Χριστό. Η Αγία Ακυλίνα έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου μέσα από φρικτά βασανιστήρια με τη φωτιά. Της έδεσαν τα χέρια πίσω από την πλάτη και έκαψαν την κοιλιά της με αναμμένα κάρβουνα, μέχρι να παραδώσει την ψυχή της.

Όλο αυτό το μαρτύριο εκτυλίχθηκε μπροστά στα μάτια διακοσίων στρατιωτών, που είχαν ταχθεί να φυλούν τους κρατουμένους. Οι στρατιώτες είδαν την υπομονή των αγίων και τα θαύματα που γίνονταν κατά τη διάρκεια των βασανιστηρίων. Η χάρη του Θεού άγγιξε τις σκληραγωγημένες ψυχές τους και άνοιξε τα μάτια τους στην αλήθεια.

Όλοι μαζί ομολόγησαν φανερά την πίστη τους στον Χριστό, χωρίς να φοβηθούν τις συνέπειες. Ο άρχοντας έγινε έξαλλος και διέταξε τον άμεσο θάνατο ολόκληρης της συνοδείας. Τους έδεσαν με σχοινιά και τους οδήγησαν στον τόπο της εκτέλεσης.

Εκεί αποκεφαλίστηκαν όλοι μαζί και έλαβαν τα άφθαρτα στεφάνια της δόξας από τον Κύριο.