Ο Άγιος Αβραάμιος ο Βούλγαρος, ο Θαυματουργός του Βλαντιμίρ

Γεννημένος μέσα στους Καμσκούς Βουλγάρους και ανατραμμένος μουσουλμάνος, βρήκε μια μέρα το φως του Χριστού και έγινε μάρτυρας του αληθινού Θεού. Στην πόλη Βολγάρα, πάνω στις όχθες του κάτω Βόλγα, τον τεμάχισαν και του απέκοψαν την τίμια κεφαλή για την ομολογία του. Έζησε τον δέκατο τρίτο αιώνα και καταγόταν από το γένος των Καμσκών Βουλγάρων, ενός λαού που ζούσε στις περιοχές του μέσου Βόλγα.

Από μικρός ανατράφηκε μέσα στη μουσουλμανική πίστη των πατέρων του και γνώριζε καλά τα έθιμα της φυλής του. Παρότι ζούσε σε ξένο πνευματικό περιβάλλον, η ψυχή του είχε φυσική καλοσύνη και ευγένεια απέναντι στους ανθρώπους. Στάθηκε φιλάνθρωπος και ελεήμων προς τους φτωχούς και τους εμπερίστατους που συναντούσε στον δρόμο του.

Όταν ο Κύριος φώτισε την καρδιά του με το φως της αληθινής γνώσεως, εκείνος δέχθηκε την πίστη του Χριστού. Άφησε πίσω του την παλιά θρησκεία και αγκάλιασε με όλη του την ύπαρξη την Ορθόδοξη Εκκλησία. Από εκείνη τη στιγμή η ζωή του πήρε νέο νόημα και νέα πορεία προς τη βασιλεία των ουρανών.

Έγινε άνθρωπος της προσευχής, της φιλανθρωπίας και της σταθερής ομολογίας του ζωντανού Θεού. Στην πόλη Βολγάρα, χτισμένη στα κατώτερα μέρη του ποταμού Βόλγα, ο Άγιος Αβραάμιος άρχισε με θάρρος το έργο του κηρύγματος. Μιλούσε στους συμπατριώτες του για τον αληθινό Θεό και τους έδειχνε το φως της σωτηρίας μέσα από τον Χριστό.

Τα λόγια του ήταν απλά, ζεστά και γεμάτα από την πείρα της δικής του μεταστροφής. Πολλοί τον άκουγαν με ενδιαφέρον, άλλοι όμως ταράχθηκαν και θύμωσαν με την παρρησία του. Δεν άργησαν να τον συλλάβουν και να τον οδηγήσουν μπροστά στους άρχοντες της πόλης.

Εκεί τον πίεσαν με κάθε τρόπο να αρνηθεί τον Χριστό και να επιστρέψει στην παλιά του θρησκεία. Ο Άγιος όμως έμεινε ακλόνητος στην ομολογία της πίστης του και δεν δείλιασε καθόλου. Άρχισαν τότε τα φοβερά βασανιστήρια, που κράτησαν για πολλές μέρες με σκληρότητα και αγριότητα.

Ο μάρτυρας υπέμεινε τα πάντα με ασάλευτη υπομονή και ειρήνη ψυχής. Η αγάπη του για τον Χριστό ήταν δυνατότερη από τον πόνο του σώματος και από κάθε απειλή των διωκτών του. Όταν είδαν οι διώκτες πως δεν λυγίζει με τίποτα, αποφάσισαν να τον θανατώσουν με τρόπο φρικτό και παραδειγματικό.

Το έτος χίλια διακόσια είκοσι εννέα τεμάχισαν τον άγιο μάρτυρα και ύστερα του απέκοψαν την τίμια κεφαλή. Έτσι παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο, σφραγίζοντας με το αίμα την ομολογία της Ορθόδοξης πίστης. Οι Ρώσοι Χριστιανοί που ζούσαν στην πόλη συγκλονίσθηκαν από το μαρτύριο του γενναίου αδελφού τους.

Πήραν με ευλάβεια το ιερό λείψανο και το ενταφίασαν με τιμή στο χριστιανικό κοιμητήριο της πόλης. Τον επόμενο χρόνο, στις έξι Μαρτίου του έτους χίλια διακόσια τριάντα, έγινε η ανακομιδή των ιερών λειψάνων. Ο μέγας πρίγκιπας του Βλαντιμίρ, ο Άγιος Γεώργιος ο Βσέβολοντοβιτς, που η μνήμη του τιμάται την τέταρτη Φεβρουαρίου, μετέφερε ο ίδιος τα λείψανα.

Τα εναπέθεσε με μεγάλη ευλάβεια στον καθεδρικό ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, μέσα στη μονή Κνιαγκίνιν, που λέγεται και μονή της Πριγκίπισσας. Από εκείνη τη χρονιά άρχισε επίσημα να εορτάζεται η μνήμη του Αγίου Αβραάμ μέσα στη ρωσική Εκκλησία.